Aerial – Κριτική

Το ιδιαίτερο ερμηνευτικό στιλ της Kate Bush, σε συνδυασμό με τη συνθετική της φαντασία και τόλμη, εξασφάλισαν στην Αγγλίδα τραγουδίστρια, πιανίστρια και τραγουδοποιό αποδοχή από τους κριτικούς καθώς και ευρεία δημοτικότητα, κυρίως στην Ευρώπη και λιγότερο στις ΗΠΑ. Γεννήθηκε στις 30 Ιουλίου του 1958 στο Μπέξλιχιθ. Σε ηλικία 16 ετών υπέγραψε συμβόλαιο συνεργασίας με την EMI έπειτα από σύσταση του Dave Gilmour των Pink Floyd. Η δισκογραφική της καριέρα, που επρόκειτο να εξελιχθεί σε μια μικρή εποποιία, ξεκίνησε τον Ιανουάριο του 1978 με την κυκλοφορία του ντεμπούτο σινγκλ «Wuthering Heights». Στα άλμπουμ που ακολούθησαν η Bush σταδιακά τελειοποίησε τη φωνητική της τεχνική (το φωνητικό εύρος με το οποίο είναι προικισμένη απλώνεται σε τέσσερις οκτάβες) και έριξε μεγαλύτερο βάρος στην παραγωγή των ηχογραφήσεων, χρησιμοποιώντας το στούντιο ως ένα επιπλέον μουσικό όργανο (όπως περίπου έκανε και ο Brian Wilson). Παράλληλα, δεν δίστασε να πειραματιστεί με μια μεγάλη ποικιλία τεχνικών και τεχνοτροπιών (pop και rock ιδιώματα, μπαλάντες, κελτική και μεσανατολική μουσική). Το έργο της θεωρείται ότι επηρέασε σημαντικά μεταγενέστερες δημιουργούς και ερμηνεύτριες όπως η Sin?ad O’Connor, η Jane Siberry, η Bj?rk, η Tori Amos και η Dolores O’Riordan των Cranberries.

Εδώ η Bush, εκεί η Bush
Μετά το φιλόδοξο άλμπουμ «The Red Shoes» (1993) η Bush εγκατέλειψε την ενεργό καλλιτεχνική δράση προκειμένου να αφοσιωθεί στην οικογένειά της και στην ανατροφή του γιου της, Bertie, που γεννήθηκε το 1998. Επί δώδεκα χρόνια κλιμακωνόταν η προσμονή των οπαδών της για την κυκλοφορία ενός νέου άλμπουμ. Οι φήμες για ένα επικείμενο νέο της δίσκο άρχισαν να φουντώνουν ήδη από το 1999, όταν μαθεύτηκε ότι είχε ξεκινήσει τη σχετική προεργασία. Οι δημόσιες εμφανίσεις της προκαλούσαν έντονη εντύπωση, παρ’ όλο που περιορίζονταν στις τελετές βραβείων που της απονεμήθηκαν, όπως το Ivor Novello Award για την «Εξαιρετική συνεισφορά στη βρετανική μουσική ως τραγουδοποιός» (2002) και το Q Award στην κατηγορία «Κλασική τραγουδοποιός» (2001). Κατά την παρουσία της στην αίθουσα χειροκροτήθηκε με ενθουσιασμό από το ακροατήριο, στο οποίο, μεταξύ άλλων, ήταν οι Brian Eno, Elvis Costello, Radiohead και John Lydon.

