36

Από ανακοπή καρδιάς πέθανε το πρωί της Κυριακής ο Νίκος Κεσσανλής, γνωστός καλλιτέχνης με διεθνείς διακρίσεις. Ήταν 74 ετών.

Κατά τη διάρκεια της σαραντάχρονης παρουσίας του στο καλλιτεχνικό προσκήνιο, ο Κεσσανλής είχε στο ενεργητικό πάνω από τριάντα ατομικές εκθέσεις στην Ευρώπη και την Ελλάδα και πολυάριθμες συμμετοχές σε σημαντικές διεθνείς εκδηλώσεις.

Αξιοσημείωτη ήταν η παρουσία του Έλληνα καλλιτέχνη στην πρωτοποριακή Nouvelles aventures de l objet, στην Γκαλερί J του Παρισιού (1961), ενώ εποχή άφησε το 1964 η συμμετοχή του -μαζί με τον Βλ. Κανιάρη και τον Δανιήλ- στην έκθεση Τρεις προτάσεις για μια Νέα Ελληνική Γλυπτική, στα πλαίσια της Biennale, στο Teatro La Fenice της Βενετίας. Με τους καλλιτέχνες της Μec-art συνεξέθετε από την πρώτη τους επίσημη εμφάνιση μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 70, σε πολλές πόλεις της Ευρώπης (Βρυξέλλες, Μιλάνο, Τορίνο, Βενετία κ.ά.). Μαζί με άλλους Έλληνες καλλιτέχνες της γενιάς του συμμετείχε στην Avantgarde Griechenland (Βερολίνο, Φραγκφούρτη, Στουτγκάρδη, 1967-1969), όπως και στα Ευρωπάλια των Βρυξελλών το 1982.

Εκπροσώπησε επίσημα την Ελλάδα στη Biennale της Βενετίας το 1988. Έργα του εκτέθηκαν επίσης στις Μεταμορφώσεις του Μοντέρνου στην Εθνική Πινακοθήκη το 1992. Το 1959 του απονεμήθηκε το βραβείο Modigliani, ενώ το 1961 βραβεύτηκε με τιμητικό έπαινο στη Biennale του Σάο Πάολο και με τον σημαντικό ευρωπαϊκό τίτλο Premio Lissone. Το πρώτο βραβείο απέσπασε επίσης το 1997 στη Γαλλία από το Conseil regional, στο Salon de Montrouge.

Έργα του Κεσσανλή κοσμούν τους σταθμούς του Μετρό στους σταθμούς Συγγρού – Φιξ , Ομονοίας και Μεταξουργείου.

Χρονολόγιο

Ο Νίκος Κεσσανλής γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1930. Σημαντική στα πρώτα του βήματα υπήρξε η συνάντησή του με τον Γ. Σπυρόπουλο, για τον οποίο εργάστηκε ως μαθητευόμενος από το 1944 εως το 1948. Το 1948 άρχισε τις σπουδές του στην ΑΣΚΤ Αθηνών (εργαστήριο Γ. Μόραλη), δουλεύοντας παράλληλα κοντά στον Ν. Νικολάου. Από τη Σχολή αποφοίτησε μετ επαίνων το 1955. Την ίδια χρονιά φεύγει για τη Ρώμη, με υποτροφία του Ιταλικού Ινστιτούτου Αθηνών για τη Σχολή Συντήρησης Έργων Τέχνης, όπου έμεινε μέχρι το 1959. Η γνωριμία του με τον Θανάση Τσίγκο τον πείθει να εγκατασταθεί στο Παρίσι το 1960, όπου γνωρίζεται με τον P. Restany, γνωστό άνθρωπο της τέχνης, καθώς και με την ομάδα των Nouveaux Realistes, στο πνεύμα των οποίων θα κινηθεί το έργο του για αρκετά χρόνια. Εκεί συναντά και τη Χρύσα Ρωμανού, σύντροφο της ζωής του.

Ακουλουθεί μια δημιουργική περίοδος με πολλές δραστηριότητες, που τον κατατάσσουν στην πρώτη γραμμή της καλλιτεχνικής πρωτοπορίας στην Ευρώπη. Στα μέσα της δεκαετίας του 60, μαζί με τους Beguier, Bertini, Jacquet και Rotella, δημιουργούν την ομάδα της Mec-art, υπό την καθοδήγηση του Restany. Στη διάρκεια της Επταετίας ασχολήθηκε με την εικονογράφηση αφισών, εκφράζοντας με τον τρόπο αυτό την αντίθεσή του στο καθεστώς. Το 1980 εγκαθίσταται οριστικά στην Ελλάδα, χωρίς όμως να κόψει τους δεσμούς του με το Παρίσι.

Την επόμενη χρονιά εκλέγεται καθηγητής στην ΑΣΚΤ. Κατά τη θητεία του ως πρύτανη λύθηκε το κτιριακό πρόβλημα της σχολής (η οποία μεταφέρθηκε στην οδό Πειραιώς) και εξασφαλίστηκε ένας εκθεσιακός χώρος αφιερωμένος στη σύγχρονη ζωγραφική.

O πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου, για το θάνατο του Νίκου Κεσσανλή έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Ο Νίκος Κεσσανλής υπήρξε μια σπουδαία μορφή της διεθνούς τέχνης. Για να ανήκεις στην πρωτοπορία πρέπει να πατάς γερά στην ιστορία έλεγε συχνά. Μαχητικός δάσκαλος, ανανεωτής της ΑΣΚΤ, εκ των θεμελιωτών της σύγχρονης ευρωπαϊκής τέχνης, αντικομφορμιστής, πρωτοπόρος, βαθιά ποιητικός, ανθρωποκεντρικός, αφήνει ένα έργο γεμάτο κοινωνικά και πολιτικά μηνύματα. Πάνω από όλα ενεργός μέχρι το τέλος της πλούσιας και σπάνιας ζωής του. Η Ελλάδα έχασε έναν οραματιστή της Τέχνης. Εμείς έναν σπάνιο φίλο. Η απώλειά του είναι οδυνηρή. Θα μας λείψει πολύ».

Οπρόεδρος του Συνασπισμού Νίκος Κωνσταντόπουλος έκανε την εξής δήλωση: «Πρωτοπόρος δημιουργός, εμπνευσμένος δάσκαλος, ακμαίος αγωνιστής και ωραίος άνθρωπος, ο Νίκος Κεσσανλής θα λείψει από την Ελλάδα και το λαό μας, θα λείψει από όλους όσους τον αγαπούσαν. Του χρωστάμε πολλά».

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