Σκιαγράφηση του χαρακτήρα του Μαρκ Ριντ ή αλλιώς Chopper, του διασημότερου Αυστραλού εγκληματία τα τελευταία χρόνια. Γενικά στοιχεία: Αυστραλία, 2000, 94 λεπτά, Dolby Digital, 1,85:1 Πρώτη προβολή: 19/10/2001 Σκηνοθεσία: Andrew Dominic Σενάριο: Andrew Dominic Παραγωγή: Michael Bennett Μουσική: Mick Harvey Μοντάζ: Ken Sallows Φωτογραφία: Geoffrey Hall, Kevin Heyward Παίζουν: Eric Bana, Simon Lyndon, David Field, […]
Σκιαγράφηση του χαρακτήρα του Μαρκ Ριντ ή αλλιώς Chopper, του διασημότερου Αυστραλού εγκληματία τα τελευταία χρόνια.
Γενικά στοιχεία: Αυστραλία, 2000, 94 λεπτά, Dolby Digital, 1,85:1
Πρώτη προβολή: 19/10/2001
Σκηνοθεσία: Andrew Dominic
Σενάριο: Andrew Dominic
Παραγωγή: Michael Bennett
Μουσική: Mick Harvey
Μοντάζ: Ken Sallows
Φωτογραφία: Geoffrey Hall, Kevin Heyward
Παίζουν: Eric Bana, Simon Lyndon, David Field, Daniel Wyllie, Bill Young, Vince Colosimo
Διανομή: Odeon
Στην Αυστραλία της δεκαετίας του 1980, το όνομα του Μαρκ Ριντ ήταν οικείο στους πάντες, αφού ανήκε στον πιο διάσημο εγκληματία της χώρας. Ο εν λόγω κύριος δολοφόνησε περίπου είκοσι ανθρώπους, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν και οι ίδιοι εγκληματίες. Έπειτα, εξέδωσε από τη φυλακή ένα αυτοβιογραφικό βιβλίο, όπου εξηγούσε τα πάντα. Το βιβλίο έγινε μπεστ σέλερ και η φήμη του Μαρκ Ριντ ξεπέρασε τα όρια της Ωκεανίας.
Η ταινία «Chopper» -o τίτλος παραπέμπει στο προσωνύμιο που απέκτησε ο Ριντ χάρη στη συνήθειά του να πετσοκόβει τα δάχτυλα των ποδιών των θυμάτων του- δεν επιχειρεί να εμβαθύνει στα αίτια που οδηγούν έναν άνθρωπο στο έγκλημα, ούτε προσπαθεί να «χτίσει» μια βιογραφία του ήρωα. Ο σκηνοθέτης Αντριου Ντόμινικ βασίστηκε στην αυτοβιογραφία του Ριντ, για να κάνει μια σπουδή πάνω σε ένα χαρακτήρα που ακροβατεί ανάμεσα στη λογική και την παράνοια. Ο Chopper διακατέχεται από έναν έντονο ναρκισσισμό και τον ενδιαφέρει κυρίως η εικόνα που βγάζει προς τα έξω. Όταν βρίσκεται στη φυλακή, δέρνει και μαχαιρώνει τους συγκρατούμενούς του, κόβει οικειοθελώς τα αφτιά του ή δέχεται πισώπλατα μαχαιρώματα χαμογελαστός, με σκοπό να χτίσει σιγά σιγά το μύθο του. Έξω από τη φυλακή, αναλαμβάνει ρόλο εκδικητή και τρομοκρατεί ολόκληρο το κατεστημένο του εγκλήματος. Ο Chopper είναι σχεδόν ανίκητος, για έναν και μόνο λόγο. Δεν τον πειράζει να πονέσει ή να σκοτωθεί. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να τον θαυμάζει ο κόσμος.
Η ταινία έχει μια αρκετά πρωτότυπη αποσπασματική γραφή και περιέχει κάποιες ιδιαίτερα ενοχλητικές βίαιες σκηνές. Δεν λείπει όμως και το χιούμορ, το οποίο διαβρώνει τα πάντα με ένα διακριτικό αλλά, όσο προχωρά η ταινία, όλο και πιο εμφανή τρόπο. Στο τέλος, δεν ξέρεις αν παρακολούθησες τα έργα και τις ημέρες ενός εγκληματία ή τα όσα συμβαίνουν στη σκηνή και στα παρασκήνια ενός αιματηρού σόου. Και βέβαια, ένα από τα βέλη της ταινίας κατευθύνεται (πού αλλού;) στα media και στην αποχαυνωμένη κοινωνία που άγεται και φέρεται από αυτά.
Η αποκάλυψη για τους μη γνωρίζοντες την αυστραλιανή πραγματικότητα ακούει στο όνομα Έρικ Μπάνα. Ο ηθοποιός αυτός, ο οποίος είναι πολύ γνωστός στη χώρα του ως κωμικός -έχει και το δικό του τηλεοπτικό σόου-, υποδύεται τον Chopper με έναν τρόπο μοναδικό. Είναι σκληρός, αδυσώπητος, φανφαρόνος, νευρικός και παράλληλα γοητευτικός και συμπαθής. Μόνο χάρη στην ερμηνεία του Μπάνα, γίνονται πιστευτές οι πράξεις του ήρωα. Σε μια σκηνή, για παράδειγμα, ο Chopper δέχεται συνεχόμενες προδοτικές μαχαιριές από ένα συγκρατούμενό του. Ατάραχος συνεχίζει να μιλά σαν να μην έχει συμβεί τίποτα, ενώ το αίμα τρέχει ποτάμι από το σώμα του και ο επίδοξος φονιάς του καταρρέει από το σοκ. Αυτή την ακραία, βίαιη και αστεία μαζί σκηνή, ο Μπάνα τη φέρνει σε πέρας με τέτοια άνεση, ώστε την κάνει να μοιάζει απόλυτα ρεαλιστική.
Συμπέρασμα: όσοι δεν πτοούνται από το νοσηρό κλίμα και τις βίαιες σκηνές, θα βρουν το «Chopper» από ενδιαφέρον μέχρι αποκαλυπτικό. Οι υπόλοιποι καλύτερα να προτιμήσουν κάποια από τις υπόλοιπες ταινίες που προβάλλονται στις αίθουσες. Τη μουσική της ταινίας υπογράφει o Μικ Χάρβεϊ, ο οποίος είναι πολύ γνωστός και αγαπητός στην Ελλάδα, χάρη κυρίως στη συνεργασία του με τον Νικ Κέιβ και τους υπόλοιπους Bad Seeds.
Η Γυναίκα της Ζάκυθος και άλλες αιώνιες μνήμες είναι ένα ποιητικό έργο που ο Σολωμός δεν τελείωσε ποτέ - όπως δεν τελείωσε ποτέ τα περισσότερα έργα του.
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας