Το Ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς

Πρωτότυπος τίτλος: Bridget Jones΄s Diary

Γενικά στοιχεία: Γαλλία/Μ. Βρετανία/ΗΠΑ, 2001, 105 λεπτά, 2.35:1

Πρώτη προβολή: 12/10/2001

Σκηνοθεσία: Sharon Maguire

Σενάριο: Helen Fielding, Andrew Davis, Richard Curtis, βασισμένο στο μυθιστόρημα της Helen Fielding

Παραγωγή: Tim Bevan, Eric Fellner, Jonathan Cavendish

Μουσική: Patrick Doyle

Μοντάζ: Martin Walsh

Φωτογραφία: Stuart Dryburgh

Παίζουν: Renee Zellweger, Colin Firth, Hugh Grant

Διανομή: UIP

Υπόθεση

Η Μπρίτζετ Τζόουνς (Renee Zellweger), υπάλληλος σε έναν εκδοτικό οίκο, γίνεται τριάντα δύο ετών. Ανύπανδρη, νευρωτική, αντικοινωνική και υπέρβαρη, διαθέτει μια εντυπωσιακή ευχέρεια στις αποτυχημένες σχέσεις και ένα πλήθος ανθυγιεινών συνηθειών, που την κάνουν να προβληματίζεται σοβαρά για το μέλλον της, φοβούμενη πως μακροπρόθεσμα θα έχει άσχημο τέλος. Μπροστά στον κίνδυνο να βρεθεί ύστερα από χρόνια σε ένα άδειο διαμέρισμα νεκρή, φαγωμένη από τα σκυλιά της, αποφασίζει να αλλάξει τακτική. Περιορίζει το κάπνισμα και το ποτό, προσπαθεί να αδυνατίσει, ντύνεται πιο προκλητικά.
Το αποτέλεσμα είναι ότι ο ελκυστικός προϊστάμενός της Ντάνιελ Κλίβερ (Hugh Grant) επιτέλους την προσέχει και την κατακτά. Τα πράγματα όμως παίρνουν διαφορετική τροπή, όταν εμφανίζεται ένας προηγούμενός του δεσμός και εγκαταλείπει την Μπρίτζετ, ενώ με τη σειρά της εκείνη πολιορκείται από έναν άχαρο ανθρωπιστή δικηγόρο, τον Μαρκ Ντάρσι (Colin Firth), με τον οποίο τη συνδέουν κοινές παιδικές αναμνήσεις. Ποιος θα κερδίσει την Μπρίτζετ αλλά και ποιον θα διαλέξει η συμπαθής κοπέλα; Οι απαντήσεις βρίσκονται στο ημερολόγιο που κρατά, αν και δεν λέει πάντα την αλήθεια.

Η ταινία

Μια ακόμη ρομαντική κωμωδία από τους Tim Bevan και Eric Fellner, το δίδυμο των παραγωγών του «Τέσσερις Γάμοι και μια Κηδεία» και του «Notting Hill«. Παρόντες επίσης ο σεναριογράφος των επιτυχιών, Richard Curtis, αλλά και ο άτακτος Hugh Grant στον απολαυστικό ρόλο του ανεύθυνου γυναικά, που αρκετοί θα ισχυρίζονταν ότι βρίσκεται πολύ κοντά στον εαυτό του.

Εδώ όμως την παράσταση κλέβει η εξαιρετική Τεξανή Renee Zellweger («Jerry Maguire«, «Nurse Betty«) που προκάλεσε αρκετές διαφωνίες, όταν επιλέχτηκε: το ερώτημα «πώς θα τα καταφέρει μια Αμερικανίδα με την προφορά;» αλλά και το γεγονός ότι ήταν αδύνατη για να υποδυθεί την ευτραφή Μπρίτζετ υπήρξαν οι βασικές ενστάσεις. Η Zellweger διέψευσε τις Κασσάνδρες. Οι φήμες που τη συνοδεύουν λένε μάλιστα ότι, πέρα από τη γενναία απόφαση να παχύνει, έμεινε επτά μήνες στο Λονδίνο, ενώ δούλεψε ένα διάστημα και σε εκδοτικό οίκο, για να εξοικειωθεί με τον κινηματογραφικό εργασιακό της χώρο.

