Η γενοκτονία που διαπράττει το Ισραήλ στη Γάζα (για να μην αναφέρουμε τις φρικαλεότητες στη Δυτική Όχθη, τον νόμο για επιβολή θανατικής ποινής σε «τρομοκράτες» και τις καταγγελίες για βασανιστήρια σε φυλακές) συνεχίζεται, αλλά οι Παλαιστίνιοι δεν τα παρατούν ποτέ, προσπαθώντας να βρουν τα πατήματα και τον έρωτα στα χαλάσματα, ενόσω οι περισσότεροι κοιμούνται σε σκηνές στους δρόμους της Γάζας και οι τιμές σε βασικά και μη είδη έχουν ανέβει στα ύψη.

Στιγμές σπάνιας χαράς, εν μέσω γενοκτονίας

Ακόμη και αν ένα θέμα για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν τα ζευγάρια που θέλουν να παντρευτούν στη Γάζα φαντάζει ήσσονος σημασίας σε σχέση με τη γενικότερη εικόνα της καταστροφής, ουσιαστικά δεν είναι: η αγάπη, η ελπίδα, η πίστη, όσο κλισέ και αν ακούγεται, αποτελούν την ίδια τη ζωή και την παράδοση ενός τόπου που συνθλίβεται, αλλά συνεχίζει να αναπνέει.

Σε ένα μικρό ραφείο στο νότιο τμήμα της Γάζας, η Νισρίν Αλ-Ραντίσι παίρνει ύφασμα από μια στοίβα και αναδιαμορφώνει φθαρμένα νυφικά, προσπαθώντας να διατηρήσει ζωντανή μια παράδοση που χάνεται, εν μέσω πολέμου.

Φωτογραφία: Μια Παλαιστίνια κοιτάζει ένα νυφικό που εκτίθεται μέσα σε ένα κατάστημα, καθώς οι νύφες της Γάζας στρέφονται προς μεταχειρισμένα, Χαν Γιούνις στη νότια Λωρίδα της Γάζας, στις 9 Μαΐου 2026. REUTERS/Mahmoud Issa

Οι οικογένειες δήλωσαν ότι δυσκολεύονται να βρουν καινούργια νυφικά και πολλές αναζητούν αντ’ αυτού μέρη που αναδιαμορφώνουν φορέματα και άλλα είδη ρούχων για τα παιδιά τους.

Από την πλευρά τους, οι έμποροι αναφέρουν τις καθυστερήσεις, τα υψηλά έξοδα αποστολής και τους περιορισμούς στα υλικά, όπως κρύσταλλα, ως βασικούς παράγοντες πίσω από τις ελλείψεις και τις αυξήσεις των τιμών.

«Προσπαθούμε να επαναχρησιμοποιήσουμε τα παλιά φορέματα που έχουμε, να τα φτιάξουμε επιδιορθώνοντάς τα ελαφρώς, να τα επεξεργαστούμε, να τα πλύνουμε, να τα τακτοποιήσουμε, να τα αναδιαμορφώσουμε», είπε η Ραντίσι στο Reuters.

Η Ραντίσι υποστήριξε ότι πριν τον πόλεμο αγόραζε το ύφασμα για περίπου 120 έως 150 σέκελ (35 έως 44 ευρώ), αλλά τώρα πληρώνει περίπου 500 σέκελ (146 ευρώ).

«Αυτό έχει προκαλέσει μεγάλη αύξηση στο κόστος των νυφικών και των παιδικών φορεμάτων. Ζούμε σε έναν φαύλο κύκλο λόγω του πολέμου που μας έπληξε», πρόσθεσε.

«Πριν από τον πόλεμο, οι τιμές ήταν λογικές»

Το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Γάζας, που ξεπερνά τα 2 εκατομμύρια άτομα, έχει εκτοπιστεί, ενώ πολλοί ζουν πλέον σε κατεστραμμένα σπίτια και πρόχειρες σκηνές που έχουν στηθεί σε ανοιχτούς χώρους, στις άκρες των δρόμων ή πάνω στα ερείπια, μετά από δύο γενοκτονίας.

Παρά τις δυσκολίες, ορισμένα ζευγάρια εξακολουθούν να βρίσκουν τρόπους να γιορτάσουν, με μαζικούς γάμους που διοργανώνονται στη Γάζα να προσφέρουν μια σπάνια στιγμή χαράς εν μέσω της καταστροφής.

Ένας νεαρός Παλαιστίνιος πωλητής αρωμάτων κάθεται έξω από ένα κατάστημα με νυφικά στο Χαν Γιούνις στη νότια Λωρίδα της Γάζας, στις 9 Μαΐου 2026. REUTERS/Mahmoud Issa

Οι υπάλληλοι των καταστημάτων δήλωσαν στο Reuters ότι ο πόλεμος έχει οδηγήσει τις τιμές σε επίπεδα απρόσιτα. «Πριν από τον πόλεμο, οι τιμές ήταν λογικές», είπε η Ραουάν Σαλούφ, υπάλληλος σε κατάστημα νυφικών.

«Αλλά τώρα, δεδομένων των συνθηκών στις οποίες βρισκόμαστε, η τιμή ενός φορέματος είναι εξωφρενική».

Από τα νυφικά στο ψωμί

Το ίδιο φυσικά συμβαίνει και σε ότι αφορά τα είδη πρώτης ανάγκης: περισσότερο από το ένα τρίτο του πληθυσμού της Γάζας βασίζεται σε «επιδοτούμενο ψωμί» (ναι καλά ακούσατε!) από αρτοποιεία που προμηθεύει το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα (WFP), όπου ένα πακέτο, που περιέχει περίπου οκτώ ή εννέα πίτες, πωλείται για περίπου 70 λεπτά. Περίπου το 20% του ψωμιού από τα αρτοποιεία που υποστηρίζει το WFP διανέμεται επίσης δωρεάν σε συσσίτια.

Ωστόσο, το WFP αναγκάστηκε να μειώσει τις προμήθειες σιταριού λόγω των περιορισμών στις εισαγωγές που επέβαλε το Ισραήλ, με αποτέλεσμα πολλοί Παλαιστίνιοι να αναγκαστούν να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις.

Μία από αυτούς είναι η 72χρονη Μαισάρ Αμπού Ρεκάμπ, μια χήρα που συντηρεί τρία μέλη της οικογένειάς της με αναπηρίες.

«Συνήθιζα να λαμβάνουμε ψωμί μέσω των σημείων διανομής του WFP, αλλά τώρα έχει γίνει πολύ δύσκολο να το προμηθευτούμε, εκτός αν περιμένουμε σε μεγάλες ουρές, και κανείς στην οικογένειά μας δεν είναι σε θέση να σταθεί σε αυτές», είπε στο Al Jazeera.

«Δεν υπάρχει σπίτι στη Γάζα που να μην βασίζεται στο ψωμί ως βασικό τρόφιμο, ειδικά με την έλλειψη άλλων ειδών», πρόσθεσε. «[Όμως] ένα καρβέλι ψωμί κοστίζει πλέον μεταξύ 10 και 15 σέκελ (2,90 έως 4,40 ευρώ), ενώ το μέσο νοικοκυριό χρειάζεται δύο πακέτα την ημέρα. Αυτό αποτελεί βαρύ φορτίο, ειδικά με τα χαμηλά εισοδήματα και τις αυξανόμενες τιμές».

*Με πληροφορίες από: Reuters & Al Jazeera

Ειδήσεις Σήμερα: