Αννιώ Παυλοπούλου Φωτό.:ABACAPRESS.COM/Visual Hellas

Χθες το βράδυ είχε σε ένα κανάλι το «Pretty Woman» και στο άλλο σούπερ ντέρμπυ μπάσκετ Παναθηναϊκός –Ολυμπιακός. Επέλεξα το β. Εντάξει. Μου αρέσει έτσι και αλλιώς το μπάσκετ –μια χαρά αφορμή να ξεδώσει ο μικρός χουλιγκάνος που κρύβω –αλλά ήταν και μια κάπως συνειδητή απόφαση. Θες που τα κέφια δεν είναι και στα καλύτερα τους –ποιος θεωρεί ακόμη ρομαντικές τις εκλείψεις; – θες που όρεξη για ρομάντζα δεν υπάρχει… Είναι και αυτός ο γάμος του Κλούνει και της Αμάλ που μας έχει πάρει τα μυαλά.
Λίγο από όλα αυτά τα παραπάνω. Γιατί ωραίο το στόρυ του «Pretty Woman» αλλά… εδώ ο κόσμος καίγεται. Ούτε για αστείο μην σκεφτείτε το «The Notebook». Οι σχέσεις περνάνε τα ζόρια τους. Μα θα έλεγε κανείς ότι τώρα είναι που το «παραμύθι» χρειάζεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Και όμως. Καμιά φορά η απόδραση μέσα από μια ρεαλιστική κατάσταση –καλή ώρα το ντέρμπυ –είναι πολύ πιο ευεργετική και ανανεωτική.
Δυστυχώς, καμιά φορά όλη αυτή η χρυσόσκονη των ταινιών δρα ισοπεδωτικά για την ψυχολογία μας. Αντί να ταξιδέψει το νου μας σε μέρη μαγικά το υποχρεώνει σε μια τρελή πορεία συγκρίσεων και ανούσιων αναζητήσεων: «εμένα γιατί δεν μου φέρνει λουλούδια στο κρεβάτι» «γιατί δεν παίρνει το αεροπλάνο να μου κάνει ξαφνικά έκπληξη» «γιατί δεν παρατάει την ψηλή, πανέμορφη και γλυκιά γκόμενα του να έρθει σε εμένα έτσι απλά» «γιατί δεν ψήνει με τα παιδιά στο μπαλκόνι όσο εγώ κάνω Κυριακή πρωί γιόγκα»…
Ξαφνικά κοιτάς τον αγαπημένο σου που κάθεται δίπλα στον καναπέ και τον θεωρείς ένα τίποτα. Ξαφνικά το ότι θέλει να κάνετε σεξ στην κρεβατοκάμαρα και όχι στην τουαλέτα του πανάκριβου εστιατορίου που σας κάλεσε σε δείπνο (!!!) σας φαίνεται ξενέρωτο –μην κοιτάς που της Μαιρούλας ο άντρας ούτε το κρεβάτι δεν προτείνει, εσάς σας ενοχλεί που δεν είναι ευφάνταστος.
Μια μικρή κατάρριψη της γκλαμουράτης ερωτικής ζωής των χολιγουντιανών ζευγαριών έγινε στην δεύτερη ταινία του Sex&The City με τον Mr Big να θέλε απλά να λιώσει στον καναπέ του και την party animal Κάρυ να αντιδρά. Και ναι υπάρχουν και άλλα τέτοια παραδείγματα που πάλι μπορεί να κρύβουν μια παγίδα. Αν είναι δοσμένα στην δραματική τους εκδοχή μας ρίχνουν ακόμη περισσότερο την ψυχολογία. Το μυστικό, όπως και στην πραγματική ζωή, είναι το χιούμορ. Γιατί μην μου πείτε ότι ψυχοπλακώνεστε με τους καβγάδες της Μόνικα και του Τσάντλερ στα Φιλαράκια;
Για να επανέλθουμε στη ρεαλιστική απόδραση, μια σαρκαστική αντιμετώπιση του τυχόν «σβησίματος της φλόγας» μπορεί να μας λυτρώσει από πολλές καταθλιπτικές σκέψεις και απογοητεύσεις. Εμένα πολλές φορές με βοηθάει όταν σχολιάζω τα «τρωτά» της σχέσης μου με πολλές μα πολλές δόσεις χιούμορ, σαν να προσπαθώ ασυνείδητα να γράψω ένα σκετσάκι για παράσταση. Και ξεδίνεις και την γκρίνια αποφεύγεις.
Αυτό που πάντα με εκνευρίζει στα σενάρια των εξοργιστικά ρομαντικών ταινιών είναι που η πρωταγωνίστρια πηγαίνει σε ένα απομονωμένο χωριό, στην άκρη του πουθενά και εκεί την περιμένει σαν από πάντα ο ΤΕΛΕΙΟΣ: ωραίος, έξυπνος, που την ερωτεύεται αμέσως και είναι έτοιμος να κάνει τα πάντα γι αυτήν. Πώς να μην απογοητευτείς μετά που εσύ οργώνεις όλη την Αθήνα, κάθε μπαρ-τρύπα, και ουδείς ασχολείται με την ύπαρξη σου. Πώς να μην απογοητευτείς που ο αγαπημένος σου δεν πλένει τα αυτοκίνητο με τζιν σκισμένο και γυμνός από πάνω αφήνοντας σε κοινή θέα τους κοιλιακούς του αλλά με μια φθαρμένη φόρμα και ένα T-shirt «I love Greece».
Θα πει και πάλι κάποιος «μα πόσο ανώριμη είσαι που δεν μπορείς να ξεχωρίσεις σενάριο από πραγματικότητα;». Όλες έχουμε αυτή τη στοιχειώδη ωριμότητα αλλά είναι και στιγμές που λυγάμε. Ψυχολογία είναι και αυτή. Βάλλεται. Και ναι. Ακόμη και από τον ονειρικά πλασμένο κόσμο του Χόλιγουντ. Και από αυτήν την Αντζελίνα Τζολί. Ένα τσούρμο παιδιά και πάλι sex symbol.
Άσε μας κουκλίτσα μου. «Θανάση, όπως έρχεσαι φέρε και μια μπύρα. Αρχίζει το δεύτερο ημίχρονο».

gamos.gr

Ειδήσεις Σήμερα: