Μουσικές στις οποίες παρεμβάλλονται τραγούδια ή τραγούδια με μουσικά ιντερμέδια; Όπως και να το δει κανείς, ο Μανώλης Γαλιάτσος συνεχίζει να γράφει μουσική σε λαϊκούς και άλλους δρόμους, φροντίζοντας όμως να μην παρασύρεται από ευκολίες και να διαφοροποιείται από τη δεδομένη αισθητική του λεγόμενου «έντεχνου». Εδώ ξετυλίγει την ιστορία ενός μάγου που κινεί τα νήματα […]
Μουσικές στις οποίες παρεμβάλλονται τραγούδια ή τραγούδια με μουσικά ιντερμέδια; Όπως και να το δει κανείς, ο Μανώλης Γαλιάτσος συνεχίζει να γράφει μουσική σε λαϊκούς και άλλους δρόμους, φροντίζοντας όμως να μην παρασύρεται από ευκολίες και να διαφοροποιείται από τη δεδομένη αισθητική του λεγόμενου «έντεχνου». Εδώ ξετυλίγει την ιστορία ενός μάγου που κινεί τα νήματα στο παιχνίδι της ζωής και δημιουργεί ένα άλμπουμ ξεχωριστό. Ορισμένοι ίσως να μη συμφωνήσουν με την αλληλοδιαδοχή ορχηστρικών κομματιών και τραγουδιών. Επιπλέον, μπορεί να διαφωνήσουν με την επιλογή του Δ.Ζερβουδάκη στον κεντρικό «ρόλο» -χρωματίζει τους στίχους στα όρια της υπερβολής. Ωστόσο, κάποιες μουσικές και ορισμένα θαυμάσια τραγούδια (το ομότιτλο του δίσκου, «Το αόρατο αστέρι», «Δρόμος», «Μια-δυο φορές», «Όχι και να κλαίμε») τοποθετούν το «Μάγο» ψηλά στη σύγχρονη ελληνική δισκογραφία. Οι στίχοι ανήκουν στον ίδιο το δημιουργό, ενώ υπάρχουν και μελοποιημένα ποιήματα των Καριωτάκη και Φιλύρα.