Καλώς τηνε κι ας άργησε
Το Νοέμβριο του 2005 το όγδοο άλμπουμ της Kate Bush έκανε τελικά την εμφάνισή του στα ράφια των δισκοπωλείων και στις ιστοσελίδες των blog. Ένα μήνα πριν είχε προηγηθεί το σινγκλ «King Of The Mountain»/»Sexual Healing», που έφτασε στο Νο 4 του βρετανικού πίνακα επιτυχιών. Το άλμπουμ έχει τον τίτλο «Aerial», διάρκεια 80 λεπτών και είναι διπλό.
Το πρώτο CD («A Sea Of Honey») περιλαμβάνει επτά νέα τραγούδια με έντονη παρουσία του πιάνου και των ντραμς. Αξιοποιώντας ένα ευρύ οπλοστάσιο στιλιστικών προφίλ και υποστηρικτικών μέσων (χορωδιακά φωνητικά, σύνολο εγχόρδων, κιθάρα και κρουστά της αναγέννησης, κιθάρα flamenco, didgeridoo), η Bush καταφέρνει να συνδυάσει σε μια εύθραυστη αλλά βέλτιστη ισορροπία την καλλιτεχνική τόλμη με την pop δεξιοτεχνία. Η στιχουργική θεματολογία έχει την ποικιλότητα και την αιφνιδιαστική προσέγγιση που θα αναμέναμε από τη δημιουργό του. Καλύπτει θέματα όπως η εμμονή στα μαθηματικά (στο «π» η Bush ενθέτει με μαγευτικό τρόπο στην ιστορία των στίχων απαγγελίες διαδοχικών ψηφίων από την άπειρη σειρά του 3,14159…), η μοναξιά και η απώλεια (στο «Mrs. Bartolozzi» μια χήρα παρακολουθεί το πουκάμισο του άντρα της να αγκαλιάζει τα ρούχα της μέσα στο πλυντήριο και έπειτα στο σύρμα όπου στεγνώνει η πλύση), η χαρά που δίνει στη ζωή της ο γιος της («Bertie»), ο «βασιλιάς» Elvis Presley που ζει αιώνια στις καρδιές των οπαδών του («King Of The Mountain»).
Το δεύτερο («A Sky Of Honey») είναι θεματικό (concept) και φιλοξενεί μια σουίτα εμπνευσμένη από την επίπτωση που έχει στο φυσικό κόσμο η εναλλαγή ημέρας και νύχτας. Από μουσική άποψη χαρακτηρίζεται από μια πιο ατμοσφαιρική και κλασικότροπη προσέγγιση που επιτρέπει την κλιμάκωση συναισθηματικών εντάσεων με διαφορετικά χαρακτηριστικά και ιδιαίτερη ταυτότητα.

Η αυλή της πριγκιπέσας
Γνωστή για τη σχεδόν εξεζητημένη προσοχή στη λεπτομέρεια και στην τελειομανία της, η Bush για την υλοποίηση του «Aerial» κάλεσε στο πλευρό της μια εντυπωσιακή ομάδα δεξιοτεχνών μουσικών και τεχνικών. Ανάμεσά τους συναντάμε νέους συνεργάτες, όπως οι ντράμερ Steve Sanger και Peter Erskine καθώς και ο περκασιονίστας Bosco D’Oliveira, αλλά και παλιούς γνώριμους, όπως ο ντράμερ Stuart Elliott που έχει συμμετάσχει σε όλα της τα άλμπουμ, ο Gary Brooker (ιδρυτής των Procol Harum) στο όργανο Hammond, ο κιθαρίστας Dan McIntosh, οι μπασίστες Eberhard Weber και John Giblin καθώς και ο μηχανικός ήχου Del Palmer. Η ενορχήστρωση της London Metropolitan Orchestra ήταν μία από τις τελευταίες εργασίες του Michael Kamen, συνεργάτη της Bush σε όλα της τα άλμπουμ από το «Hounds Of Love» (1985) και μετά, που εγκατέλειψε τα εγκόσμια τον Οκτώβριο του 2003, λίγες μόλις εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση της επεξεργασίας του υλικού που συνεισφέρει στο «Aerial» στα Abbey Road Studios.

Κατάλογος Τραγουδιών
CD 1: A Sea Of Honey
King Of The Mountain, π, Bertie, Mrs. Bartolozzi, How To Be Invisible, Joanni, A Coral Room
CD 2: A Sky Of Honey
Prelude, Prologue, An Architect’s Dream, The Painter’s Link, Sunset, Aerial Tal, Somewhere In Between, Nocturn, Aerial