Με τον Κυριάκο Μητσοτάκη να εμφανίζεται πλέον να έχει απολέσει κάθε δυνατότητα να καθορίζει την ατζέντα και να δείχνει να σέρνεται πίσω από αλλεπάλληλα ανοιχτά μέτωπα (με πρώτο, αυτήν την περίοδο, το αγροτικό) ο πρωθυπουργός προσπαθεί με το νέο έτος, να ανακτήσει την πρωτοβουλία των κινήσεων, προκειμένου να καταφέρει να αλλάξει την ατζέντα, και βάζει στο στόχαστρο το ΠΑΣΟΚ, επιχειρώντας να παίξει σε βάρος του ένα ιδιότυπο blame game περί «συναίνεσης και αδιαλλαξίας», το οποίο έχει στο φόντο τρία δεδομένα:

α) Την αποσυσπείρωση για την κυβέρνηση κεντρογενών ακροατηρίων στα οποία στηρίχτηκε ο Κυρ. Μητσοτάκης προκειμένου να γίνει πρωθυπουργός, β) την εξαιρετικά πιθανή, με βάση τα δημοσκοπικά δεδομένα, απώλεια της αυτοδυναμίας για τη ΝΔ και γ) την ανησυχία του Μαξίμου για μια πιθανή μελλοντική συγκρότηση ενός ισχυρού αντίπαλου πόλου στον χώρο της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς.

Περί «συνεννόησης»

Αλλά ας τα δούμε αναλυτικά: Ήδη από το πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του ο Κυρ. Μητσοτάκης θέλησε να μιλήσει περί «συνεννόησης στις μεγάλες αλλαγές που ακόμα έχει ανάγκη ο τόπος» και να πει ότι «ανάγεται σε κορυφαίο ζητούμενο της χρονιάς που ξημερώνει, σε μία περίοδο μάλιστα κατά την οποία θα εκκινήσει η διαδικασία μιας φιλόδοξης Συνταγματικής Αναθεώρησης», για να καταλήξει λέγοντας πως «για να ολοκληρωθεί με επιτυχία θα χρειαστούν ευρύτερες συναινέσεις. Θα δοκιμαστούν, επομένως, στην πράξη η ωριμότητα, η συνέπεια, αλλά και η επάρκεια κάθε πολιτικής δύναμης».

Κι έπειτα ήρθε η κυβερνητική διαρροή σε σχέση με το τι συζητήθηκε στον καφέ που ήπιε την Πρωτοχρονιά ο πρωθυπουργός με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κώστα Τασούλα, τον πρόεδρο της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη και τον υπουργό Υγείας Άδωνη Γεωργιάδη (με τον οποίο επισκέφτηκαν μαζί την ίδια μέρα και νοσοκομείο των Αθηνών, στέλνοντας έτσι μήνυμα κάλυψης του τελευταίου για το νέο κρεσέντο ακραίων δηλώσεών του και την επίθεσή του στο Διεθνές Δίκαιο).

Η διαρροή

Η κυβερνητική αυτή διαρροή έλεγε ότι στον καφέ συζητήθηκε και η ξαναειπωμένη «πρόθεση του πρωθυπουργού να αναλάβει πρωτοβουλία συναίνεσης με το ΠΑΣΟΚ, προκειμένου να προχωρήσει η διαδικασία για την πλήρωση τριών χηρευουσών θέσεων επικεφαλής Ανεξάρτητων Αρχών» και πως ο Κυρ. Μητσοτάκης «φέρεται να ζήτησε από τον Νικήτα Κακλαμάνη να κινηθούν εκ νέου και με ταχείς ρυθμούς οι διαδικασίες για άμεση σύγκληση της Διάσκεψης των Προέδρων, με στόχο την εξασφάλιση της απαιτούμενης πλειοψηφίας 3/5» (ΑΔΑΕ, Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, Συνήγορος του Πολίτη).

Μια διαρροή που προκάλεσε την έντονη αντίδραση από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ, πηγές του οποίου απέρριψαν κατηγορηματικά τις συνεννοήσεις πίσω από κλειστές πόρτες, σημειώνοντας ότι ο πρωθυπουργός για τέτοιες «δουλειές» μπορεί πάντα να απευθυνθεί στον Κυριάκο Βελόπουλο, με την απλόχερη στήριξη του οποίου είχε περάσει τις αλλαγές στο ΔΣ της ΑΔΑΕ, εν μέσω διερεύνησης του σκανδάλου των υποκλοπών, με πολλούς να μιλούν για αριθμητικό (και θεσμικό) πραξικόπημα.

Πολιτική αντιπαράθεση, δε, για το θέμα των νέων διοικήσεων των Ανεξάρτητων Αρχών, υπήρξε και μεταξύ της Χαριλάου Τρικούπη και του προέδρου της Βουλής Νικήτα Κακλαμάνη.

