Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 τρεις νέοι μουσικοί εμφανίστηκαν στο καλλιτεχνικό στερέωμα ως Κωνσταντίνος Βήτα, Μιχάλης Δέλτα και Αντώνης Πι και αποτέλεσαν τους Στέρεο Νόβα, το πιο επιτυχημένο σχήμα της εγχώριας ηλεκτρονικής σκηνής. Στα μέσα της ίδιας δεκαετίας ο τρίτος της παρέας αποχώρησε, ενώ το 1997 το θρυλικό άλμπουμ «Βιταμίνα Τεκ» σήμανε τη διάλυση […]
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 τρεις νέοι μουσικοί εμφανίστηκαν στο καλλιτεχνικό στερέωμα ως Κωνσταντίνος Βήτα, Μιχάλης Δέλτα και Αντώνης Πι και αποτέλεσαν τους Στέρεο Νόβα, το πιο επιτυχημένο σχήμα της εγχώριας ηλεκτρονικής σκηνής. Στα μέσα της ίδιας δεκαετίας ο τρίτος της παρέας αποχώρησε, ενώ το 1997 το θρυλικό άλμπουμ «Βιταμίνα Τεκ» σήμανε τη διάλυση του συγκροτήματος. Η νέα χιλιετία βρήκε τον Κωνσταντίνο Βήτα σε διαδρομή μοναχική. Από το 2000 και ύστερα τις συνεργασίες με καταξιωμένες ερμηνεύτριες και τη μάλλον άτυχη αναμέτρησή του με το έργο του Μάνου Χατζιδάκι («Transformations») διαδέχονταν τα δικά του άλμπουμ: κόσμοι προσωπικοί, άλλοτε απροσπέλαστοι και άλλοτε «προσβάσιμοι» στον ακροατή. Με το εξαιρετικό «2», τη μουσική που συνόδευε το χοροθέαμα του Δημήτρη Παπαϊωάννου, πλησίασε το ζενίθ της προσωπικής του δημιουργίας. Τώρα, με τον «Αργο», αναφορά στο σκύλο του Οδυσσέα, μας παρασύρει σε ένα rollercoaster συναισθημάτων· σε ένα τρενάκι που ανεβαίνει στην κορυφή και βυθίζεται στο χάος, ξανά και ξανά. Κρατιέσαι από μια κλωστή και τρέμεις μήπως το λεπτό αυτό νήμα σπάσει. Έπειτα αισθάνεσαι ότι ο χειριστής -συνεπιβάτης και συνένοχος σε αυτή την κούρσα- δεν νοιάζεται ούτε για τον ουρανό που χαμηλώνει ούτε για το κενό που ανοίγεται κάτω από τα πόδια του. Αφήνεσαι να παρασυρθείς. Ή θα σε πάει ψηλά και θα σε αφήσει εκεί ή θα σε παρασύρει μαζί του στην άβυσσο. Δίνοντας το στίγμα του άλμπουμ, ο Κ.Βήτα μιλά για τον τελευταίο σταθμό μιας περιπλάνησης. Επιλέγει τον Αργο ως «σύμβολο της πίστης, της συμπεριφοράς, της υπομονής, της καρτερικότητας, όλα αυτά τα στοιχεία που σκέφτομαι ότι θα έπρεπε να έχει ο άνθρωπος σήμερα, και τελικά τα βρίσκουμε στην ψυχή των ζώων». Έτσι, σε ένα δίσκο μεταφέρει τη «στραπατσαρισμένη ποπ φολκ αίσθηση που ένιωθε τα τελευταία χρόνια…» και σε ένα δεύτερο απλώνει ορχηστρικά τοπία, σε μια ambient συλλογή από συνθέσεις νέες, αλλά και παλιές που υπήρχαν στο συρτάρι. Στο πρώτο CD συνυπάρχουν μουσικές γέφυρες και τραγούδια, ποπ μπαλάντες της μοναξιάς ή του επαναπροσδιορισμού των σχέσεων, παιγμένες με κιθάρα και ντυμένες με μια μίνιμαλ ενορχήστρωση. Κλείνουν το μάτι στους Pet Shop Boys, στη Λένα Πλάτωνος (θυμάστε τον «Αστερισμό του πιγκουίνου»;) και κυρίως στο μουσικό παρελθόν του ίδιου του Κ.Βήτα. Το CD με τα ορχηστρικά κομμάτια με άγγιξε περισσότερο. Έχει μια αισιόδοξη αύρα μέσα στην εσωστρέφειά του. Σαν κάποιος πίσω από κλειστό παράθυρο, σε πόλη από τσιμέντο, σε διαμέρισμα που βλέπει σε φωταγωγό, να ονειρεύεται μια θάλασσα. Από άμμο; Από νερό; Ο Κωνσταντίνος Βήτα δεν δίνει απαντήσεις. Μπορεί να μην τις έχει. Μπορεί απλώς να κολυμπά στους ήχους και στα τραγούδια, πότε σαν Αργος και πότε σαν Οδυσσέας, σε μια Ιθάκη που όσο τη φτάνεις τόσο ξεμακραίνει.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Πέμπτη 22.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/josh-gordon-h8Od9ze-0o-unsplash-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442