Αλέξης Σεβαστάκης: Ο ανατόμος της αγωνιστικής συνείδησης

Πέθανε χθες, στα 74 του, ο συγγραφέας Αλέξης Σεβαστάκης, νομικός, ιστορικός και πολιτικός με μεγάλη αντιστασιακή δράση.

Πηγή: press.ert.gr/politismos

Ο Αλέξης Σεβαστάκης νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες στο Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο, ύστερα από εγκεφαλικό επεισόδιο.

Η κηδεία του θα γίνει αύριο Παρασκευή, στην ιδιαίτερη πατρίδα του, το Καρλόβασι Σάμου — όπου γεννήθηκε τον Ιούλιο του 1925.

Πηγή: samiakonvima.gr

Από μαθητής ο Αλέξης Σεβαστάκης πήρε μέρος στην Αντίσταση και πέρασε από τα στρατόπεδα της Ράφα και του Κεμπέιτ στο Σουδάν, τη Μακρόνησο, το 1954, τη Γυάρο και τη Λέρο, το 1967-71.

Ο Αλέξης Σεβαστάκης διακρίθηκε ως θεατρικός συγγραφέας, με τα έργα «Πολιορκία» Α’ και Β’, «Ταξίδι εργασίας», που ανέβηκαν από το Θέατρο Τέχνης του Κάρολου Κουν, και «Τοίχος», που παρουσιάστηκε από την Πειραματική Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου.

Έγραψε τα μυθιστορήματα «Σφαγείο» (1979), «Ο ύπνος έφευγε προς τον ουρανό» (1990) και ιστορικά έργα για τους Καρμανιόλους στην Επανάσταση της Σάμου, το δίκαιο στα χρόνια της Τουρκοκρατίας και τη «Θεμελίωση της Σαμιακής Πολιτείας».

«ΤΑ ΝΕΑ», 1.7.1999, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Με αυτό το σύντομο κείμενο, στο φύλλο τους που είχε κυκλοφορήσει την Πέμπτη 1η Ιουλίου 1999, αποχαιρέτησαν «Τα Νέα» τον Αλέξη Σεβαστάκη, ο οποίος είχε φύγει από τη ζωή την προτεραία, Τετάρτη 30 Ιουνίου.

Την ίδια ημέρα, στο «Υποβρύχιο» των «Νέων», ο Στάθης (Στάθης Δ. Σταυρόπουλος) έγραφε για τον εκλιπόντα τα ακόλουθα:

Ένας βαθύς ελληνιστής, αγωνιστής της Αριστεράς, σπουδαίος άνθρωπος και πολύ αγαπητός, ο Αλέξης Σεβαστάκης εκδήμησε. Άνθρωπος μελίρρυτος και γλυκύτατος, βαθύς στις σκέψεις, πλήρης αισθήματος, γοητευτικός· στόλιζε με την παρουσία του τους συντρόφους, τους φίλους, τους ανθρώπους των γραμμάτων, τον πολύ λαό.

Πηγή: ert.gr/etairia/press/politismos

Πολλές φορές τα κείμενά του ζέσταναν την καρδιά μας και φώτισαν τον νου μας· λάτρης των ελληνικών και της ομορφιάς, αγάπησε πολύ τη χώρα του και τα παιδιά της, όπως αγάπησε και τον κόσμο όλο· την προσπάθειά του για το καλύτερο, για την πρόοδο και την τελική του απελευθέρωση.

«ΤΑ ΝΕΑ», 1.7.1999, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Σεμνός, όπως οι μεγάλοι τεχνίτες, οι μάστορες και οι μύστες, προέταξε και υπηρέτησε με πείσμα και μυαλό το Κοινό Καλό, στρατεύθηκε συνεπώς στην Αριστερά, κι έκανε την αρετή τρόπο και τρόπαιο της ζωής του.

Δεν ξέρω ποιοι στίχοι θα υποδεχθούν τον αθλοφόρο εκεί που πάει, τι υπάρχει εκεί για να τον υποδεχθεί! Τι Αιγαίο υπάρχει εκεί, ποια Έφεσος, τι περίπατοι, ποιες αγάπες; Συγχωρήστε μου τη θλίψη — αναζητήστε τον στα βιβλιοπωλεία, πάλι χάρτινο το ίχνος…

Θα θυμάμαι και θα διαβάζω τον Αλέξη Σεβαστάκη, πολλοί άνθρωποι θα τον διαβάζουν — είναι δικός μας!

