
Τόσο ανεξήγητο, όσο η ντρίμπλα του Ζαγοράκη στον Λιζαραζού…
Ο Γιώργος Χελάκης γράφει για την επέτειο της κορυφαίας στιγμής του ελληνικού ποδοσφαίρου. Κι είναι από τις λίγες φορές που γράφει και επί προσωπικού...
Με τις επετείους δεν τα πηγαίνω καλά, ιδιωτικές και γενικότερες. Θεωρώ την μνήμη μια εντελώς προσωπική υπόθεση. Εδώ και δέκα πέντε χρόνια τέτοια μέρα δεν πιέζω τον εαυτό μου να θυμηθεί κάτι ιδιαίτερο. Ίσως και να μην προλαβαίνω. Όλο και κάποιοι φίλοι ή περίπου φίλοι θα με ρωτήσουν ή θα μου ζητήσουν κάτι σχετικό με το 2004. Τις περισσότερες φορές απαντώ αμήχανα και νερόβραστα. Που και που βλέπω καμιά φωτογραφία, θυμάμαι τον φίλο μου τον Μπάμπη, τον Γιώργο τον Μαζιά και μέχρι εκεί.
- Καναδάς: Ο πρωθυπουργός Καρνεϊ χαρακτηρίζει τους δεσμούς με τις ΗΠΑ «αδυναμία που πρέπει να διορθωθεί»
- Μεντιλίμπαρ: «Μένουν τέσσερα παιχνίδια, όμως πιστεύουμε πως υπάρχει το περιθώριο»
- Υδροηλεκτρική ενέργεια: Tο τεράστιο αναξιοποίητο δυναμικό της
- Τζένιφερ Άνιστον: Πώς αντέδρασε στη γέννηση του παιδιού του πρώην της, Τζάστιν Θερού;
- Μεγάλη νίκη με μπροστάρη τον Έσε
- ΖΑΟΝ – Παναθηναϊκός 1-3: Οι φιλοξενούμενες έκαναν την ανατροπή και είναι μια ανάσα από τον τίτλο


