Δημήτρης Χατζής: Το διπλό βιβλίο

Μετά την οριοθέτηση της αφηγηματικής του τέχνης και την αποτύπωση της μορφολογίας του λογοτεχνικού πεδίου επιχειρείται η ιστορική κατανόηση του χώρου ανάδυσης και σταδιοδρομίας των «ηρώων» του έργου, από τον «τόπο» της εσωτερικής και εξωτερικής μετανάστευσης στον «μεγάλο τόπο» και από εκεί στον «κανένα τόπο» και την «πολιτεία των ξένων». Έτσι, κατανοείται το μυθιστόρημα ως έξοχη λογοτεχνική μεταγραφή της μαρξικής ιδέας της «αποξένωσης» και συναφώς της «απο-αποξένωσης».

Ταυτόχρονα, διακριβώνονται με αναλυτικό τρόπο οι τρόποι αξιοποίησης του τριαδικού σχήματος της ιστορίας ως προς την αντιμετώπιση του κόσμου που έφυγε, του κόσμου που ήλθε ως «βιομηχανική κοινωνία» και του κόσμου που θα μπορούσε να προκύψει ως «άρνηση της άρνησης».

Τέλος, με την προσφυγή στις σχέσεις «γενικής νομοτέλειας» και τοπικών «ιδιομορφιών», με τη γλώσσα των οποίων μπορούμε να μιλήσουμε την «παγκόσμια γλώσσα του καιρού μας», οριοθετούνται οι μορφές ένταξης της Ελλάδας στην ιστορική δυνατότητα των «καινούργιων κοινοτήτων του ανθρώπου».

Tο βιβλίο ολοκληρώνεται με την παράθεση των πηγών και της βιβλιογραφίας, την αγγλική περίληψη και το ευρετήριο.

Παρουσίαση του συγγραφέα

Ο Παναγιώτης Νούτσος γεννήθηκε στο Ελληνικό Ιωαννίνων το 1948. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια Ιωαννίνων και Δυτικού Βερολίνου (Freie και Technische Universität). Αναγορεύθηκε διδάκτωρ (1979) και υφηγητής (1982) της Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σήμερα είναι καθηγητής της Κοινωνικής και Πολιτικής Φιλοσοφίας στο ίδιο Πανεπιστήμιο, όπου διδάσκει από το 1980.
Κατά τη διάρκεια ετήσιας (1987/1988) εκπαιδευτικής άδειας εργάσθηκε ερευνητικά, έδωσε διαλέξεις και δίδαξε στα Πανεπιστήμια Ι, IV και Χ των Παρισίων, ενώ στα πλαίσια αντίστοιχης άδειας (1994/1995) εργάσθηκε ερευνητικά στα Πανεπιστήμια RMIT (Μελβούρνη), Pomona College (Los Angeles) και New York University. Κατά την άνοιξη του 1999 ήταν ερευνητικός εταίρος στο Πανεπιστήμιο του Princeton.
Αυτοτελή βιβλία του:
1. Fr. Bacon, Νέα Ατλαντίδα (εισαγ. – μτφρ. – σχόλια) (Ηριδανός, 1979).
2. Ουτοπία και ιστορία, (Κέδρος, 1979).
3. Ο Νομιναλισμός, (Κέδρος, 1980).
4. Νεοελληνική Φιλοσοφία, (Κέδρος, 1981).
5. G. Lukács, (Γρηγόρης, 1982).
6. Ν. Machiavelli: Πολιτικός σχεδιασμός και Φιλοσοφία της Ιστορίας, (Ι. Ζαχαρόπουλος, 1983).
7. The Orìgins of Greek Marxism, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων 1989.
8. Karl Marx, o κριτικός της ιδεολογίας, (Θεμέλιο, 1988).
9. Le marxisme européen. Une théorie en construction, (Παν/μιο Ιωαννίνων, 1989).
10. Η σοσιαλιστική σκέψη στην Ελλάδα, από το 1875 ως το 1974, τόμος Α, B1, B2, Γ, Δ, (Γνώση, 1990, 1991, 1992, 1993, 1994).
11.Sozialpolitische Théorie und Geschichtsschreibung, (Παν/μιο Ιωαννίνων, 1993).
12.Ελληνοανστραλία. Πολυπολιτισμός, Μετανεωτερικότητα και (Λυτο)βιογραφία, (Νέα Σύνορα, 1996).
13. Νίκος Γιαννιός, (Τυπωθήτω, 1997).
14. Γλώσσα και εξουσίες. Lingua et potestates, (Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 1998).
15. Οδηγός ερευνητικής μεθοδολογίας, (Ελληνικά Γράμματα, 1998).
16. Φιλοσοφείον. Ένας θεσμός χειραφέτησης;, (Ελληνικά Γράμματα, 2001).
17. Les intellectuels, (Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 2001).
18. Γιωσέφ Ελιγιά. Τα ανοιχτά προβλήματα της έρευνας, (Ιωάννινα, 2002).
19. Απεικάσματα. Έξι παραδείγματα διαμεσολάβησης, (Ιωάννινα, 2002).
20. Στην αυγή του νέου αιώνα, (Ελληνικά Γράμματα, 2002).
21. Το Όρος των αθώων, (Ελληνικά Γράμματα, 2003).
22. Τ. Λειβαδίτης, (Ιωάννινα, 2003).
23. Θεωρητικά ζητήματα της Παιδαγωγικής, (Ιωάννινα, 2003).
24. Οι λόγιοι του Βυζαντίου στη Δύση, (Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, 2004).
25. Νεοελληνικός Διαφωτισμός, (Ελληνικά Γράμματα, 2005).
26. Κοινωνία, πολιτική στράτευση και ποίηση. Για τον Τίτο Πατρίκιο, (Σαββάλας, 2006).
27. [Με τη Μαρία Χατζηγιακουμή], Η Κως στη Λογοτεχνία, (Μεταίχμιο, 2007).
28. Προστρίψεις στο πεδίο της λογοτεχνίας, (Ελληνικά Γράμματα, 2008).
Μικρότερες εργασίες του έχουν μεταφρασθεί στην Αγγλική, Γαλλική, Γερμανική, Ιαπωνική, Ισπανική, Ιταλική, Ουγγρική και Τουρκική Γλώσσα.