Στη Νέα Υόρκη, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, μια παρέα νέων ζει ιστορίες έρωτα και επανάστασης στον απόηχο του κινήματος των χίπις, των αιματηρών ταραχών στο Ντιτρόιτ, της δολοφονίας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ αλλά και των φοιτητικών εξεγέρσεων κατά του πολέμου στο Βιετνάμ. Τι ιδιαίτερο έχουν; Μιλούν τραγουδιστά ερμηνεύοντας επιτυχίες που έγραψε ένα από […]
Στη Νέα Υόρκη, στα τέλη της δεκαετίας του 1960, μια παρέα νέων ζει ιστορίες έρωτα και επανάστασης στον απόηχο του κινήματος των χίπις, των αιματηρών ταραχών στο Ντιτρόιτ, της δολοφονίας του Μάρτιν Λούθερ Κινγκ αλλά και των φοιτητικών εξεγέρσεων κατά του πολέμου στο Βιετνάμ. Τι ιδιαίτερο έχουν; Μιλούν τραγουδιστά ερμηνεύοντας επιτυχίες που έγραψε ένα από τα σπουδαιότερα γκρουπ όλων των εποχών: οι Μπιτλς. Έπειτα από ένα εντυπωσιακό σκηνοθετικό ντεμπούτο («Τίτος») και πέντε χρόνια μετά τη «Φρίντα», η Αμερικανίδα Τζούλι Τέιμορ μας εισάγει στο μουσικό κόσμο των Σκαθαριών στήνοντας ένα εντυπωσιακό μιούζικαλ. Ξεκινά ως ρετρό αναφορά στα 60s, συνεχίζει με ένα εικαστικό παραλήρημα, βγαλμένο από τον κόσμο των παραισθησιογόνων, και καταλήγει σε έναν ύμνο στην αγάπη. Ως ταινία, η δουλειά της δεν είναι απόλυτα επιτυχημένη -μοιάζει περισσότερο με παζλ καταστάσεων παρά με ιστορία που έχει συνοχή. Ωστόσο, με τους όρους ενός οπτικοακουστικού θεάματος, πρόκειται για ένα σύνολο που διεγείρει τις αισθήσεις. Οι εικόνες είναι συναρπαστικές. Η μοντέρνα χορογραφία έχει δουλευτεί μέχρι την τελευταία λεπτομέρεια. Όσο για τα πασίγνωστα τραγούδια, έχουν αποκτήσει νέα υπόσταση μέσα από μια εμπνευσμένη μεταγραφή (ακούστε το «Let it Be» σε μορφή gospel) και ερμηνεύονται θαυμάσια είτε από τους ίδιους τους ηθοποιούς είτε από θρυλικά ονόματα, όπως ο Τζο Κόκερ, ο Τζεφ Μπεκ και ο Μπόνο. Η ευρωπαϊκή έκδοση που προορίζεται για την εδώ αγορά έχει ένα μικρό… κουσούρι. Τα έξτρα δεν συνοδεύονται από ελληνικά, ενώ και στη διάρκεια του έργου υπάρχουν τραγούδια που δεν μεταφράζονται. Κατά τα άλλα, η μεταφορά του φιλμ σε ψηφιακή μορφή αγγίζει την κορυφή. Η αναμορφική εικόνα διαθέτει εξαιρετική λεπτομέρεια, στο πλαίσιο πάντα της στάνταρτ ανάλυσης. Νυχτερινά και ημερήσια πλάνα λάμπουν. Τα χρώματα… στήνουν χορό, άλλοτε απαλά, άλλοτε έντονα, ενώ είναι ηθελημένα κορεσμένα στις σκηνές με το τσίρκο ή στις παραισθήσεις του Τζουντ, με τις φράουλες που αιμορραγούν. Τα πρόσωπα «γράφουν» ανάγλυφα και στις γενικές λήψεις η αίσθηση βάθους είναι σχεδόν απόλυτη. Εξίσου απολαυστικός είναι και ο ήχος. Σε υψηλή ένταση η μουσική πλημμυρίζει το χώρο. Κάθε όργανο ακούγεται «καμπανιστά» και ορισμένες στιγμές έχεις την εντύπωση ότι το μπάσο ή κάποια πνευστά αιωρούνται στο χώρο. Στα συνοδευτικά σχόλια η σκηνοθέτις και ο μουσικός Έλιοτ Γκόλντενταλ αναλύουν το σκεπτικό βάσει του οποίου προσέγγισαν τα τραγούδια. Στις ενότητες που αναφέρονται στο παρασκήνιο των γυρισμάτων παρακολουθούμε την επιλογή των ηθοποιών, καθώς και στιγμιότυπα από τις πρόβες. Γίνονται ακόμη αναφορές στα εφέ, ενώ ενδιαφέρον παρουσιάζει μια ανάλυση των χορογραφιών από το χορογράφο Ντάνιελ Έζραλοου. Το πρόσθετο υλικό συμπληρώνουν μία σκηνή που κόπηκε («And I Love Her») και οκτώ τραγούδια με την πλήρη τους χορογραφία.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Τετάρτη 21.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/daniel-joshua-Vxr9QbwI3hQ-unsplash-1-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442