As Is Now – Κριτική

Χωρίς αμφιβολία ο Paul Weller είναι ένας από τους πιο σημαντικούς εκπροσώπους της βρετανικής μουσικής σκηνής των τελευταίων τριάντα χρόνων: Εμβληματική μορφή του punk με τους Jam στα τέλη των 70s, πρωτεργάτης της mod αναβίωσης των 80s και άριστος εκφραστής της λευκής soul με τους Style Council, αλλά και διακεκριμένος για την προσωπική καριέρα που ακολούθησε στη συνέχεια. Καρποί της τελευταίας τα επτά στούντιο άλμπουμ, από το φερώνυμο σόλο ντεμπούτο του 1992 μέχρι το πρόσφατο «As Is Now».
Πριν περάσουμε στο πρόγραμμα της ακρόασης, ας αφιερώσουμε λίγες γραμμές στη φάση της ζωής και της καριέρας που βρίσκεται σήμερα ο Weller. Σε ό,τι αφορά την εξωτερική του εμφάνιση μόνο οι ρυτίδες στο πρόσωπό του προδίδουν τα 47 του χρόνια. Πάντοτε κομψά ντυμένος και κουρεμένος με στιλ (μια φορά mod, πάντοτε mod), αδύνατος, ενεργητικός, μοιάζει περισσότερο με αιώνιο έφηβο παρά με μεσήλικο. Η συμβία του, Sammy, περιμένει το δεύτερο παιδί τους, το πέμπτο συνολικά για τον Weller -ο μεγάλος του γιος, ο Nat, είναι 17 χρονών. Απεχθάνεται τους υπολογιστές και θεωρεί τα e-mail υπεύθυνα για το γεγονός ότι έχουμε σταματήσει να συζητάμε. Ούτε και τα CD συμπαθεί· δεν μπορεί να χωνέψει πώς ξεχάσαμε τους τίτλους των τραγουδιών και μιλάμε πια μόνο για «Track 4» και «Track 13». Από τα νέα γκρουπ του αρέσουν οι Arctic Monkeys και οι Subways, στη μουσική των οποίων με ευαρέσκεια διακρίνει έντονη την επιρροή των Jam. Στις αρχές Οκτωβρίου του 2005 ολοκλήρωσε με επιτυχία μια περιοδεία στην Αμερική και τώρα ετοιμάζει τη συνέχειά της στην Ευρώπη.

Ευφορία μετά την αγρανάπαυση
Στην καριέρα του Weller δεν είναι ασυνήθιστες οι περίοδοι δημιουργικής ανομβρίας, που ωστόσο τις διαδέχονται καλλιτεχνικές αναγεννήσεις. Χαρακτηριστική τέτοια περίπτωση είναι το «Wild Wood» (1993) και το χρονικό διάστημα που προηγήθηκε της κυκλοφορίας του. Ανάλογη ήταν και η περίοδος των τριών τελευταίων χρόνων. Την κυκλοφορία του «Illumination» (2002) ακολούθησαν 18 μήνες απραξίας, χωρίς ούτε μία νέα σύνθεση. Για να πολεμήσει την αδράνεια ο Weller οργάνωσε το πρότζεκτ του «Studio 150», ενός άλμπουμ αποκλειστικά στηριγμένου σε διασκευές καλλιτεχνών της soul όπως ο Gordon Lightfoot και οι Sister Sledge. Η όλη διαδικασία φαίνεται πώς αναζωογόνησε την έμπνευσή του, με αποτέλεσμα μέσα σε ένα δεκαπενθήμερο της περασμένης άνοιξης να ολοκληρώσει την ηχογράφηση των 14 τραγουδιών που απαρτίζουν το ρεπερτόριο του «As Is Now».

Κάλεσμα στα μουσικά όπλα
Το νέο άλμπουμ είναι ένα από τα καλύτερα της καριέρας του Weller. Ως ραχοκοκαλιά του λειτουργούν punk-pop τραγούδια έντονα ηλεκτρικού προφίλ, που παραπέμπουν στη νεότητά του («Come On/Let’s Go», «Blink And You’ll Miss It»). Καλύτερο όλων το σινγκλ «From The Floorboards Up», ένα κάλεσμα στα μουσικά όπλα καθ’ όλα αντάξιο του «Going Underground».
Δεν απουσιάζουν βέβαια και ευπρόσδεκτες αποκλίσεις από τον κιθαριστικό pop/rock κανόνα όπως η αλά Pentangle folk του «All In A Misty Morning», η acid jazz του εύγλωττα τιτλοφορημένου «Bring Back The Funk», το φλερτ με το 60s soul στιλ του Curtis Mayfield στο «Fly Little Bird», το country προφίλ του «I Wanna Make It Alright», καθώς και μπαλάντες που φέρνουν στο νου τον John Lennon («Savages», «The Pebble And The Boy»).
Στην επιτυχία του τελικού αποτελέσματος σημαντικό ρόλο έπαιξαν οι συνεργάτες μουσικοί και οι λοιποί συντελεστές της ηχογράφησης. Η ομάδα τεχνικών είναι η ίδια με την οποία συνεργάστηκε ο Weller στο «Studio 150» (την παραγωγή συνυπογράφει ο Jan «Stan» Kybert, ενώ μηχανικός ήχου είναι ο Joeri Saal). Επίσης σταθεροί συνεργάτες του είναι ο κιθαρίστας Steve Cradock (των Ocean Colour Scene), ο ντράμερ Steve White και ο μπασίστας Damon Minghella.
Συνεπώς, το «τώρα» («As Is Now») του Weller δεν υπολείπεται σε τίποτε από το «τότε». Το μόνο που μένει είναι να ευχηθούμε τα καλύτερα για το αύριο.

Κατάλογος τραγουδιών: Blink And You’ll Miss It, Paper Smile, Come On/Let’s Go, Here’s The Good News, The Start Of Forever, Pan, All On A Misty Morning, From The Floorboards Up, I Wanna Make It Alright, Savages, Fly Little Bird, Roll Along Summer, Bring Back The Funk, The Pebble And The Boy.