Δεύτερος προσωπικός δίσκος για την πρώην τραγουδίστρια του σχήματος Οι Απέναντι (γνωστή κυρίως από την επανεκτέλεση της σύνθεσης «Τι σου ‘κανα και πίνεις») και ένα άλμπουμ που υιοθετεί την τρέχουσα αισθητική της ηλεκτρικής μπαλάντας, του λαϊκού και του λεγόμενου «έντεχνου» τραγουδιού. Εάν πρέπει να δώσουμε ένα στίγμα της δουλειάς, θα λέγαμε ότι τα ίδια τραγούδια […]
Δεύτερος προσωπικός δίσκος για την πρώην τραγουδίστρια του σχήματος Οι Απέναντι (γνωστή κυρίως από την επανεκτέλεση της σύνθεσης «Τι σου ‘κανα και πίνεις») και ένα άλμπουμ που υιοθετεί την τρέχουσα αισθητική της ηλεκτρικής μπαλάντας, του λαϊκού και του λεγόμενου «έντεχνου» τραγουδιού. Εάν πρέπει να δώσουμε ένα στίγμα της δουλειάς, θα λέγαμε ότι τα ίδια τραγούδια θα μπορούσαν να έχουν πει η Αρβανιτάκη ή η Τσαλιγοπούλου και μάλιστα να τα έχουν αξιοποιήσει περισσότερο. Το πρόβλημα με τη Μελίνα Ασλανίδου είναι ακριβώς αυτό: Ως ερμηνεύτρια δεν έχει κάτι το χαρακτηριστικό και, μοιραία, το όποιο καλό κομμάτι του ρεπερτορίου της βρίσκεται λίγο στην επικαιρότητα και έπειτα χάνεται. Τη μουσική των δώδεκα track έχουν γράψει ο Αντώνης Βαρδής και ο Στέφανος Κορκολής (η «Λατέρνα» του ακούγεται σε επανεκτέλεση), ενώ στο στίχο συναντάμε τους Βίκυ Γεροθόδωρου, Βασίλη Γιαννόπουλο, Νίκο Μωραΐτη, Ρεβέκκα Ρούσση, Βαγγέλη Κωνσταντινίδη, Πάνο Φαλάρα και Γιάννη Γούνα.