«Το Ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς» αποτελεί τη μεταφορά στη μεγάλη οθόνη του βιβλίου της Helen Fielding «Μπρος γκρεμός και πίσω… ράφι». Εάν δεν υπήρχε η συγκεκριμένη λογοτεχνική προέλευση, θα σχημάτιζε κανείς την εντύπωση πως η Μπρίτζετ Τζόουνς έλκει την καταγωγή της από αλλού: βουλιμική, αυτοκαταστροφική, με μια έντονη αγωνία γύρω από τη μοναξιά και τις σχέσεις της με το άλλο φύλο, θα μπορούσε να είναι η light εκδοχή των ηρωίδων του Mike Leigh.

Ωστόσο, μην παρασυρθείτε: η σκηνοθέτις Sharon Maguire ποτέ δεν εστιάζει με συνέπεια σε αυτά τα χαρακτηριστικά, όπως άλλωστε ποτέ δεν αξιοποιεί αφηγηματικά το καυτό ημερολόγιο. Η εμφάνιση και η συμπεριφορά της Μπρίτζετ δεν φτάνουν στα άκρα, πολύ γρήγορα η μοίρα της αλλάζει και από απαρατήρητη γίνεται ποθητή. Το ασχημόπαπο μεταμορφώνεται σε κύκνο, δύο άνδρες αίφνης την κυνηγούν και βέβαια τα διλήμματα εξαντλούνται στο ποιος θα διαλέξει ποιον και τα προβλήματα περιορίζονται στην ιδιότητά της να λέει ή να κάνει λάθος πράγματα σε λάθος χρόνο και τόπο.

Κάπως έτσι «Το Ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς» αποτελεί μια συρραφή από γκάφες και παρεξηγήσεις, οι οποίες και προβλεπόμενες είναι και -από ένα σημείο και έπειτα- πλατειάζουν, κάνοντας τη διάρκεια της ταινία να φαίνεται πολύ μεγαλύτερη από ό,τι είναι. Ενδεχομένως, αν έλειπαν είκοσι λεπτά, συμπεριλαμβανομένης της άνευ νοήματος κακόγουστης σεκάνς με το πάρτι των μεταμφιεσμένων, κανείς να μην είχε καταλάβει τη διαφορά.

Το φιλμ παραμένει δέσμιο των κλισέ. Κάτω από το βαρύγδουπο περιτύλιγμα μιας δήθεν απόκοσμης εργένισσας, κρύβει μια κοινωνικότατη και χαριτωμένη ύπαρξη που περιμένει απλώς τη στιγμή να γίνει επιθυμητή και, βέβαια, όταν η ευκαιρία τής δίνεται, την αρπάζει από τα μαλλιά. Το «σε αγαπάω γι΄ αυτό που είσαι» απευθύνεται στο τέλος σε μια γυναίκα εν μέρει τόσο συνηθισμένη και εν μέρει τόσο αυτάρεσκη, ώστε ακούγεται τελείως ανώδυνα. Δεν είναι δα και καμιά οριακή απόφαση να αγαπήσει κάποιος την Μπρίτζετ Τζόουνς «έτσι όπως είναι».

Η ταινία αρκετές φορές θα σας κάνει να χαμογελάσετε και (σε λιγότερες) να γελάσετε, χάρη κυρίως στους έξυπνους διαλόγους και στην ικανότητα της Sharon Maguire να υποσκάπτει οπτικά τις σοβαρές εξομολογήσεις ή τις στιγμές της ηρωίδας της. Από «Το Ημερολόγιο της Μπρίτζετ Τζόουνς» κρατάμε λοιπόν το χιούμορ, την απρόσμενη εμφάνιση των Salman Rushdie και Jeffrey Archer, την έξοχη ερμηνεία της Renee Zellweger και οπωσδήποτε την ευαισθησία και την αισιοδοξία που το διαποτίζει.

Νίκος Μητρογιαννόπουλος

Bridget Jones’s Diary

Ο επίσημος δικτυακός τόπος. Καλοσχεδιασμένος με τη μορφή, όπως ήταν αναμενόμενο, ημερολογίου.

Transcript: Author Helen Fielding, 6/16/98

Συνέντευξη της Helen Fielding στο Time σχετικά με το βιβλίο και την ταινία της Sharon Maguire.