Φωνή υπάρχει, διάθεση υπάρχει, στο υλικό είναι που… μείναμε από λάστιχο. Στο δεύτερο άλμπουμ της, από τότε που πέρασε στο χώρο της ποπ, η Δέσποινα Ολυμπίου λέει δώδεκα ρυθμικά τραγούδια των αδελφών Παντελιά (γνωστοί και ως Κίτρινα Ποδήλατα). Τα υποστηρίζει μια χαρά με την ερμηνεία της, αλλά πέρα από ένα δυο track που ξεχωρίζουν («Θάλασσα», […]
Φωνή υπάρχει, διάθεση υπάρχει, στο υλικό είναι που… μείναμε από λάστιχο. Στο δεύτερο άλμπουμ της, από τότε που πέρασε στο χώρο της ποπ, η Δέσποινα Ολυμπίου λέει δώδεκα ρυθμικά τραγούδια των αδελφών Παντελιά (γνωστοί και ως Κίτρινα Ποδήλατα). Τα υποστηρίζει μια χαρά με την ερμηνεία της, αλλά πέρα από ένα δυο track που ξεχωρίζουν («Θάλασσα», «Μαύρα μου σύννεφα») το περιεχόμενο του δίσκου επαναλαμβάνεται επικίνδυνα.