Το φάντασμα των Δίδυμων Πύργων στοιχειώνει επί δύο χρόνια τον πλανήτη

51

Δύο χρόνια μετά τον εφιάλτη της 11ης Σεπτεμβρίου η Αλ Κάιντα απειλεί τις Ηνωμένες Πολιτείες -και όχι μόνο- με χειρότερες επιθέσεις. Το Ιράκ της μετά Σαντάμ εποχής αποτελεί πλέον το κεντρικό μέτωπο στον πόλεμο κατά της τρομοκρατίας, σε έναν πόλεμο που δείχνει να γεννά νέους τρομοκράτες και μάλλον δεν θα είναι σύντομος. Ήταν μία διετία φόβου, ανασφάλειας και βίας. Μία διετία που επιβεβαίωσε το αυτονόητο: Ο κόσμος δεν είναι πλέον ο ίδιος.

«Η μάχη κατά της τρομοκρατίας θα είναι ένας μακρύς και δύσκολος δρόμος. […] Το Ιράκ είναι τώρα το κεντρικό μέτωπο» δηλώνει ο Τζορτζ Ο.Μπους σήμερα, πέντε μήνες μετά την αποκαθήλωση του αγάλματος του Σαντάμ Χουσεΐν στο κέντρο της Βαγδάτης. «Όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εναντίον μας» δήλωνε την επομένη της τραγωδίας του 2001. Ο πρώτος στόχος ήταν δεδομένος: το καθεστώς των Ταλιμπάν -συνοδοιπόρος της Αλ Κάιντα- έπρεπε να ανατραπεί και ανετράπη.

Η ειρήνη δεν ζει, όμως, σήμερα στο Αφγανιστάν. Εκτός της Καμπούλ -εκτός των ορίων ευθύνης της ειρηνευτικής δύναμης ISAF- η κατάσταση είναι χαώδης. Ομάδες Ταλιμπάν ανασυντάσσονται επιτιθέμενες κατά κυβερνητικών δυνάμεων και Αμερικανών στρατιωτών, «δέσμιων» στο Αφγανιστάν της μετά Ταλιμπάν εποχής. Ο εμπνευστής της Αλ Κάιντα, Οσάμα Μπιν Λάντεν, δεν συνελήφθη και το δίκτυο του συνεχίζει να τρομοκρατεί. Η τύχη των κρατουμένων στο Γκουαντάναμο -των αιχμαλώτων του πολέμου στο Αφγανιστάν- παραμένει άγνωστη.

Σήμερα την κυβέρνηση Μπους «στοιχειώνει» το μεταπολεμικό Ιράκ. Οι φονικές επιθέσεις ανταρτών, φαινόμενο πλέον καθημερινό, οδηγεί τις ΗΠΑ σε αναζήτηση στήριξης από τον ΟΗΕ, για να αντιμετωπίσει την έκρυθμη κατάσταση.

Καμία άλλη λέξη δεν ελέχθη και εγράφη στη διάρκεια της διετίας αυτής όσο η τρομοκρατία. Δεν το επέτρεψαν οι εξελίξεις. Η 11η Σεπτεμβρίου του 2001 «γέννησε» τον Αξονα του Κακού, σήμανε και επισήμως την έναρξη εφαρμογής του αμερικανικού δόγματος προληπτικής δράσης. Η αρχική συμπαράσταση μετετράπη σε «κατηγορώ» κατά της πολιτικής Μπους, οι σχέσεις «παλαιάς» Ευρώπης και ΗΠΑ κλονίστηκαν, τα ανθρώπινα δικαιώματα συχνά «θυσιάστηκαν» στο βωμό ενός ασφαλέστερου κόσμου.

Στη δίνη της ανασφάλειας

Οι τρομοκρατικές επιθέσεις από ισλαμιστικές οργανώσεις κλιμακώθηκαν τη διετία αυτή, αφήνοντας πίσω τους εκατοντάδες νεκρούς. Το Μπαλί μέτρησε 200 θύματα από το μοιραίο χτύπημα κατά νυχτερινού κέντρου, με την Τζεμάα Ισλαμίγια να «διεκδικεί» και το θάνατο 17 πολιτών στην επίθεση εναντίον του ξενοδοχείο Μάριοτ της Τζακάρτα. Η Τυνησία (εβραϊκή συναγωγή της Τζέρμπα) και το Κουβέιτ (μονάδα Αμερικανών πεζοναυτών) δεν ξέφυγαν από το στόχαστρο των τρομοκρατών.

Ο πόλεμος της Τσετσενίας πέρασε το «κατώφλι» έφθασε στη ρωσική πρωτεύουσα με την εισβολή αυτονομιστών σε κατάμεστο θέατρο της Μόσχας. Απολογισμός: 152 νεκροί, εξ αυτών οι 34 αντάρτες. Γυναίκες καμικάζι οδήγησαν στο θάνατο περισσότερα από 70 άτομα σε διαδοχικές επιθέσεις στη Ρωσία και την Τσετσενία. Αλλα τόσα ήταν τα θύματα από την έκρηξη παγιδευμένου αυτοκινήτου έξω από στρατιωτικό νοσοκομείο της Βόρειας Οσετίας, με τη «σφραγίδα» του Τσετσένου πολέμαρχου Σαμίλ Μπασάγιεφ.

Πολύνεκρη τριπλή επίθεση αυτοκτονίας κατά αμερικανικών στόχων εκδηλώθηκε τη διετία αυτή στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, και πέντε ταυτόχρονες βομβιστικές επιθέσεις κατά δυτικών στόχων έσπειραν το θάνατο και τον πανικό στην Καζαμπλάνκα. Κένυα και Υεμένη «έζησαν» επιθέσεις καμικάζι, ενώ Ινδία και Πακιστάν εξακολούθησαν να μετρούν νεκρούς σε αδιάκοπα τρομοκρατικά χτυπήματα.

«Θέατρο» επιθέσεων τρομοκρατών παραμένει έως σήμερα το Αφγανιστάν, ενώ η ασφάλεια στο Ιράκ εκλείπει διαρκώς. Η πολύνεκρη επίθεση κατά του αρχηγείου του ΟΗΕ στη Βαγδάτη συντάραξε τον πλανήτη· κάτω από τα ερείπια άφησε την τελευταία του πνοή ο ειδικός απεσταλμένος του Κόφι Ανάν για το Ιράκ, Σέρζιο Βιέιρα Ντε Μέλο. Επόμενο μεγάλο χτύπημα στη Νατζάφ: Θρήνος και οργή για τους δεκάδες νεκρούς, μεταξύ αυτών του ανώτατου πνευματικού ηγέτη των σιιτών του Ιράκ, Μοχάμαντ Σαΐντ αλ Χακίμ.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό βίας, μόνιμη πληγή στο διεθνές σύστημα ασφαλείας εξακολουθεί να παραμένει η διένεξη Παλαιστινίων – Ισραήλ, χωρίς τη διευθέτηση της οποίας οι εξτρεμιστικές οργανώσεις θα εξακολουθούν να βρίσκουν ιδεολογικά ερείσματα στις εξαθλιωμένες μάζες και τους ριζοσπάστες ισλαμιστές, που δηλώνουν έτοιμοι να θυσιάσουν τη ζωή τους προκειμένου να συντρίψουν τη «διαβολική Δύση». Αλλωστε, εδώ και πολλά χρόνια αποτελεί κοινό τόπο η εκτίμηση πως η «διεθνής τρομοκρατία» αρχίζει και τελειώνει στη Μέση Ανατολή…

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