Batman Begins – Κριτική

Τελικά και στο Χόλιγουντ ο τολμών νικά. Πριν από μερικά χρόνια η Warner ήταν το μόνο στούντιο που δέχτηκε τον όρο της συγγραφέως του «Χάρι Πότερ», η οποία ζήτησε να παίξουν στις ταινίες μόνο Βρετανοί ηθοποιοί. Ανταμείφθηκε με τρεις πολύ καλές στο είδος τους και εισπρακτικά επιτυχημένες παραγωγές. Οι Βρετανοί κρατούν το κλειδί της επιτυχίας και στην περίπτωση της πέμπτης συνέχειας με τις κινηματογραφικές περιπέτειες του Μπάτμαν. Αναλαμβάνουν το μεγαλύτερο μέρος από το δημιουργικό κομμάτι (σενάριο, σκηνοθεσία, ερμηνείες), αφήνουν τους Αμερικανούς να κάνουν αυτό που ξέρουν καλύτερα (τεχνικό τομέα) και το θαύμα συντελείται. Το «Batman Begins» ανανεώνει πλήρως το μύθο του Νυχτερίδα, χωρίς να τον προδίδει. Τοποθετεί το φανταστικό στοιχείο σε ένα ρεαλιστικό πλαίσιο, αφαιρεί από τους χαρακτήρες κάθε γνώρισμα καρικατούρας και γίνεται μια περιπέτεια δράσης που κρατά όλες τις συμβάσεις ενός κόμικς, χωρίς η ίδια να γίνεται αφελές κόμικς.
Στη νέα του εμφάνιση ο Μπάτμαν αργεί να φορέσει τη στολή του. Όταν αρχίζει το έργο τον συναντάμε ως Μπρους Γουέιν, κρατούμενο σε φυλακές της Ασίας. Όλη την πρώτη ώρα παρακολουθούμε την εκπαίδευσή του, ώστε να προσχωρήσει σε κάποια μυστική αδελφότητα, τη διαφωνία του με τον επικεφαλής, την επεισοδιακή αποχώρησή του από το ναό, καθώς και το παρελθόν του: τη δολοφονία των γονιών του, το φόβο του για τις νυχτερίδες, την οργή του προς το οργανωμένο έγκλημα. Η επιστροφή του ήρωα στην Γκόθαμ Σίτι θα σημάνει τη μεταμόρφωσή του σε μαυροντυμένο τιμωρό και τη σύγκρουσή του με τα κακοποιά στοιχεία της πόλης.
Όπως αναφέραμε και προηγουμένως, οι ερμηνείες είναι εκείνες που δίνουν τον τόνο στην ταινία. Ο Ουαλός πρωταγωνιστής με την πλούσια εμπειρία σε παραστάσεις έργων του Σαίξπηρ είναι απόλυτα πειστικός στο διπλό του ρόλο. Εξίσου πειστικούς ήρωες δημιουργούν και όλοι όσοι τον πλαισιώνουν, ενώ οι Χολμς και Φρίμαν (οι μόνοι Αμερικανοί σε βασικούς ρόλους) δένουν απόλυτα με το υπόλοιπο καστ. Η δράση, τα φαντασμαγορικά εφέ και οι εξαιρετικού σχεδιασμού χώροι είναι το φινίρισμα σε ένα φιλμ φαντασίας που καταφέρνει να παρασύρει το θεατή στο παραμύθι του από την πρώτη μέχρι την τελευταία σκηνή.
Η ελληνική έκδοση κυκλοφορεί στην απλή πλαστική συσκευασία δύο δίσκων. Στο πρώτο DVD υπάρχουν το έργο και το τρέιλερ. Η αναμορφική εικόνα αγγίζει την κορυφαία ποιότητα: λαμπρή, συμπαγής στις «δύσκολες» σκηνές (γρήγορη κίνηση, ατμοί), με εξαιρετική υφή και ανάλυση και με πιστότητα στα χρώματα και στις αποχρώσεις του μαύρου. Τεχνουργήματα μπορεί να εντοπίσει κανείς, κυρίως κόκκο στα σκοτάδια της σπηλιάς, αλλά αυτά είναι στιγμιαία και ελάχιστα ενοχλούν. Ο ήχος είναι απολαυστικός και πλούσιος σε συχνότητες. Ηχητικά εφέ «απασχολούν» διαρκώς τα πίσω κανάλια και ο κύριος όγκος της μπάντας κυκλώνει κάθε τόσο το θεατή.
Ο δεύτερος δίσκος με τα έξτρα (επιτέλους υποτιτλισμένα στα ελληνικά) είναι μια μικρή σπαζοκεφαλιά. Δεν υπάρχει μενού με την κλασική έννοια. Στο πάνω δεξί μέρος της οθόνης απεικονίζεται μια νυχτερίδα. Ενεργοποιώντας το άνοιγμα των φτερών της προς τα δεξιά ή προς τα αριστερά, αλλάζουν οι κάρτες. Σε κάθε οθόνη φιγουράρει μια σελίδα κόμικς. Ο χρήστης πρέπει να μετακινηθεί προς τα κάτω με τα πλήκτρα πλοήγησης έως ότου φωτιστεί κάποια φιγούρα, κάποιο αντικείμενο ή κάποια λέξη. Εκεί κρύβονται ντοκιμαντέρ με παρασκήνιο, συνεντεύξεις ή διάφορες πληροφορίες (οι χαρακτήρες του έργου, τα όπλα του Μπάτμαν). Ως περιεχόμενο οι πρόσθετες παροχές δεν κρύβουν εκπλήξεις. Οι βασικοί συντελεστές εξηγούν πώς δούλεψαν το σενάριο, πώς επέλεξαν το καστ και πώς κατασκεύασαν σε κλίμακα ή σε ξεχωριστά σετ την Γκόθαμ Σίτι. Ενδιαφέρον παρουσιάζει η κατασκευή της στολής του Μπάτμαν (για να εφαρμόζει απόλυτα έφτιαξαν εκμαγείο από το σώμα του Κρίστιαν Μπέιλ), ενώ μεταξύ άλλων μαθαίνουμε ότι τα υποτιθέμενα Ιμαλάια είναι τοπία της Ισλανδίας και ότι ο Μπέιλ είχε παχύνει πριν από τα γυρίσματα. Τόσο, που το συνεργείο αναρωτιόταν εάν γυρίζουν τον «Batman» ή τον «Fatman»!