Η «μπύρα»

Αλλά στην ίδια τακτική του πρωθυπουργού, εντάσσονται ακόμα και οι πρόσφατες δηλώσεις του Κυρ. Μητσοτάκη (Action24, 29.12.2025) ότι θα έπινε «μία μπύρα με τον κ. Ανδρουλάκη», με την προσθήκη ότι «μερικές φορές, στα πλαίσια της πολιτικής αντιπαράθεσης, οι άνθρωποι χάνουν την ευκαιρία να μπορούν να γνωριστούν λίγο καλύτερα σε προσωπικό επίπεδο. Δηλαδή, αισθάνομαι μερικές φορές -και αναφέρω τον κ. Ανδρουλάκη- ότι έχει μια πολύ έντονη πολεμική, μια επίθεση απέναντι στη Νέα Δημοκρατία και σε εμένα προσωπικά».

Οι στοχεύσεις πίσω από την τακτική

Στην πραγματικότητα ο Κυρ. Μητσοτάκης φοράει το προσωπείο του «συναινετικού», επιχειρώντας, στο όνομα της «συναίνεσης», να παίξει ένα blame game σε βάρος του Νίκου Ανδρουλάκη, στην προσπάθειά του να επαναπροσεγγίσει κεντρογενή ακροατήρια, στα οποία επένδυσε για να γίνει πρωθυπουργός και τα οποία τώρα βλέπει να του γυρνούν την πλάτη, ενώ είναι διεκδικούμενα από το ΠΑΣΟΚ.

Αλλά με το μαρκάρισμα αυτό που ο πρωθυπουργός επιχειρεί στη Χαριλάου Τρικούπη, σε δεύτερο επίπεδο έχει ως στόχευση και την προσπάθεια να έρθει το ΠΑΣΟΚ πιο κοντά στη ΝΔ και να απομονωθεί από τις άλλες δυνάμεις του προοδευτικού χώρου και έτσι να αποτραπεί εξαρχής κάθε πιθανή συνεννόηση μεταξύ τους που θα μπορούσε ίσως, ακόμα και μετά τις (πρώτες) εκλογές, να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για έναν ισχυρό πόλο στο πολιτικό φάσμα της Κεντροαριστεράς και της Αριστεράς. Πόσο μάλλον όταν η αυτοδυναμία φαντάζει όνειρο θερινής νυκτός για τη ΝΔ, ενώ δυνητικό σύμμαχο στα αριστερά της δε μπορεί να βρει.

Προσπάθεια διαχωρισμού

Αλλά όσο και αν τώρα πάλι ο Κυρ. Μητσοτάκης επιχειρεί να εμφανιστεί ότι κάνει ανοίγματα στο ΠΑΣΟΚ, είναι ακόμα πολύ νωπές οι δηλώσεις από την πλευρά του μεγάρου Μαξίμου, το οποίο (και πάλι προσπαθώντας να προσελκύσει κεντρογενή ακροατήρια) επιχειρούσε να διαχωρίσει το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη από εκείνο του Ευάγγελου Βενιζέλου, με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Παύλο Μαρινάκη να υποστηρίζει ότι «υπάρχει ΠΑΣΟΚ και ΠΑΣΟΚ», λέγοντας ότι «το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου και το ΠΑΣΟΚ της αείμνηστης Γεννηματά, στα μεγάλα έβαζε τη χώρα -αναφέρομαι στο 2015 – πάνω από το κόμμα. Όπως διαχρονικά έκανε η Νέα Δημοκρατία» και ότι «το ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου και της αείμνηστης Γεννηματά, δεν θα συνέπραττε με τη Ζωή Κωνσταντοπούλου σε πρόταση δυσπιστίας» και, μεταξύ άλλων, ότι «σε καμία περίπτωση δεν θα προσπαθούσε να μετατρέψει την πολιτική ζωή του τόπου σε ένα απέραντο δικαστήριο» (ΣΚΑΪ, 26/11/2025).

Την κυβερνητική αυτή προσπάθεια διαχωρισμού του ΠΑΣΟΚ σε «καλό» και «κακό» ήρθε βέβαια να οδηγήσει σε ναυάγιο η παρουσία του Ευάγγελου Βενιζέλου, ως κεντρικού ομιλητή μαζί με τον Κώστα Καραμανλή, στην εκδήλωση της εφημερίδας «Δημοκρατία» και η σφοδρή κριτική του στην κυβέρνηση για την «κρίση της Δημοκρατίας σήμερα», με τις επικριτικές αυτές παρεμβάσεις του πρώην αντιπροέδρου της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου, να λειτουργούν εξαιρετικά αποσυσπειρωτικά για κεντρογενή ακροατήρια στα οποία επένδυσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης προκειμένου να ανέλθει στην εξουσία.

Ειδήσεις Σήμερα: