71

Στην επιστήμη, τη διανόηση και τη σκεπτόμενη νέα γενιά εναποθέτει ο Μίκης Θεοδωράκης τις ελπίδες του για να επανέλθει η αρμονία στον κόσμο. Δηλώνει «τελευταίος των Μοϊκανών», ομολογεί ότι αισθάνεται μεγάλη μοναξιά και χαρακτηρίζει «καρικατούρα» την πολιτική σκηνή.

Μιλώντας την Κυριακή στο Διεθνές Διεπιστημονικό Συμπόσιο «Μουσική και Συμπαντική Αρμονία», που ήταν αφιερωμένο στον ίδιο, ο μεγάλος Έλληνας μουσικοσυνθέτης αναφέρθηκε στη συγκαλυμμένη αρμονία και παρουσίασε ένα κλίμα, το οποίο ισχυροί της πολιτικής επιβάλλουν, οδηγώντας τους σημερινούς ανθρώπους σε ρυθμούς απάνθρωπους, όπως είπε.

«Οι ρυθμοί που σήμερα κινείται η διεθνής κοινότητα δεν συμβαδίζουν με τους ρυθμούς του σύμπαντος, αλλά και της ανθρώπινης καρδιάς» σημείωσε. «Στη σημερινή, παγκοσμιοποιημένη κοινωνία, οι ρυθμοί της ζωής είναι ουσιαστικά απάνθρωποι και πρέπει να ξαναβρούμε το ρυθμό της φύσης στην αρμονία που υπάρχει τόσο γύρω μας όσο και μέσα μας».

Ο Μίκης Θεοδωράκης είπε ότι γενικά υπήρξε αισιόδοξος στη ζωή του, αλλά προσέθεσε ότι πολύ φοβάται πως σήμερα τα πράγματα δεν είναι εύκολα.

Στη συνέχεια μίλησε για τις δυνάμεις του σκότους, «που τις είδαμε να πολεμούν το σώμα μας κατά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο και σήμερα πολεμούν την ψυχή μας» και τις χαρακτήρισε ως «σημερινό Δούρειο Ίππο». «Οι δυνάμεις του παρελθόντος χτυπούσαν σπίτια και σώματα, οι δυνάμεις του χάους σήμερα ξαναχτυπούν, εισβάλλουν σε ψυχές και συνειδήσεις» σχολίασε.

Τέλος, κάλεσε τις νέες γενιές να απαγκιστρωθούν από την τεχνολογία και τις εξελίξεις και να γυρίσουν στις ρίζες της γνώσης, δίνοντας οι ίδιοι τις κατευθύνσεις, «αφού δεν μας σώζουν πολιτικά μανιφέστα και κόμματα – κομματίδια».

Κατά την ομιλία του στο συνέδριο, ο κ. Θεοδωράκης αναφέρθηκε στο ιστορικό σύλληψης και μουσικής υλοποίησης της θεωρίας του για τη Συμπαντική Αρμονία (1942-1943). Ανέλυσε πότε και πώς η θεωρία του συναντήθηκε με τις σχετικές θεωρίες του Πυθαγόρα και του Ηράκλειτου και πώς η Μουσική των Σφαιρών και το Συμπαντικό Χάος ανακλώνται στη μουσική των ανθρώπων και στην Aνθρώπινη Mοίρα.

Περιέγραψε τους τρόπους με τους οποίους η Αρμονία και η Αντίστιξη δίνουν λύση στη στατική και στην εν κινήσει σχέση των μουσικών φθόγγων και έδειξε πώς στη θεωρία των Πυθαγορείων τα «εύηχα διαστήματα» μιας οποιασδήποτε συνήχησης ανταποκρίνονται σε μια ιδιαίτερα απλή αναλογία αριθμών.

Στον Επίλογο, ως μια καλόπιστη πρόκληση της Τέχνης προς την Επιστήμη, αναφέρθηκε στο πού έχει οδηγήσει το δυτικό άνθρωπο ο μίζερος, καθαρός ορθολογισμός και η τυφλή θρησκευτική πίστη και την απόστασή τους από τη φιλοσοφική και υπαρξιακή έξαρση των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων και δημιουργών.



Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ

Ειδήσεις Σήμερα: