Το 1964 ήταν μια χρονιά-σταθμός στην καριέρα του John Lee Hooker. Στα 44 χρόνια του ο μπλουζίστας από το Clarksdale της Πολιτείας Μισισίπι είχε ήδη καταξιωθεί στην πατρίδα του ως μια από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες των μεταπολεμικών blues, απολαμβάνοντας, εκτός από καλλιτεχνική αναγνώριση, και σημαντική εμπορική επιτυχία, καθώς όλο και περισσότερα λευκά κολεγιόπαιδα άρχισαν να […]
Το 1964 ήταν μια χρονιά-σταθμός στην καριέρα του John Lee Hooker. Στα 44 χρόνια του ο μπλουζίστας από το Clarksdale της Πολιτείας Μισισίπι είχε ήδη καταξιωθεί στην πατρίδα του ως μια από τις κορυφαίες φυσιογνωμίες των μεταπολεμικών blues, απολαμβάνοντας, εκτός από καλλιτεχνική αναγνώριση, και σημαντική εμπορική επιτυχία, καθώς όλο και περισσότερα λευκά κολεγιόπαιδα άρχισαν να αναζητούν με ζήλο τον αυθεντικό blues ήχο. Το 1964, ο Hooker είδε για πρώτη φορά το όνομά του να φιγουράρει στους πίνακες επιτυχιών της pop και, παράλληλα, πραγματοποίησε την πρώτη σόλο περιοδεία του στη Βρετανία. Μόλις δύο ηχογραφήσεις του σώζονται ως ντοκουμέντο εκείνης της ταραχώδους αλλά και οπτιμιστικής εποχής, η μία από τις οποίες πραγματοποιήθηκε στο Σικάγο και η άλλη στο Λονδίνο. Πρόκειται για 21 στο σύνολο τραγούδια, που συγκεντρώνονται στη συλλογή “The Complete 1964 Recordings”. Αν και όλο το υλικό της συλλογής είναι υψηλής κλάσης και διακρίνεται από τη στόφα του κλασικού, οι βρετανικές ηχογραφήσεις φαντάζουν πιο ουσιώδεις, πιο παθιασμένες, πιθανότατα λόγω της αλληλεπίδρασης του Hooker με το εκστατικό κοινό του, για το μεγαλύτερο μέρος του οποίου αποτελούσε ένα ζωντανό θρύλο. Μένει, ωστόσο, απορίας άξιο για ποιο λόγο απαιτήθηκε να περάσουν 25 επιπλέον χρόνια από τότε, μέχρι να γνωρίσει ο Hooker ουσιαστική εμπορική απήχηση και να βραβευτεί για την ιδιοφυΐα και την καλλιτεχνική προσφορά του -κάτι που τελικά έγινε με το άλμπουμ “The Healer” του 1989, ενώ πλέον βρισκόταν σε προχωρημένη, ασφαλώς, ηλικία.
Η Γεωργία Νταγάκη μας προσκαλεί την Παρασκευή 24 Απριλίου σε ένα μουσικό ταξίδι που συμπυκνώνει 20 χρόνια δημιουργικής πορείας, αναζήτησης και εξέλιξης.