Η τρίτη κινηματογραφική μεταφορά του σκανδιναβικού μύθου, σύμφωνα με τον οποίο ένας ατρόμητος Σουηδός πολεμιστής γίνεται βασιλιάς, αλλά και δέσμιος μιας φοβερής κατάρας, φέρνει ξανά στο προσκήνιο το Motion Capture. Πρόκειται για μια τεχνική ψηφιοποίησης των ηθοποιών, οι οποίοι παίζουν φορώντας δεκάδες αισθητήρες στο σώμα τους και στη συνέχεια οι τεχνικοί αναλαμβάνουν να τους μετατρέψουν […]
Η τρίτη κινηματογραφική μεταφορά του σκανδιναβικού μύθου, σύμφωνα με τον οποίο ένας ατρόμητος Σουηδός πολεμιστής γίνεται βασιλιάς, αλλά και δέσμιος μιας φοβερής κατάρας, φέρνει ξανά στο προσκήνιο το Motion Capture. Πρόκειται για μια τεχνική ψηφιοποίησης των ηθοποιών, οι οποίοι παίζουν φορώντας δεκάδες αισθητήρες στο σώμα τους και στη συνέχεια οι τεχνικοί αναλαμβάνουν να τους μετατρέψουν σε ψηφιακές ρεπλίκες. Το «Beowulf» προβλήθηκε στις αίθουσες τρισδιάστατο, με το σύστημα Real D. Ήταν μια εντυπωσιακή εμπειρία, καθώς ο θεατής χανόταν στο βάθος της εικόνας ή έβλεπε αιχμηρά κυρίως αντικείμενα (η άκρη ενός σπαθιού, η ουρά της μητέρας του Γκρέντελ) να φτάνουν μέχρι… τη μύτη του. Στις δύο διαστάσεις (συμβατικές αίθουσες και DVD) αποκαλύφθηκαν αρκετές από τις αδυναμίες του έργου: ψηφιακοί χαρακτήρες με άδειο βλέμμα, όχι απόλυτα πειστικοί σε ορισμένες κινήσεις και μια ιστορία που δεν αντέχει τόσο μεγάλη διάρκεια (σχεδόν δύο ώρες), με αποτέλεσμα κάπου να βαριέσαι. Η κυκλοφορία σε δίσκο υψηλής ευκρίνειας επιχειρεί να γεφυρώσει έως ένα βαθμό τους δύο τρόπους προβολής.
Ως προς την εικόνα, αν και έχει χρησιμοποιηθεί ο παλαιότερης τεχνολογίας αλγόριθμος VC-1, το αποτέλεσμα πλησιάζει το ασύλληπτο. Η λεπτομέρεια είναι απόλυτη είτε πρόκειται για πρόσωπα που βρίσκονται σε πρώτο πλάνο είτε για το φόντο. Στις σκηνές του συμποσίου, για παράδειγμα, οι ανωμαλίες της πέτρας στους τοίχους διαγράφονται με εντυπωσιακή ευκρίνεια. Εξίσου εντυπωσιακές δείχνουν οι σκηνές στη θάλασσα με τα αφρισμένα κύματα και η υποβρύχια συνάντηση του Μπέογουλφ με το θαλάσσιο τέρας, ενώ τα «γυρίσματα» στη σπηλιά του Γκρέντελ και της μητέρας του προκαλούν δέος. Τα χρώματα είναι το κάτι άλλο. Από τις πορτοκαλιές ανταύγειες της φωτιάς στα πρόσωπα μέχρι τα χιονισμένα τοπία με τα διάσπαρτα βράχια, η χρωματική παλέτα μοιάζει ανεξάντλητη. Τα γυμνά σώματα πλησιάζουν τη ρεαλιστική απεικόνιση. Τα χρυσά αντικείμενα και τα στέμματα λάμπουν. Τα πλάσματα είναι ευφάνταστα σχεδιασμένα και βαμμένα (προσέξτε πόσες αποχρώσεις φέρει το σώμα του Γκρέντελ). Τέλος, η ατμόσφαιρα της βόρειας Ευρώπης, στην εποχή των πρώτων αιώνων του χριστιανισμού, είναι ιδιαίτερα πειστική, χάρη στα σκούρα ρούχα (μοβ, μπλε, πράσινα), τα πρωτόγονα κεντήματα, τα επίσης πρωτόγονα οικιακά σκεύη και τα όπλα. Όσο για τη «γέφυρα» που αναφέραμε παραπάνω, το υψηλό κοντράστ δίνει την εντύπωση ότι παρακολουθείς τρισδιάστατο θέαμα.
Η μπάντα δίνει ρέστα. Άλλοτε επιθετική και άλλοτε επική, εκμεταλλεύεται όλο το εύρος συχνοτήτων, προκειμένου να δημιουργήσει το απαραίτητο ηχητικό περιβάλλον και να παρασύρει το θεατή στη δίνη της δράσης. Οι διάλογοι ακούγονται κρυστάλλινοι και οι λεπτομέρειες, από το παραμικρό θρόισμα κάποιου υφάσματος μέχρι τα βήματα στο χώμα, είναι σχεδόν ρεαλιστικές.
Το έξτρα συνοδεύονται από ελληνικούς υπότιτλους. Η Warner δεν μας έκανε τη χάρη να συμπεριλάβει το υλικό Picture in Picture του αμερικανικού δίσκου, αλλά ο… πακτωλός από πληροφορίες που περιέχει το Blu-ray δίνει μια ολοκληρωμένη εικόνα του παρασκηνίου από όλα τα στάδια της παραγωγής.
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.