Κινδυνεύει η ανθρώπινη υγεία;

Οι υψηλές θερμοκρασίες ευνοούν την αύξηση της μόλυνσης στην ατμόσφαιρα, ενώ
δημιουργούν ιδανικές συνθήκες για την εμφάνιση ασθενειών, που εμφανίζονται μόνο
σε θερμές περιοχές. Ασθένειες που μεταδίδονται με κουνούπια και άλλα έντομα, όπως
ελονοσία, κίτρινος πυρετός και εγκεφαλίτιδα, θα εξαπλωθούν, εάν οι υψηλές θερμοκρασίες
επιτρέψουν σε αυτούς τους οργανισμούς να εγκατασταθούν και σε άλλες περιοχές.
Το όζον στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας απορροφά την επικίνδυνη ακτινοβολία
για τους ζωντανούς οργανισμούς, αλλά η αύξηση της συγκέντρωσής του στις κατώτερες
περιοχές της ατμόσφαιρας είναι παθογόνος. Το όζον επιδρά αρνητικά στους ιστούς
των πνευμόνων και δημιουργεί προβλήματα σε άτομα με άσθμα και άλλες ασθένειες
του αναπνευστικού προβλήματος. Ακόμα και σε υγιή άτομα η έκθεση σε υψηλές συγκεντρώσεις
όζοντος προκαλεί πόνους στο στήθος, ναυτία και πνευμονική συμφόρηση.

Υπάρχουν σημερινές ενδείξεις των συνεπειών;

Πώς είναι δυνατόν να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα;

Η μείωση εκπομπής των «αερίων του θερμοκηπίου» στην ατμόσφαιρα αποτελεί
τη βάση της επίλυσης του προβλήματος.
Απαιτείται ανάπτυξη τεχνολογιών και μέσων μεταφοράς που θα βασίζονται λιγότερο
ή και θα είναι ανεξάρτητα από καύσιμα υλικά. Οι ήπιες μορφές ενέργειας (ηλιακή,
αιολική, γεωθερμική) μπορεί να βοηθήσουν στην κατεύθυνση αυτή.
Οι επιπτώσεις από το Φαινόμενο του Θερμοκηπίου δεν περιορίζονται στα σύνορα κρατών,
αλλά αποτελούν παγκόσμια προβλήματα και απαιτείται διεθνής συνεργασία και χάραξη
κοινής πολιτικής από όλα τα κράτη. Το πρώτο βήμα έγινε το 1992 με τη διάσκεψη
του Ρίο, όπου 167 χώρες υπέγραψαν κοινό πρωτόκολλο για τον έλεγχο εκπομπής του
CO₂. Πάντως σήμερα με τη συνεχιζόμενη αύξηση των συγκεντρώσεων του
CO₂ η συμφωνία του Ρίο είναι ανεπαρκής. Οι βιομηχανικές χώρες είναι
κυρίως υπεύθυνες για το πρόβλημα, καθώς από αυτές προέρχεται το 75% των εκπομπών
CO₂, αλλά και για τη λύση του.