Πέρασαν τέσσερις δεκαετίες από τότε που ο Διονύσης Σαββόπουλος διάβηκε το κατώφλι της εταιρείας Λύρα και παρουσίασε τα τραγούδια του στον αείμνηστο Αλέκο Πατσιφά. Το 1966 κυκλοφόρησε ο πρώτος του δίσκος, το θρυλικό «Φορτηγό». Το 2006, γιορτάζοντας σαράντα χρόνια παρουσίας στο εγχώριο μουσικό γίγνεσθαι, ο τραγουδοποιός που ταρακούνησε τις ψυχές μιας ολόκληρης γενιάς έδωσε σειρά […]
Πέρασαν τέσσερις δεκαετίες από τότε που ο Διονύσης Σαββόπουλος διάβηκε το κατώφλι της εταιρείας Λύρα και παρουσίασε τα τραγούδια του στον αείμνηστο Αλέκο Πατσιφά. Το 1966 κυκλοφόρησε ο πρώτος του δίσκος, το θρυλικό «Φορτηγό». Το 2006, γιορτάζοντας σαράντα χρόνια παρουσίας στο εγχώριο μουσικό γίγνεσθαι, ο τραγουδοποιός που ταρακούνησε τις ψυχές μιας ολόκληρης γενιάς έδωσε σειρά παραστάσεων στη μουσική σκηνή Gazarte. Δύο από εκείνες τις βραδιές του Νοέμβρη ηχογραφήθηκαν, μαγνητοσκοπήθηκαν, απέκτησαν μια καλαίσθητη χάρτινη συσκευασία και έγιναν η παρούσα έκδοση. Ο «Πυρήνας» περιέχει τραγούδια που ο ίδιος ο δημιουργός θεωρεί τα λιγότερο ψυχαγωγικά από όσα έχει γράψει· τραγούδια που αγάπησαν και με τα οποία ταυτίστηκαν διάφοροι «πυρήνες» του ακροατηρίου του. Παλιό το υλικό. Παμπάλαιο θα μπορούσες να το πεις. Και όμως. Ένας άλλος πυρήνας, ένα εκρηκτικό τρίο μουσικών, το παίρνει στα χέρια του και του δίνει νέα υπόσταση. Είναι ο Νιόνιος με την κιθάρα του, με τη βραχνάδα στη φωνή, με τη θεατρικότητα στην πρόζα και «με το ματάκι παιχνιδιάρικο». Είναι ο πιανίστας Σταύρος Λάντσιας, ένας άνθρωπος-ορχήστρα που παίζει πλήκτρα και κρουστά. Είναι και ο μπασίστας Γιώτης Κιουρτσόγλου που άλλοτε ηλεκτρίζει την ατμόσφαιρα και άλλοτε την κάνει να μοιάζει με θάλασσα πλατιά. Τρεις φυσιογνωμίες του χώρου συναντιούνται επί σκηνής και ανάγουν μια σειρά από μπαλάντες σε σύνθετη και σπουδαία μουσική πράξη. Από εκεί και πέρα, καθένας εισπράττει διαφορετικά αυτά που βλέπει και ακούει. Ακούγοντας το CD και παρακολουθώντας στη συνέχεια το πρόγραμμα στην οπτικοακουστική του μορφή, αισθάνθηκα περίεργα. Τα συστατικά ήταν απλωμένα μπροστά μου: εξαιρετικές εκτελέσεις, ένα γνώριμο κλίμα, με χιούμορ και με τη «διδακτική» ιστοριούλα (όπως εκείνη με τον κυρ Σταύρο), και πάνω από όλα τραγούδια που κάποτε με διαπέρασαν σαν πυρωμένο σίδερο: «Θεία Μάνου», «Η Δημοσθένους λέξις», «Aδεια μου αγκαλιά», «Η παράγκα», «Μυστικό τοπίο», «Έλσα σε φοβάμαι», «Τα πουλιά της δυστυχίας», «Στη συγκέντρωση της ΕΦΕΕ» κ.ά. Όμως, η καρδιά αρνήθηκε να σκιρτήσει. Δεν ανέβηκε κόμπος στο λαιμό. Περίμενα διαρκώς το μυρμήγκιασμα που δεν ήρθε ποτέ. Όλα μου έμοιαζαν με παράσταση για ένα ρόλο. Για την ακρίβεια, όλα μου έμοιαζαν σαν μια άκρως επαγγελματική αναπαράσταση ενός παρελθόντος που έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Περίεργο πράγμα ο χρόνος. Σου κλέβει τα ακριβά σου πράγματα, τα φυλάει σε ένα ντουλάπι και, καμιά φορά, αρνείται πεισματικά να σου τα δώσει πίσω. Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στο οπτικοακουστικό μέρος. Είναι από τις λίγες φορές που το συνοδευτικό DVD δεν είναι το γνωστό «ως έτυχε». Το δισκάκι διαρκεί 90 λεπτά. Διαθέτει αναμορφικό κάδρο από ψηφιακή κάμερα (λόγος πλευρών 1,78:1) και ήχο Linear PCM 48kHz, που σημαίνει άριστη ποιότητα εικόνας και ήχο συμπιεσμένο μεν, αλλά ανώτερο από εκείνον του CD.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας