Ξεκίνησε πριν από 6 χρόνια τους πειραματισμούς του στήνοντας το πρώτο του εργαστήριο σε μία ταράτσα. Ο πρώτος πειραματισμός έγινε με «λεία» το παλιό οικογενειακό «ιστορικό» πιάνο που το βάφτισε «επανένταξη». Στη συνέχεια, μετέφερε το πρόχειρο εργαστήριό του σε ένα μπαλκόνι. Όμως, τα πριονίδια και ο θόρυβος, προκάλεσαν τις διαμαρτυρίες των γειτόνων. Εδώ και μία πενταετία το εργαστήριό του απέκτησε μόνιμη «βάση» και στεγάζεται σε ένα πλήρως εξοπλισμένο λεβητοστάσιο.

Tι ήταν αυτό όμως, που τον ώθησε να καταπιαστεί με το «ζωντάνεμα» των μουσικών οργάνων;

«Έχω μια εκ γενετής ασθένεια, να μελαγχολώ, βλέποντας το χρόνο που φεύγει και πώς αυτός αφήνει τα σημάδια του επάνω στα άψυχα υλικά» σχολιάζει χαρακτηριστικά.

Ο Αθανάσιος «ανασταίνει» τα παλιά κουφάρια των οργάνων δίνοντάς τους μια άλλη ξεχωριστή μορφή αλλά και δυναμισμό μετατρέποντάς τα σε έργα τέχνης.

Η ενασχόλησή του αυτή προέκυψε από την αγάπη του στην ξυλουργική και φυσικά στη μουσική και αυτό οφείλεται στο κύριο επάγγελμά του. Είναι μουσικός και πιο συγκεκριμένα καθηγητής κοντραμπάσου και ηλεκτρικού μπάσου στο Μουσικό Σχολείο Αλίμου.

Στην ερώτηση, πού βρίσκει υλικά, μάς λέει: «Οι φίλοι μου που γνωρίζουν την «περίπτωσή μου», μου δίνουν μερικές φορές όργανα που έχουν σε αχρηστία και που φυσικά είναι χαμηλής εμπορικής αξίας» τονίζει.

«Επίσης, μου δίνουν πληροφορίες, εάν πέσει κάτι στην αντίληψή τους στο δρόμο ή ακόμα και σε κατεδαφισμένα σπίτια, όπως στο Λιόπεσι, όπου βρήκα ένα πιάνο σκεπασμένο από μπάζα» συμπληρώνει και επισημαίνει:

«Εντοπίζω όργανα στις βόλτες μου στο Μοναστηράκι, αλλά και γενικότερα έχω τις κεραίες μου ανοιχτές».

Η διάθεση, η φαντασία και η αγάπη του στη μουσική είναι οι πηγές έμπνευσής του.

Η έκθεση εικαστικής παρέμβασης σε μουσικά όργανα του Αθανάσιου Nασόπουλου θα φιλοξενείται στο Bartesera έως τις 22 Νοεμβρίου.

Μαρία Παπουτσή

Ειδήσεις Σήμερα: