38

Μεγάλη απώλεια για την αρχαιολογική επιστήμη αποτελεί ο θάνατος της αρχαιολόγου Μαρίας Αναγνωστοπούλου. Ο υπουργός Πολιτισμού Ευάγγελος Βενιζέλος, μόλις ενημερώθηκε για το θάνατο της, δήλωσε ότι η Μ.Αναγνωστοπούλου με το δημοκρατικό της ήθος, την επιστημονική της συγκρότηση, την αγάπη της για την πολιτιστική κληρονομιά και την αφοσίωσή της στην προστασία και ανάδειξη των μνημείων αφήνει πίσω της ένα πολύ πλούσιο έργο.

«Κορυφαίο κεφάλαιο της δραστηριότητας της Μαρίας Αναγνωστοπούλου υπήρξε ο αγώνας για την προστασία, τον εντοπισμό και τον επαναπατρισμό των αρχαιολογικών θησαυρών των κατεχομένων περιοχών της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Μαρία Αναγνωστοπούλου ήταν η ψυχή όλης αυτής της προσπάθειας, ο άνθρωπος που κινητοποίησε και ευαισθητοποίησε την κυπριακή, την ελλαδική και τη διεθνή κοινή γνώμη.

Η πολιτιστική κληρονομιά της Ελλάδας και της Κύπρου της οφείλουν πάρα πολλά. Το υπουργείο Πολιτισμού σε συνεργασία και με την Κυπριακή Δημοκρατία θα τιμήσει την μνήμη της κατά τον πρέποντα τρόπο» τονίζεται στην ανακοίνωση του κ. Βενιζέλου.

Η Μ.Αναγνωστοπούλου γεννήθηκε στην Αθήνα το 1924. Ο πατέρας της Γιώργος Αναγνωστόπουλος -απόγονος του ηπειρώτη ευεργέτη Μιχαήλ Αναγνωστόπουλου- ήταν καθηγητής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστήμιο, ενώ ο παππούς της Γεώργιος Χατζιδάκης καθηγητής του Πανεπιστημίου και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών.

Το 1941 πήρε μέρος στις πρώτες φοιτητικές διαδηλώσεις εναντίον των κατακτητών, ενώ ως φοιτήτρια της Φιλοσοφικής Σχολής έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση. Το 1950 πήρε το πτυχίο της από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1950 μέχρι το 1960 εργάστηκε στη Γαλλική Αρχαιολογική Σχολή και από το 1960 στην Αρχαιολογική Υπηρεσία του υπουργείου Πολιτισμού ως έκτακτη υπάλληλος.

Στη διάρκεια της δικτατορίας απολύθηκε από το υπουργείο Πολιτισμού, όπου και ξαναπροσελήφθη με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας.

Έλαβε μέρος σε ανασκαφικές έρευνες στο προϊστορικό Νεκροταφείο στη Βούλα (1954), στη μεγάλη ανασκαφή νοτίως της Ακροπόλεως (1953-54) και στον αρχαιολογικό χώρο της Ελευσίνας (1955-67). Εργάστηκε στα Αρχαιολογικά Μουσεία Ηρακλείου (1952), Ακροπόλεως (1953-54), Ελευσίνας, καθώς και στη Στοά Αττάλου (1976).

Εργάστηκε επίσης στο Musse d Art et Histoire της Γενεύη (1969), καθώς και στην Εκδοτική Αθηνών, όπου είχε την επιμέλεια της έκδοσης της πεντάτομης Μυθολογίας (1972-77) στο εγκυκλοπαιδικό λεξικό Brittanica και στις εκδόσεις Μέλισσα.

Από το 1978 έως το 1990 υπηρέτησε στη Γ Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων. Ήταν υπεύθυνη ως αρχαιολόγος μαζί με το Νικόλαο Λιανό για την υποβρύχια αρχαιολογική έρευνα του πλοίου του 17ου αιώνα «La Therese» βορειοδυτικά του λιμανιού του Ηρακλείου.

Συγχρόνως με τις αρχαιολογικές της δραστηριότητες, η Μαρία Αναγνωστοπούλου είχε αναλάβει την κριτική εικαστικών τεχνών στη εφημερίδα «Ελευθερία» (1958-64). Ήταν μέλος της ΑΙCA (Διεθνής Ένωση Κριτικών Τέχνης), ενώ διετέλεσε μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου Κρητών Επιστημόνων και του ΔΣ του Συνδέσμου Ελλήνων Επιστημόνων.

Από το 1985 ήταν γενική γραμματέας της επιτροπής για την Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Κύπρου. Για τη δραστηριότητά της αυτή βραβεύτηκε το 1995 από την Ακαδημία Αθηνών, ενώ στις 25 Μαΐου 2003 τιμήθηκε από τον πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσο Παπαδόπουλο με το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η κηδεία της Μαρίας Αναγνωστοπούλου θα γίνει την Παρασκευή στις 16:00 από το Α Νεκροταφείο.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ,ΑΠΕ

Ειδήσεις Σήμερα: