Με παντρέματα και με αναζήτηση νέου ήχου προσπαθεί το λεγόμενο «έντεχνο» να βγει από το βάλτο που έχει πέσει τα τελευταία χρόνια. Όμως, προς το παρόν, οι συνδυασμοί αποδεικνύονται δυσλειτουργικοί. Συνέβη στο δίσκο της Ζωής Παπαδοπούλου, συμβαίνει και εδώ. Στο συγκεκριμένο άλμπουμ ο Γιώργος Μίχας (από το χώρο του ροκ) φέρνει κοντά την ηλεκτρική κιθάρα […]
Με παντρέματα και με αναζήτηση νέου ήχου προσπαθεί το λεγόμενο «έντεχνο» να βγει από το βάλτο που έχει πέσει τα τελευταία χρόνια. Όμως, προς το παρόν, οι συνδυασμοί αποδεικνύονται δυσλειτουργικοί. Συνέβη στο δίσκο της Ζωής Παπαδοπούλου, συμβαίνει και εδώ. Στο συγκεκριμένο άλμπουμ ο Γιώργος Μίχας (από το χώρο του ροκ) φέρνει κοντά την ηλεκτρική κιθάρα με το μπουζούκι και γράφει τραγούδια για τον Λάμπρο Καρελά, πρώην μέλος του συγκροτήματος Τα Παιδιά από την Πάτρα. Ποιο είναι το αποτέλεσμα; Το αμιγώς λαϊκό άκουσμα κερδίζει τις εντυπώσεις. Οι ηλεκτρικοί «γάμοι» («Με βρήκε πάλι η νύχτα να γυρνώ») μένουν… χωρίς παπά και κουμπάρο. Στην πραγματικότητα φταίει η πρώτη ύλη. Είναι τόσο αναμενόμενες οι μελωδίες και τόσο αδιάφορος ο στίχος που ακόμα και ο ίδιος ο τραγουδιστής -μια αξιόλογη λαϊκή φωνή- δεν βρίσκει κάτι να πιαστεί και να δώσει υπόσταση στα κομμάτια.