Μήνες αργότερα, στα «Νέα» πάντα, είχε γράψει για το σαμιώτη συγγραφέα, νομικό και πολιτικό ο διακεκριμένος πολιτιστικός συντάκτης Γιώργος Δ. Κ. Σαρηγιάννης.

Τιμώντας τη μνήμη του Σεβαστάκη, ο Σαρηγιάννης είχε παρουσιάσει στο φύλλο της 28ης Μαρτίου 2000 τη δίτομη έκδοση των «Ελληνικών Γραμμάτων» Αλέξης Σεβαστάκης – Πολιορκίες (θεατρολογική επιμέλεια του Δημήτρη Τσατσούλη). Εκεί διαβάζουμε τα εξής:

«Ένα θέατρο βαθύτατα και κατ’ εξοχήν πολιτικό, χωρίς αυτό να σημαίνει πως είναι και στρατευμένο — με τη στενή έννοια του όρου». Αυτό είναι το θέατρο του Αλέξη Σεβαστάκη, όπως ακριβώς το προσδιορίζει η θεατρολόγος Χαρά Μπακονικόλα, στην εισαγωγική της ανάλυση για τους δύο αυτούς τόμους, στους οποίους, με άκρα επιμέλεια και σεβασμό, συγκεντρώθηκαν δεκατέσσερα θεατρικά έργα, μονόπρακτα κυρίως, αλλά και πολύπρακτα, του πρόσφατα χαμένου Αλέξη Σεβαστάκη, ο οποίος πρόλαβε να τα επιλέξει, αλλά δεν είχε και τη χαρά να τα δει τυπωμένα.

«ΤΑ ΝΕΑ», 28.3.2000, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Άνθρωπος σεμνός, μετρημένος και ιδιαίτερα αγαπητός, που συγκέντρωνε το γενικό σεβασμό, αγωνιστής ταγμένος στο χώρο της Αριστεράς, νομικός εξαιρετικά δραστήριος, αναμεμειγμένος ενεργά στην πολιτική, εκλεγμένος βουλευτής, με άσβεστο το ενδιαφέρον για τα κοινά, δεμένος άρρηκτα με το νησί του τη Σάμο, με επιδόσεις στην πεζογραφία και στην ιστορική μελέτη, με αρθρογραφία στον Τύπο, ο Αλέξης Σεβαστάκης πρωτοεμφανίστηκε αργά —στα 53 του— ως θεατρικός συγγραφέας, με τα μονόπρακτα «Πολιορκία Α’» και «Πολιορκία Β’», γραμμένα το 1970, όταν ήταν εκτοπισμένος στη Λέρο, που ανέβασε το 1978 —ποιος άλλος;— το Θέατρο Τέχνης σε σκηνοθεσία Γιώργου Λαζάνη.

Πηγή: press.ert.gr/politismos

Οι δύο τόμοι περιλαμβάνουν έργα του παιγμένα αλλά και —κυρίως— άπαιχτα, καθώς και κάποια ανέκδοτα. Με τη συμπλήρωση της έκδοσης με εργοβιογραφία του συγγραφέα από τον Χρίστο Λάνδρο, παραστασιογραφία, αποσπάσματα κριτικογραφίας και δύο μελέτες για το έργο του Αλέξη Σεβαστάκη από τον Γιώργο Π. Πεφάνη και τον Δημήτρη Τσατσούλη, στον οποίο οφείλεται και μια δεύτερη εισαγωγική ανάλυση, συγκροτείται ένα πληρέστατο πορτρέτο του θεατρικού συγγραφέα Σεβαστάκη, του «ανατόμου της αγωνιστικής συνείδησης» όπως τον είχε χαρακτηρίσει ο Στάθης Δρομάζος, με την ιδιαίτερη φροντίδα που διακρίνει τη σειρά «Η τέχνη του θεάματος», της οποίας υπεύθυνος είναι ο κ. Τσατσούλης.

Πηγή: press.ert.gr/politismos

Η κεντρική φωτογραφία του παρόντος άρθρου προέρχεται από το διαδικτυακό τόπο samiakonvima.gr