Στον Πειραιά της δεκαετίας του 1950 μια λαϊκή γειτονιά και η πολυκατοικία που φέρει τον αριθμό 10 γίνονται το σκηνικό, στο οποίο ξετυλίγονται ιστορίες απλών ανθρώπων. Η φτώχεια και ο καθημερινός αγώνας για επιβίωση βγάζουν στην επιφάνεια ένστικτα ταπεινά, σχεδόν ζωώδη: ζήλια, μίσος, μικροπρέπεια, κακία. Αυτόν το μικρόκοσμο ζωντανεύει στο βιβλίο του «Το 10» ο […]
Στον Πειραιά της δεκαετίας του 1950 μια λαϊκή γειτονιά και η πολυκατοικία που φέρει τον αριθμό 10 γίνονται το σκηνικό, στο οποίο ξετυλίγονται ιστορίες απλών ανθρώπων. Η φτώχεια και ο καθημερινός αγώνας για επιβίωση βγάζουν στην επιφάνεια ένστικτα ταπεινά, σχεδόν ζωώδη: ζήλια, μίσος, μικροπρέπεια, κακία. Αυτόν το μικρόκοσμο ζωντανεύει στο βιβλίο του «Το 10» ο Δημήτρης Ροδόπουλος, γνωστός με το ψευδώνυμο Μ.Καραγάτσης (1908-1960), δημιουργώντας ένα μωσαϊκό χαρακτήρων των λαϊκών τάξεων της μεταπολεμικής Ελλάδας, με τις αλήθειες και τα πάθη του. Ο συγγραφέας πέθανε, αφήνοντας το έργο ημιτελές. Ωστόσο, το υπάρχον υλικό δημοσιεύθηκε (εκδόσεις Εστία) και το 2007 μεταφέρθηκε στη μικρή οθόνη. Η Ελένη Καραΐνδρου κλήθηκε να γράψει τη μουσική επένδυση. Επιστράτευσε προσωπικά βιώματα, βυθίστηκε στο σύμπαν του συγγραφέα και συνέθεσε δέκα ορχηστρικά θέματα με τις παραλλαγές τους. Ένας πληγωμένος κόσμος με αντικρουόμενα συναισθήματα αναδύεται μέσα από τις μουσικές: χαρά και λύπη, απογοήτευση και ελπίδα, φιλότιμο και μπαγαποντιά, φτωχή ζωή και χαρές κλεμμένες από τον ευρωπαϊκό μικροαστικό τρόπο ζωής. Όλα αυτά περνούν από τα φίλτρα της δημιουργού, η οποία δείχνει ξανά το λυρικό της πρόσωπο, με επεξεργασμένες λαϊκές και άλλες φόρμες. Η ίδια σημειώνει: «Ανάμεσα στα θέματά μου, το «Θέμα της Γειτονιάς» (τίτλοι) ήθελα να εμπεριέχει τη λαχτάρα για ζωή των ανθρώπων της εποχής […]. Το «Τανγκό» από χορός ερωτικής πρόσκλησης μετατρέπεται σε «Χασάπικο του 10» […], ενώ το «Θέμα της Φωτιάς» και ο «Γάμος» είναι για μένα κάτι σαν «φόρος τιμής» για ό,τι δυνατό έχει αφήσει στην ψυχή μου ο Μάρκος Βαμβακάρης και ο Καραγκιόζης. Το «Νοσταλγικό σε 5/8» και τα «Χαμένα Όνειρα» κινούνται στους τόνους της απώλειας, παντρεύουν στοιχεία έντεχνα με λαϊκά, ενώ τα υπόλοιπα τρία θέματα κεντάνε τα χρώματα δύο αντίθετων κόσμων, που συνθέτουν το τοπίο της μεταπολεμικής Ελλάδας». Στον πυρήνα της η μουσική που έχει γραφτεί για «Το 10» δεν διαφέρει ως δομή από προγενέστερα έργα της Ελληνίδας συνθέτιδος και μαέστρου· υπάρχει η νότα που αιωρείται και σκάει από το χώμα σαν το βλαστάρι ή εξανεμίζεται στον ουρανό. Η διαφορά έγκειται στη «μαγκιά» της Καραΐνδρου να αλλάζει το ηχητικό τοπίο με την ενορχήστρωση. Έτσι, υφαίνει πάλι μια σειρά από υπέροχα κομμάτια (εξαιρετικό το «Νοσταλγικό σε 5/8»), τα οποία περιβάλλουν γλυκά έναν κόσμο με τους καημούς και με τα όνειρά του, κομμάτι μιας Ελλάδας που δεν υπάρχει πια. Η ίδια η συνθέτις παίζει πιάνο και πλήκτρα, ενώ στην ηχογράφηση έχουν συμμετάσχει οι μουσικοί Σπύρος Γκούμας (μπουζούκι, μπαγλαμάς, μαντολίνο), Κυριάκος Γκουβέντας (βιολί), Ντίνος Χατζηιορδάνου (ακορντεόν), Θωμάς Κωνσταντίνου (κιθάρα, μαντολίνο), Μίμης Ντούτσουλης (κοντραμπάσο), Βαγγέλης Χριστόπουλος (όμποε), Νίκος Γκίνος (κλαρίνο), Στέλλα Γαδέδη (φλάουτο), Μαρία Μπιλντέα (άρπα) και Σέργκιου Ναστάζα (βιολί).
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.