38

Για τις δυσκολίες που πρέπει να αντιμετωπίσουν οι δημιουργοί στη χώρα του μίλησε την Τρίτη, σε συνέντευξη Τύπου στο 44ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, ο Ιρανός σκηνοθέτης Τζαφάρ Παναχί, μέλος της κριτικής επιτροπής του διεθνούς τμήματος του φεστιβάλ. Ο Παναχί συμμετέχει και στο τμήμα των Νέων Οριζόντων με την ταινία του Crimson Gold.

Καλωσορίζοντας τον Τζ.Παναχί, ο διευθυντής των Νέων Οριζόντων Δημήτρης Εϊπίδης δήλωσε γοητευμένος από το έργο του σκηνοθέτη, αλλά και από την εξέλιξη του ιρανικού σινεμά τα τελευταία χρόνια.

Ο Παναχί μιλώντας για την κατάσταση στο Ιράν τόνισε ότι «δυσχέρειες υπήρχαν πάντα, όχι μόνο τα τελευταία δύο χρόνια, αλλά συνεχώς. Καμιά φορά, κάτω από "περίεργες" συνθήκες ελευθερώνεται η προβολή κάποιων ταινιών. Αλλά αυτές οι "περίεργες" συνθήκες δεν είναι θεμελιώδεις, ούτως ώστε να επιτρέπουν την απελευθέρωση της προβολής και της έκφρασης των δημιουργών».

Χαρακτηριστικά ανέφερε ότι η προβολή της ταινίας του Crimson Gold δεν έχει επιτραπεί ακόμα. Στη συνέχεια τόνισε ότι οι δικές του δημιουργίες είναι κατεξοχήν κοινωνικές και ότι το καθεστώς φοβάται αυτού του είδους τις δημιουργίες, αλλά και την προβολή των κοινωνικών θεμάτων.

Δίνοντας τη δική του εκδοχή για τις κοινωνικές ανισότητες στο Ιράν είπε: «Όταν εφαρμόζεται λανθασμένη οικονομική πολιτική και όταν οξύνονται οι οικονομικές δυσχέρειες ενός λαού, ωθείται το κράτος, η πολιτεία, σε παρορμητικές κινήσεις. Αυτό προκαλεί και δημιουργία διαφορετικών τάξεων με μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, από την άποψη της οικονομικής ισχύος. Το αποτέλεσμα αυτών των πολιτικών ήταν να εξαφανιστεί ουσιαστικά η μεσαία τάξη από τη χώρα. Τώρα υπάρχουν δύο οικονομικές τάξεις: μια με μεγάλη δυσχέρεια και μια με υπερβολική ευχέρεια.

»Σε αυτές τις συνθήκες ο πληθυσμός που υποφέρει οικονομικά είναι πολύ μεγαλύτερος από εκείνον που έχει άνεση» τόνισε ο Ιρανός σκηνοθέτης.

Περί επαναστάσεων

Μιλώντας για το πολιτικό μέλλον του Ιράν, όπως ο ίδιος το φαντάζεται, είπε ότι ο ιρανικός λαός δεν κηνυγάει τις επαναστάσεις. «Στην ουσία επανάσταση σημαίνει εξουδετέρωση κάποιων ανθρώπων και νομίζω ότι ο ιρανικός λαός δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο. Πιστεύει περισσότερο στη συνύπαρξη αντίθετων απόψεων, δημοκρατικά και ειρηνικά. Αν αυτό δεν επιτευχθεί μέσω ομαλών συνθηκών, οπωσδήποτε θα φτάσουν σε μια επαναστατική συμπεριφορά.

»Πάντως, μετά από σχεδόν 120 χρόνια εμπειρίας του ιρανικού λαού για την επίτευξη της Δημοκρατίας, νομίζω ότι έχουν αποκτήσει την εμπειρία ότι οι επαναστατικές κινητοποιήσεις δεν επιφέρουν το επιθυμητό αποτέλεσμα. Ο περισσότερος κόσμος επιθυμεί δημοκρατικές εκλογές. Ελπίζω ότι αυτό θα συμβεί με ομαλές διαδικασίες. Είμαι αναγκασμένος να ελπίζω στο καλύτερο μέλλον της πατρίδας μου, δεδομένου ότι η ελπίδα δίνει και έναυσμα για καλύτερη ζωή. Είμαι σίγουρος ότι ο ιρανικός λαός θα πετύχει αυτό που στοχεύει» κατέληξε.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