ΕΛΛΗΝΕΣ ΛΟΓΟΤΕΧΝΕΣ

Η δυσεξήγητη ήττα

Τάσος Λειβαδίτης: Πασχίζοντας για το ασύλληπτο και το ανέκφραστο

Πορεία από το γενικό στο ατομικό, από την επανάσταση στην απελπισία

Τεχνίτης μεγάλης υπομονής

Κωνσταντίνος Καβάφης: Έκανε την ιστορία ποίηση

«Κατώρθωσε συχνότατα το θαύμα»

Μια διαχρονική θεώρηση

Γεώργιος Βιζυηνός: Ο μεγάλος αδικημένος (;)

Η κανονική μοίρα όσων θητεύουν στα γράμματά μας

«Φυσικά δεν ενθυμείσθε»

ΕΚΠΑ: «Ποιος προσέχει την παράδοσιν;»

«Ο κάθε καθηγητής είχε τις ξεχωριστές λόξες του, τα τικ του, τα καπρίτσια του»

Σύγχυση

Θανάσης Πετσάλης-Διομήδης: Ύφος είναι ο άνθρωπος

Κομμάτια ψυχής στην κάθε λέξη

Φλογερή πνοή

Σπύρος Μελάς: Διδαχή σε μεγάλους και μικρούς

Η ιστορία βρήκε την ψυχή της και το μυστικό της τέχνης έγινε λαϊκή χαρά

Ρεαλιστής και μεταφυσικός

Δημοσθένης Βουτυράς: Αλήθεια σαν μαστίγωμα

Ο σαρκαστής του κοινωνικού ψεύδους

Το γεράκι ζει στις ερημιές

Μάνος Ελευθερίου: Γιατί αγαπώ τον Γκάτσο

Οι μικρές, άγιες καθημερινές κινήσεις

Νόστος ασυντέλεστος

Μανόλης Αναγνωστάκης: Ένας ποιητής της πολιτικής κι ένας πολιτικός της ποίησης

Πολιτική και ποιητική ηθική

Κατάνυξη

Ηλίας Βενέζης: Η αυθεντική Ελλάδα

Το έργο της ζωής ενός ανθρώπου

Ο εχθρός του θανάτου

Γιώργος Χειμωνάς: Ο θεσμός είναι σαν τον κορσέ

Οι πιο μεγάλες αλήθειες είναι κοινότοπες

Όταν έγινε ιστορία δική μας

Κωστής Παλαμάς: Ένα κομμάτι από τον εαυτό μας κλαίμε

Ανυπέρβλητη η δημιουργία του, ασύγκριτος ο χαμός μας

Καλοκαιρινά μεσημέρια

Νίκος Καχτίτσης: Λυγμοί για την Αουρόρα

Η ακαταλαβίστικη πέννα του Α' Αρρένων

Περί έρωτος

Νίκος Χατζηκυριάκος – Γκίκας: Η αλανιάρα

Αλλά σεις θέλετε ίσως ήπιον έρωτα...

Ο ανατροπέας

Νίκος Καζαντζάκης: Όταν κατηγορήθηκε ως πράκτορας της Μόσχας...

«Κτυπάτε μας όσον μπορείτε. Όμως μη μας συκοφαντήτε»

Το ξαλάφρωμα

Γιώργος Ιωάννου: «Τι δουλειά μπορεί να έχουμε εμείς μ' αυτούς τους ανθρώπους;»

«Περιορίσου στο καλύβι σου και άσε τα τσιλιμπουρδίσματα»

Ένα απροσδιόριστο μεθύσι

Άγγελος Τερζάκης: Είναι απίστευτα δύσκολο ν' αναπλωρήσεις

Μόνο μια δουλειά χαρούμενη μπορεί να είναι και καλλιτεχνική

Το γεγονός που φεύγει σε μνήμη

Νίκος Καββαδίας: Ο τελευταίος μιας σπάνιας οικογένειας

Ματιά αγαθή, παιδική κι ανεξίκακη

Επιφυλάξεις

Στρατής Τσίρκας: Πορεία σε δρόμους σκολιούς

Ο τρελός, καθώς ειπώθηκε, έριχνε πέτρες στο πηγάδι, κι ο γνωστικός εκατέβαινε και τις έβγαζε

Διάχυτη σεμνότητα

Αλέξανδρος Μπάρας: Ποιητής μενεξεδένιας γραφής

Τεχνική λεπτουργού

Ανέλπιδος αγώνας

Μενέλαος Λουντέμης: Ζήτημα αξιοπρέπειας και προσωπικής ευαισθησίας

Η κωμωδία του Δημοσίου κινδύνου

Κοινωνική κριτική

Γιάννης Κοντός: Χαρτιά σημαδεμένα

Η ποίηση δείχνει όλα τα μαχαίρια της για να σώσει ό,τι μπορεί από τον άνθρωπο

Το αιώνιο παρόν

Γιάννης Σκαρίμπας: Φωνή χουμάτινη και παράχορδη

Θάθελα κάτι για την ποίηση νάλεγα

Φρίκη

Παύλος Μάτεσις: Ο χρόνος, το μέγα κόσκινο, κρίνει

Η μετάφραση πρέπει να γίνεται από συγγραφείς

Σύμβολο

«Δον Κιχώτης»: Ο ήρωας του Θερβάντες στο σήμερα

Η θεώρηση του σύγχρονου κόσμου από τον Στέλιο Ξεφλούδα