43

Η ευρωπαϊκή προοπτική της ελληνικής πεζογραφίας ήταν το θέμα της πρώτης συζήτησης στρογγυλής τραπέζης που φιλοξένησε την Τρίτη το νέο κτίριο του Εθνικού Κέντρου Βιβλίου στου Μακρυγιάννη.

Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα Αρένα, παρουσία πολλών συγγραφέων, οι οποίοι συγκεντρώθηκαν για να ακούσουν τις σκέψεις του νεοελληνιστή Ρόντερικ Μπίτον, της εκπροσώπου της Εστίας Εύας Καραϊτίδη και του συγγραφέα – κριτικού λογοτεχνίας Δημοσθένη Κούρτοβικ.


«Η ελληνική λογοτεχνία τα τελευταία 15 χρόνια έγινε ευρωπαϊκών προδιαγραφών, έπαψε να είναι αποκλειστικά εσωτερικών μεγεθών και δεν απευθύνεται μόνο στον Έλληνα αναγνώστη» παρατήρησε ο Δ.Κούρτοβικ.


Από την άλλη πλευρά όμως, όπως εκτίμησε ο ίδιος, η παγκοσμιοποίηση που υποστηρίζουν οι ΗΠΑ και η δυτική Ευρώπη υπερτονίζει τις διαφορές των πολιτισμών, στερώντας τη σημασία τους, τονίζοντας το στοιχείο κάθε χώρας, υποχρεώνοντας τις μικρές χώρες, όπως η Ελλάδα, «να συμβιβάζονται με την τυποποίησή τους, την καρικατούρα τους. Αυτό είναι το διαφορετικό στοιχείο που επίμονα ζητούν οι ξένοι εκδότες και όχι την ποιότητα, προκειμένου οι αναγνώστες τους να φύγουν για τις διακοπές τους με ένα ετοιμοπαράδοτο όνειρο.»


Στην αναντικατάστατη σχέση εκδότη και συγγραφέα, που τείνει να εξαλειφθεί εξαιτίας του ανταγωνισμού, αναφέρθηκε η Εύα Καραϊτίδη, υποστηρίζοντας ότι «οι ξένοι εκδότες και ατζέντηδες θέλουν ζώντες συγγραφείς για να συνεχίσουν το έργο τους και έχουν μόνιμη πίεση χρόνου από το συγγραφέα, ο οποίος δίνει εύκολα τα χειρόγραφά του σε άλλον εκδότη».


Σχετικά με τους Έλληνες συγγραφείς και παρά τις μεταφράσεις πολλών, ο μόνος γνωστός είναι ο Νίκος Καζαντζάκης, παρατήρησε ο Ρ.Μπίτον, καθώς -κατά την κρίση του Βρετανού νεοελληνιστή- ο προβληματισμός του Καζαντζάκη υπήρξε κάπως δυτικός, μετέωρος ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή.


«Οπωσδήποτε ευθύνονται και οι συνθήκες κυκλοφορίας των Ελλήνων συγγραφέων στο μεγαλεμπόριο της Νέας Υόρκης και της δυτικής Ευρώπης» κατέληξε ο ίδιος.

ΑΠΕ

Ειδήσεις Σήμερα: