«Μερικές φορές το μυαλό είναι το πιο επικίνδυνο μέρος για να ζεις». Ο θεατής καλείται να συνθέσει ένα παζλ, το οποίο αποτελείται από ίδια κομμάτια. Αυτή είναι και η πρωτοτυπία του. Θα μπορούσε κανείς να αναγνωρίσει ίχνη από τον Ντέιβιντ Λιντς ή τον Λαρς φον Τρίερ, αλλά η ατμόσφαιρα που δημιουργεί ο Αλέξης Αλεξίου έχει […]
«Μερικές φορές το μυαλό είναι το πιο επικίνδυνο μέρος για να ζεις». Ο θεατής καλείται να συνθέσει ένα παζλ, το οποίο αποτελείται από ίδια κομμάτια. Αυτή είναι και η πρωτοτυπία του. Θα μπορούσε κανείς να αναγνωρίσει ίχνη από τον Ντέιβιντ Λιντς ή τον Λαρς φον Τρίερ, αλλά η ατμόσφαιρα που δημιουργεί ο Αλέξης Αλεξίου έχει προσωπική σφραγίδα, αυτονομία ύφους και δυναμική.
Ένα δείπνο με φίλους, η κοπέλα που τελικά θα μείνει στο σπίτι του οικοδεσπότη, θα συγκατοικήσουν ως ερωτευμένο ζευγάρι, μέχρι τη στιγμή που εκείνη θα εξαφανιστεί. Πότε ακριβώς αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση; Τι συμβαίνει στο κορίτσι; Πρόκειται για ένα απλό χωρισμό ή για φόνο; Και αν για όλα ευθύνονται οι ισχυροί πονοκέφαλοι του ήρωα; Αν όλα είναι στο μυαλό του ή στο πάθος του να λέει ιστορίες; Τα ερωτήματα που θέτει ο σκηνοθέτης, συνθέτουν ένα παιχνίδι κινηματογραφικό που βασίζεται στην επανάληψη, στη σπειροειδή κίνηση της μνήμης. Με την πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία του «Ιστορία 52» ο σκηνοθέτης Αλέξης Αλεξίου υπογράφει ένα έργο που ξεχωρίζει τόσο για την αφηγηματική και αισθητική του ιδιαιτερότητα, όσο και για τις τεχνικές του προδιαγραφές. Η «Ιστορία 52», έκανε την παγκόσμια πρεμιέρα της στο Διεθνές Φεστιβάλ του Ρότερνταμ το 2008. Ο ξένος Τύπος υποδέχτηκε την ταινία με εγκωμιαστικές κριτικές. Το περιοδικό Variety έγραψε ότι ο νεαρός σκηνοθέτης μας εισάγει στο πυρετώδες μυαλό ενός σχιζοφρενή και κάνει λόγο για ένα «δεξιοτεχνικά φτιαγμένο θρίλερ», για «αλάνθαστο έλεγχο του υλικού», για «αναμφισβήτητο ταλέντο», αλλά και για «εξαιρετικές, έντονες ερμηνείες που κινούνται σαν μέσα σε μια αδιόρατη ονειρική και σκοτεινή ομίχλη». Οι κινηματογραφικές αναφορές του νεαρού σκηνοθέτη είναι εμφανείς αλλά αφομοιωμένες. Θα μπορούσε κανείς να αναγνωρίσει ίχνη από τον Ντέιβιντ Λιντς ή τον Λαρς φον Τρίερ (στο «Στοιχείο του εγκλήματος»), αλλά η ατμόσφαιρα που δημιουργεί έχει προσωπική σφραγίδα, αυτονομία ύφους και δυναμική. Προηγείται συνέντευξη της Μαρίας Κατσουνάκη με τον Αλέξη Αλεξίου.
Στην εκπομπή, που επιμελείται και παρουσιάζει η δημοσιογράφος Μαρία Κατσουνάκη, ο σκηνοθέτης μιλάει πριν από την προβολή για την ταινία, για τον ελληνικό κινηματογράφο, τη γενιά του, το θέμα της κινηματογραφικής παιδείας: «είμαστε μια χώρα κινηματογραφικά αναλφάβητη», λέει μεταξύ άλλων. Δηλώνει ότι η επόμενη ταινία του θα είναι ένα γκανγκστερικό δράμα, ένα φιλμ νουάρ.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας