Όσοι ανήκουμε στην Gen Z, όταν σκεφτόμαστε την Ίμπιζα, μεταφερόμαστε νοητά σε πάρτυ για επιδεικτικά νεόπλουτους, καταχρήσεις όλων των ειδών και, μια σειρά από βίντεο στο διαδίκτυο που μας παρουσιάζουν ένα lifestyle φαινομενικά ξέφρενο, αλλά ουσιαστικά επιφανειακό (ναι, τα line up στα πάρτυ είναι φωτιά, αλλά τι να το κάνεις αν βλέπεις περισσότερα κινητά σε σχέση με πρόσωπα; Και, μην με παρεξηγήσετε, και εγώ, όπως όλοι μας, εξακολουθώ να θέλω να εξερευνώ τέτοια μέρη για να έχω τη δική μου άποψη).

Βεβαίως, αν συζητήσετε με ανθρώπους που είχαν την τύχη να απολαύσουν κάθε σπιθαμή του νησιού κάποιες δεκαετίες νωρίτερα, θα σας περιγράψουν μια κάπως διαφορετική κατάσταση: clubbers που υπηρετούσαν την κουλτούρα τους με ότι συνεπάγεται αυτό, μποέμ τύπους, φρικιά (πολλές φορές της υψηλής κοινωνίας), μπαρ με χαρακτήρα, επισκέπτες με εφημερίδες στα χέρια που απολαμβάνουν τον καυτό ήλιο πίνοντας τον πρώτο καφέ της ημέρας και ντόπιους που καθαρίζουν τους τοίχους των σπιτιών τους με σκουπόξυλα.

Ξέρω, είναι λίγο δύσκολο να το κάνετε εικόνα. Οπότε, για καλή μας τύχη, ο Γερμανός φωτογράφος Γουόλτερ Ρούντολφ επισκέφτηκε την Ίμπιζα τη δεκαετία του ’70 και κατέγραψε την καθημερινότητα των παραθεριστών και των μόνιμων κατοίκων, οι οποίοι συνυπήρχαν αρμονικά.

Ναι, τότε ο κόσμος δεν είχε γνωρίσει ακόμα τον υπερτουρισμό, ο οποίος δεν αφήνει τίποτα όρθιο στο διάβα του – από τα νησία της Ισπανίας μέχρι την Αθήνα και την Βενετία-, οπότε οι ντόπιοι είχαν περισσότερη όρεξη να γνωρίσουν βραχυπρόθεσμους κατοίκους.

«Ένας εξαιρετικός παρατηρητής»

Στα μέσα της δεκαετίας του 1970, ο τουρισμός ναι μεν βρισκόταν σε άνοδο, αλλά η Ίμπιζα συνέχιζε να αποτελεί καταφύγιο για τους φευγάτους και τους μποέμ (μην μπερδεύεστε με τα ’90s και τα zeros που το νησί φιλοξενούσε τους clubbers που λέγαμε πριν).

«Ο Γουόλτερ Ρούντολφ ήταν ένας εξαιρετικός παρατηρητής. Από νεαρή ηλικία, ανέπτυξε αυτό που θα εξελισσόταν σε ένα πάθος για τη φωτογραφία που θα τον συνόδευε για όλη του τη ζωή, όπως αποδεικνύεται από τις παρακάτω εικόνες, οι οποίες καταδεικνύουν ένα φυσικό ταλέντο για αυτή τη μορφή τέχνης», έγραψε η Έμα Σαλάχι, ιδιοκτήτρια της γκαλερί Agony + Ecstasy της Ίμπιζα, η οποία εκδίδει ένα νέο βιβλίο με φωτογραφίες του Ρούντολφ.

«Νομίζω ότι κατάφερε να αναδείξει την Ίμπιζα σε όλο της το μεγαλείο, όπως πραγματικά είναι. Βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στο φυσικό φως. Μπορείς να νιώσεις τη ζέστη μέσα από αυτές τις φωτογραφίες[…] Σε αυτές τις λήψεις το νησί διατηρεί ακόμα εκείνο το στοιχείο αθωότητας και εκείνο της αυθεντικότητας», δήλωσε η Σαλάχι στο AnOther Magazine σχετικά με το ωμό, αλλά συνάμα καυτό όραμα του Ρούντολφ.

«Αποτυπώνει πραγματικά εκείνο το κίνημα των χίπις, όταν οι Ευρωπαίοι άρχιζαν να εξερευνούν την Ίμπιζα», πρόσθεσε.

Από το χθες στο σήμερα

Δυστυχώς σήμερα, τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Οι κάτοικοι των Βαλεαρίδων Νήσων πιέζουν για την επιβολή ανώτατου ορίου στον αριθμό των τουριστών, καθώς δυσκολεύονται να ανταπεξέλθουν στο κόστος ζωής.

Σύμφωνα με δημοσκόπηση που πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του κόμματος Ara Més, η πλειοψηφία των κατοίκων της Ίμπιζα, της Μαγιόρκα, της Μενόρκα και της Φορμεντέρα, τάσσεται ενάντια στην τουριστική βιομηχανία που κατασπαράζει τα μέρη τους.

Πιο συγκεκριμένα, το 69,1% των ερωτηθέντων δήλωσε ότι θα πρέπει να τεθεί ένα ανώτατο όριο στον αριθμό των τουριστών, το 68,4% ζήτησε τον περιορισμό των καταλυμάτων και των εγκαταστάσεων που εξυπηρετούν τουρίστες, ενώ το 80,51% δήλωσε ότι θα πρέπει να μειωθεί ο αριθμός των βραχυπρόθεσμων ενοικιάσεων για διακοπές στα νησιά.

Οι ανησυχίες για τον υπερτουρισμό στις Βαλεαρίδες Νήσους δεν είναι κάτι το νέο: το 2024, περισσότεροι από 10.000 κάτοικοι της Ίμπιζα διαδήλωσαν κατά του υπερτουρισμού τόσο στη Μαγιόρκα όσο και την Ίμπιζα.

*Με πληροφορίες από: AnOther Magazine & DJ Mag

Ειδήσεις Σήμερα: