Πέντε χρόνια μετά την προηγούμενη έκθεση της η Ειρήνη Ηλιοπούλου επιστρέφει δυναμικά με μια ιδιαίτερα προσωπική έκθεση, όπου πρωταγωνιστικό ρόλο παίζουν τα παιδιά. Η έκθεση κάτω από τον εύγλωττο τίτλο «Μικροί Τροπικοί» εγκαινιάζεται στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών στις 3 Δεκεμβρίου. Τα έργα της, λάδια μεγάλων διαστάσεων σε πανί, συνδιαλέγονται μεταξύ τους και λειτουργούν σαν μια […]
Πέντε χρόνια μετά την προηγούμενη έκθεση της η Ειρήνη Ηλιοπούλου επιστρέφει δυναμικά με μια ιδιαίτερα προσωπική έκθεση, όπου πρωταγωνιστικό ρόλο παίζουν τα παιδιά. Η έκθεση κάτω από τον εύγλωττο τίτλο «Μικροί Τροπικοί» εγκαινιάζεται στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών στις 3 Δεκεμβρίου.
Τα έργα της, λάδια μεγάλων διαστάσεων σε πανί, συνδιαλέγονται μεταξύ τους και λειτουργούν σαν μια μνημονική οθόνη, καθώς ξετυλίγουν ως ονειρικά επεισόδια, τις αναμνήσεις και τις φαντασιώσεις της παιδικής ηλικίας, που αποτελούν ενδόμυχες ενθυμήσεις και οικουμενικά πρότυπα. Μοιάζουν με απαγορευμένα παραμύθια, όπου οι αινιγματικές καταστάσεις προσωποποιούνται από παιδικές φιγούρες, φυσιογνωμικά διφορούμενες.
Η Ειρήνη Ηλιοπούλου διηγείται με τους πίνακες της μια ολοκληρωμένη ιστορία. Δεν πρόκειται για αποσπασματικές εικόνες, αλλά για μια αδιάλειπτη διήγηση, με ήρωες που «συνομιλούν» μεταξύ τους, και επανέρχονται στον καμβά της, ενίοτε ως ενσάρκωση της ίδιας της ζωγράφου. Αλλά και αντικείμενα και σκηνικά επανεμφανίζονται στους πίνακες της, κάνοντας το θεατή να αναζητά και να παρακολουθεί την συνύπαρξη τους με τους ήρωες.
Τα έργα αντανακλούν την απατηλότητα των ονείρων και την αμφίσημη φύση των αναμνήσεων, υπαρκτών η επινοημένων, καθώς κυριαρχεί η ανάγκη της αναβίωσης και της παρουσίας αυτού που έχει χαθεί. Το αναπάντεχο και το μυστηριώδες είναι στοιχεία που χαρακτηρίζουν έντονα τα έργα. Η ζωγράφος περνά από το ένα έργο στον άλλο, με περιπαικτική, μεταφυσική και μελαγχολική διάθεση, για κάτι που συνέβη, η δεν συνέβη ποτέ, η θα μπορούσε να συμβεί.
Αυτή η ενότητα έργων προέρχεται από μια περίοδο μακρόχρονης ενδοσκόπησης, από ένα ταξίδι στις πρώτες διατυπώσεις της φαντασίας, στο παιδικό παιχνίδι σαν το μασκάρεμα, την προσποίηση, το κυνηγητό, τα κυκλικά παιχνίδια… Σε αυτές τις ονειροπολήσεις, η Ηλιοπούλου ζωγραφίζει με διεισδυτικό τρόπο παιδιά στις προσωπικές τους αποδράσεις, όπου οι γονείς έχουν μείνει πίσω. Κάποια στιγμή οι μεγάλοι μάς αφήνουν. Αυτό που κρατάμε μετά την απώλεια είναι η λαχτάρα να ξαναβιώσουμε αναμνήσεις -να ξανανιώσουμε την παρουσία αυτών που έχουν φύγει.
Τα κείμενα που προλογίζουν την έκθεση υπογράφουν οι Κατερίνα Κοσκινά και η Andrea Schroth.
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Η ταινία, που ολοκληρώθηκε πρόσφατα έπειτα από τρία χρόνια παραγωγής φέρνει και πάλι στο προσκήνιο το πιο κρίσιμο ζήτημα του καιρού μας: την κλιματική κρίση. Το Mankind’s Folly έρχεται στον κινηματογράφο Δαναό για δύο μόνο προβολές το Σάββατο 17 & την Κυριακή 18 Ιανουαρίου.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας