Το Voyager 1 κοντεύει να φτάσει στα όρια του ηλιακού μας συστήματος
Το διαστημικό εξερευνητικό σκάφος Voyager 1 της NASA, που είναι σήμερα το πιο απόμακρο από τη Γη ανθρώπινο κατασκεύασμα, κατευθύνεται ταχύτατα (θα μπορούσε να διασχίσει τη βόρεια Αμερική σε τέσσερα λεπτά) προς την οριακή ζώνη που χωρίζει το ηλιακό μας σύστημα από τον υπόλοιπο διαστρικό χώρο.
Το διαστημικό εξερευνητικό σκάφος Voyager 1 της NASA, που είναι σήμερα το πιο απόμακρο από τη Γη ανθρώπινο κατασκεύασμα, κατευθύνεται ταχύτατα (θα μπορούσε να διασχίσει τη βόρεια Αμερική σε τέσσερα λεπτά) προς την οριακή ζώνη που χωρίζει το ηλιακό μας σύστημα από τον υπόλοιπο διαστρικό χώρο.
Όπως δήλωσε ο υπεύθυνος επιστήμονας και πρόεδρος του Εργαστηρίου Αεροπροώθησης (JPL), δρ. Έντουαρντ Στόουν, το Voyager 1 αναμένεται να εισέλθει στην ευρύτερη αυτή οριακή ζώνη μεταξύ του 2001 και 2003.
Οι επιστήμονες ονομάζουν τη ζώνη αυτή termination shock, στην οποία ο υπερηχητικός ηλιακός άνεμος (συνεχόμενη ροή φορτισμένων σωματιδίων προερχόμενα από το ηλιακό στέμμα) φθίνει απότομα σε ταχύτητα εξαιτίας των ταχύτατα εισερχόμενων κοσμικών ακτίνων.
Η ζώνη του termination shock, που είναι και ο επόμενος στόχος του Voyager 1, υπολογίζεται ότι βρίσκεται κάπου πέρα από τις 70 αστρονομικές μονάδες (AU = Astronomical Unit όπου 1AU ισούνται με 150 εκατομμύρια χλμ.).
«Αν δεν καταφέρουμε να προσεγγίσουμε τη ζώνη αυτή μέσα στα επόμενα τρία χρόνια, τότε θα πρέπει να περιμένουμε αρκετά χρόνια ακόμα, και αυτό εξαιτίας της παλλόμενης φύσης της ζώνης» τόνισε ο Στόουν και προσέθεσε: «Το ευχάριστο από όλα είναι πως μόλις το Voyager 1 φτάσει σε αυτήν, η μαγνητική φύση και η μεγάλη πυκνότητά της θα μας αποκαλύψει με μεγάλη ευκολία την ύπαρξή της».
Το Voyager 1, το οποίο σχεδιάστηκε, κατασκευάστηκε και διευθύνεται από το JPL, βρίσκεται περίπου 12 δισ. χλμ. από τη Γη. Εκτοξεύτηκε το 1977 και πραγματοποίησε πολλές ανακαλύψεις μεγάλης αστρονομικής σημασίας, καθώς προσπέρασε το Δία (1979) και τον Κρόνο (1980).
Ο βασικός, όμως, στόχος της αποστολής είναι η μελέτη του μεγέθους της διαστημικής «φυσαλίδας», η οποία περιβάλλει τον Ήλιο μας, καθώς ταξιδεύει γύρω από το κέντρο του γαλαξία μας. Η «φυσαλίδα» που είναι γεμάτη με φορτισμένα σωματίδια του ηλιακού ανέμου και δημιουργείται από τον ίδιο τον Ήλιο, αποτελεί τα πραγματικά όρια του ηλιακού μας συστήματος (ηλιόπαυση).
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.