Ανέκαθεν υπήρξαν ιδιόρρυθμοι οι Sigur Ros. Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσεις ένα συγκρότημα που οι στίχοι των τραγουδιών του γράφονται και απαγγέλλονται σε μια… επινοημένη γλώσσα; Το «Takk…», το νέο τους άλμπουμ, χωρίς ασφαλώς να αποτελεί υπόδειγμα pop προσβασιμότητας κάνει φιλότιμες προσπάθειες για να προσεγγίσει περισσότερο το «κοινό γούστο». Μια πρώτη κίνηση καλής θέλησης είναι η […]
Ανέκαθεν υπήρξαν ιδιόρρυθμοι οι Sigur Ros. Πώς αλλιώς να χαρακτηρίσεις ένα συγκρότημα που οι στίχοι των τραγουδιών του γράφονται και απαγγέλλονται σε μια… επινοημένη γλώσσα; Το «Takk…», το νέο τους άλμπουμ, χωρίς ασφαλώς να αποτελεί υπόδειγμα pop προσβασιμότητας κάνει φιλότιμες προσπάθειες για να προσεγγίσει περισσότερο το «κοινό γούστο». Μια πρώτη κίνηση καλής θέλησης είναι η εγκατάλειψη της δικής τους γλώσσας (για την ιστορία την ονομάζουν «hopelandic» αλλά μην προσπαθήσετε να εντοπίσετε εγχειρίδιο για την εκμάθησή της)· τώρα οι στίχοι είναι στα ισλανδικά, μια πιο νορμάλ επιλογή που, ωστόσο, ελάχιστη διαφορά έχει για ένα μη συμπατριώτη τους ακροατή. Μια δεύτερη σημαίνουσα ενέργεια είναι η υιοθέτηση, για πρώτη φορά, τίτλων για τις συνθέσεις, που στο παρελθόν ξεχώριζαν μόνο από τον αύξοντα αριθμό τους στη λίστα του CD (ενθαρρύνοντας την εστίαση στο μουσικό περιεχόμενο). Ως τρίτη, τέλος, παρατήρηση θα επισημαίναμε ότι για πρώτη φορά η πλειονότητα των τραγουδιών έχει διάρκεια από δύο έως έξι λεπτά όταν οι παρατεταμένες συνθέσεις ήταν ο κανόνας στο παρελθόν.
Η μέχρι σήμερα πορεία Οι Sigur Ros αγγίζουν στο «Takk…» το ζενίθ των δυνατοτήτων τους, πλούσιοι σε εμπειρίες αλλά και διακρίσεις από τη μέχρι τώρα καλλιτεχνική τους πορεία. Το 1999 το δεύτερο άλμπουμ τους «Agaetis Byrjun» πέτυχε διεθνώς πωλήσεις 600.000 αντιτύπων. Την ίδια εμπορική επίδοση είχε και το περισσότερο «σκοτεινό» «( )» που κυκλοφόρησε στα τέλη του 2002 και ήταν, μάλιστα, υποψήφιο για Grammy. Από το καλοκαίρι του 2003 και για δυο περίπου χρόνια το τετραμελές σύνολο από το Ρέικιαβικ διέκοψε τις συναυλίες για να ασχοληθεί με την ηχογράφηση του νέου άλμπουμ αλλά και με μια σειρά από «περιφερειακές» δραστηριότητες όπως η σύνθεση μουσικής για το βασιλικό μπαλέτο της Δανίας, το σάουντρακ για δυο φιλμ του «ανεξάρτητου» κινηματογράφου, προσωπικές δουλειές των μελών καθώς επίσης συνεργασίες και παραγωγές σε ηχογραφήσεις άλλων ισλανδικών συνόλων. Επανέκαμψε όμως δυναμικά, προσθέτοντας στο ενεργητικό του πολύ επιτυχημένες εμφανίσεις στα φεστιβάλ Glastonbury και Roskilde, ενώ τώρα συνεχίζει με ευρωπαϊκή περιοδεία.
Η προσηνής επινοητικότητα Η ηχογράφηση του «Takk…» έγινε στο ιδιόκτητο στούντιο των Sigur Ros στην ισλανδική πόλη ?lafoss και διήρκεσε από τον Δεκέμβριο του 2004 μέχρι τον Ιούνιο του 2005. Συμπαραγωγός ήταν ο Ken Thomas. Προάγγελος του άλμπουμ ήταν το σινγκλ «Glosoli», που διατέθηκε αποκλειστικά σε ψηφιακή μορφή μέσω διαδικτύου. Στο νέο άλμπουμ η βασική τεχνική για τις συνθέσεις του γκρουπ δεν εγκαταλείπεται αλλά διαφοροποιείται επιλεκτικά και εμπλουτίζεται. Η μουσική είναι ορχηστρική και πολυεπίπεδη αλλά παράλληλα άμεση και απλή με ακατάπαυστες μεταπτώσεις τέμπου και διάθεσης: Σε ρόλο ραχοκοκαλιάς έχουμε πάντα τις εναλλαγές της νωχέλειας και της ενδοσκόπησης με την ταχύτητα και την ένταση. Συνήθως το πιάνο εισάγει ένα μοτίβο το οποίο, μετά από το βομβαρδισμό των ηλεκτρικών οργάνων και το σφιχτό αγκάλιασμα των εγχόρδων, ξεβράζεται εντελώς αγνώριστο στο τέλος της σύνθεσης. Τα έντεκα ενωμένα μεταξύ τους κομμάτια διακρίνονται από ένα καταιγισμό από συνθετικές, ερμηνευτικές και ενορχηστρωτικές ιδέες, με ψηφίδες από έγχορδα, πνευστά, πολύπλοκα -συχνά απροσδιόριστα- ηχητικά εφέ, κίμπορντς, καθαριστικές κλιμακώσεις και ασφαλώς το ονειρικό φαλτσέτο των φωνητικών του Jon Thor Birgisson να συμπράττουν στη διαμόρφωση του συνολικού ηχητικού προφίλ. Συμπερασματικά, αβανγκάρντ ιδέες και πρακτικές βρίσκουν εφαρμογή σε ένα άλμπουμ με το οποίο η pop μουσική διεκδικεί ξανά το δικαίωμα στο όνειρο, στη φαντασία και στο «ταξίδι» των ήχων.