Τα δέκα πιο αισθησιακά έργα τέχνης

Το σεξουαλικό στοιχείο μέσα στην τέχνη ακούει στο όνομα Έγκον Σίλε, ενώ οι πίνακές του μαρτυρούν το άσβεστο πάθος του για το γυναικείο φύλο. Έτσι τα πορτραίτα του Σίλε κινούνται μεταξύ γυμνού και ημίγυμνου, ενώ τα απεικονίζει με απλό τρόπο, όπως είναι. Ο ζωγράφος του εξπρεσιονισμού είχε κατηγορηθεί για πορνογραφικούς λόγους, γεγονός που τον οδήγησε σε προσωρινή φυλάκιση. Ο τρόπος που απεικονίζει το γυμνό δεν διέπεται μόνο από αγάπη και λαγνεία για το γυναικείο φύλο, αλλά και από κάτι πιο διαστροφικό, που αναδεικνύει την πιο άγρια ερωτική φύση.

Πάμπλο Πικάσο – La Douleur (1902 ή 1903)

Ο Πάμπλο Πικάσο είχε εμμονή με τις γυναίκες και το σεξ, και το πάθος του αυτό δεν μπορούσε να απελευθερωθεί ολοκληρωτικά μέσα από μοντερνιστικά αριστουργήματα, τα οποία «περιέλουζε» με τόση αγάπη και μερικές φορές με απέχθεια. Από τις αρχές της ζωγραφικής του πορείας ο Πικάσο ενσωμάτωνε τον ερωτισμό στην τέχνη του.

Κατσουσίκα Χοκουσάι – The Dream of the Fisherman’s Wife (1814)

Στο αριστούργημα της ιαπωνέζας ερωτικής καλλιτέχνιδας, Κατσουσίκα Χοκουσάι, η γυναίκα που απεικονίζεται στον πίνακα βουτά στα μαργαριτάρια και ικανοποιείται από δύο χταπόδια, που αιχμαλωτίζουν το γυμνό της σώμα. Στον εν λόγω πίνακα συνυπάρχει ο σουρεαλισμός με την απόλυτη λεπτομέρεια.

Meret Oppenheim – Object (1936)

Η γούνινη κούπα έχει κατακτήσει τον «τίτλο» του πιο ερωτικού έργου τέχνης του 20ου αιώνα. Ενώ άλλοι καλλιτέχνες του σουρεαλιστικού κινήματος διερευνούσαν τη νεύρωση και την παράνοια, η Oppenheim δημιούργησε ένα άκρως ερωτικό γλυπτό.

Κορέτζιο – Jupiter and Io (Περίπου το 1530)

Μπλε ομίχλη αγκαλιάζει μια γυμνή γυναίκα στον εξαιρετικά επεξηγηματικό πίνακα του Κορέτζιο, που αποτυπώνει την ποικιλομορφία της ελληνικής μυθολογίας. Η μεταμόρφωση του Δία σε ταύρο για να αποφύγει της υποψίες της Ήρας είναι αυτό που απασχολεί τον καλλιτέχνη στον συγκεκριμένο πίνακα. Την μεταμόρφωση αυτή τη μετουσιώνει ο ιταλός ζωγράφος σε ερωτική φαντασίωση, ενώ τον απασχολεί το «φακέλωμα» του γυμνού από την ομίχλη.

Ρόμπερτ Μάπλθορπ– Jim, Sausolito (1977)

Ο αναγεννησιακός της φωτογραφίας, αμερικανός καλλιτέχνης, Ρόμπερτ Μάπλθορπ, δίνει μια διαφορετική πτυχή σε μια εικόνα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως πορνογραφική και μόνο. «Εντάσσει» στη φωτογραφία, μια γκέι σαδομαζοχιστική σκηνή του ’70, την ψυχή, ενώ την τοποθετεί στον αισθησιακό κόσμο της δημόσιας σφαίρας.

Χέλμουτ Νιούτον – Office Love (1977)

Ο Χέλμουτ Νιούτον, «στυλοβάτης» του αισθησιασμού και της πρόκλησης στον κόσμο της φωτογραφίας, πρωτοπόρος για την εποχή του, αποτυπώνει με έναν ιδιαίτερο και ωμά ρεαλιστικό τρόπο το γυμνό. Οι φωτογραφίες του εξερευνούν τις ιδιότητες του γυναικείου σώματος, ενώ το σεξ κατέχει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Ο Νιούτον έτρεφε μεγαλύτερη προτίμηση στις ψηλές, δυναμικές γυναίκες με καμπύλες, ενώ δεν δίσταζε να χρησιμοποιεί το γυμνό ως πειραματόζωο.

Αντόνιο Κανόβα – Psyche Revived by Cupid’s Kiss (1787-93)

«Ύμνος« στην επιθυμία το έργο του ιταλού γλύπτη Αντόνιο Κανόβα, που αναδεικνύει την αγάπη ως ψυχική ανάταση και ανάσταση. Είναι ίσως ο μόνος καλλιτέχνης που έχει «μεταφέρει» το σεξ σε μάρμαρο. Το αγάλματά του είναι άκρως ερωτικά καθώς «χαράσσει» το αισθησιακό στοιχείο της σάρκας στο ψυχρό μάρμαρο.

Τρέισι Εμίν – Those Who Suffer Love (2009)

Η ιδιαίτερη φιγούρα της βρετανικής τέχνης, Τρέισι Εμίν, δημιουργεί μια σειρά από κινούμενες εικόνες στις οποίες μια γυναίκα αυνανίζεται. Το έργο, φόρος τιμής στον Έγκον Σίλε, «πλέει» στα κύματα της μοναξιάς, του ενθουσιασμού, του λυρισμού και της ικανοποίησης.

Τιτσιάνο – Danae (1544)

Ένα από τα πιο αγαπημένα έργα του αναγεννησιακού καλλιτέχνη, Τιτσιάνο, εμπνευσμένο από τις «Μεταμορφώσεις» του Οβίντιο, που στηρίζεται στην αρχαία ελληνική μυθολογία. Η όμορφη Δανάη ήταν ένας από τους μεγάλους έρωτες του Δία, που για να την συναντήσει μεταμορφώθηκε σε χρυσή βροχή. Ο πίνακας ενέχει το στοιχείο της σπιρτάδας καθώς «παντρεύει» τη θρησκεία με τον έρωτα.

Ελισάβετ Σταμοπούλου