Απρόβλεπτη δουλειά, με την έννοια ότι μια μεγάλη κυρία -και μια μεγάλη φωνή- του λαϊκού μας τραγουδιού δίνεται ολόψυχα σε έθνικ καταστάσεις: δώδεκα τραγούδια διαφόρων συνθετών και στιχουργών (Νικολούδης, Κουμπιός, Γκρους, Ταμπούρης, Γκόνης, Κατσούλης, Μπουρμπούλης, Καψάλης, Οδ.Ιωάννου), που άλλοτε επιλέγουν τα λαϊκά μονοπάτια και άλλοτε μοιάζουν με απόηχο από παζάρια της εγγύς Ανατολής. Την αισθητική […]
Απρόβλεπτη δουλειά, με την έννοια ότι μια μεγάλη κυρία -και μια μεγάλη φωνή- του λαϊκού μας τραγουδιού δίνεται ολόψυχα σε έθνικ καταστάσεις: δώδεκα τραγούδια διαφόρων συνθετών και στιχουργών (Νικολούδης, Κουμπιός, Γκρους, Ταμπούρης, Γκόνης, Κατσούλης, Μπουρμπούλης, Καψάλης, Οδ.Ιωάννου), που άλλοτε επιλέγουν τα λαϊκά μονοπάτια και άλλοτε μοιάζουν με απόηχο από παζάρια της εγγύς Ανατολής. Την αισθητική του άλμπουμ έχουν φροντίσει ο Μιχάλης Νικολούδης, με τις ατμοσφαιρικές ενορχηστρώσεις του, και το σύνολο των μουσικών. Ανάμεσά τους ο Αιγύπτιος δεξιοτέχνης των κρουστών Χοσάμ Ράμζι. Η ερμηνεία της Π.Παπαδοπούλου επιβεβαιώνει την κλάση της, ενώ οι όμορφες στιγμές δεν λείπουν («Της τρέλας και του σεβντά», «Κάθομαι και περιμένω», «Κι όλο μου λες»). Από το δίσκο εντούτοις δεν λείπει και η αίσθηση του deja vu, δηλαδή, κάτι που το έχουμε ξανακούσει και που εδώ επαναλαμβάνεται σε όλα τα επίπεδα. Την ιδιαίτερα φροντισμένη έκδοση συνοδεύει ένθετο με τους στίχους.