Μουσείο Ανθρώπινης Συμπεριφοράς /Θεατρική εγκατάσταση

Με συγκεκριμένες αναφορές στις ιδέες των συγχρόνων φιλοσόφων καί λογοτεχνών το νέο project του Θεάτρου Σημείο πραγματεύεται έννοιες καί θέματα που άπτονται της δραστηριότητας του ανθρώπου.
Στo έργο αυτό ο Νίκος Διαμαντής επιλέγει θέματα, τα οποία διαμορφώνουν την ανθρώπινη συμπεριφορά, έναν ευρύ άτλαντα της ανθρώπινης δραστηριότητας.
Μοναχικά καί συλλογικά πλάσματα επιδιώκουν ταυτότητες καί ρόλους.
Οι ηθοποιοί λειτουργούν ως ατομικές οντότητες καί προσωπικότητες που ενσωματώνουν πολλαπλούς ρόλους καί προσωπεία. Αποτελούν μοναδικότητες, πολλαπλασιαστικές μέσα σ’ένα σύγχρονο ανθρώπινο πλήθος δημιουργώντας τα δικά τους συμβάντα.

Σε μια σειρά δεκαπέντε περίπου θεμάτων, όπως ο έρωτας, ο θάνατος, το έλεος, η χαρά, η αγάπη, το σεξ, τα ζώα, το γήρας, η ουτοπία, η δημοκρατία, η σκιά καί η έλλειψη, η μνήμη καί η λήθη, το βάδισμα , το τραγούδι καί η τροφή, θέματα τα οποία καταλήγουν σ’ένα καταιγιστικό credo, ένα μανιφέστο γιά τον άνθρωπο, τα ζωντανά εκθέματα-ηθοποιοί συνθέτουν μια βιωματική -αλλά όχι μόνο- σκιαγράφηση η οποία δίνει τη δυνατότητα στό θεατή να στοχαστεί, περπατώντας με τη βοήθεια ενός οδηγού-χάρτη , ελεύθερα ανάμεσα στους διαφορετικούς χώρους καί στα ζωντανά εκθέματα, δηλαδή τους ηθοποιούς.

Δεν Ξέρω.
Χωρίς να γνωρίζουμε, πορευόμαστε στο σύμπαν μοναχοί , γεμάτοι θαυμασμό κι απορία . Τα χρόνια περνούν καί ο άνθρωπος γίνεται όλο καί πιο αδύναμος να βρίσκει απαντήσεις, αλλά όλο καί πιο ικανός να θέτει ερωτήματα.

Ο θεατής είναι το ενεργό πρόσωπο του διαλόγου. Είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί με τις θέσεις που διατυπώνονται, δε στέκεται απέναντι στο έργο μόνο για να το παρατηρήσει ή για να το αξιολογήσει αισθητικά. Συμμετέχει δημιουργώντας ένα διάλογο…
Μία τέχνη η οποία προσπαθεί να αφυπνήσει, να ανατρέψει προκατασκευασμένους μύθους.
Ο θεατής συνδέεται με ένα πολύγλωσσο, υπερεθνικό λογοτεχνικό γίγνεσθαι δημιουργώντας στον περίπατό του εναλλακτικές διαδρομές , δημιουργώντας επομένως εναλλακτικές αναγνώσεις.

Το έργο είναι αποτέλεσμα μίας έρευνας του Θεάτρου Σημείο και του Νίκου Διαμαντή, η οποία παρουσιάζεται μέσω μίας σειράς λογοτεχνικών αποσπασμάτων, σπαραγμάτων από συζητήσεις , θεωρητικών κειμένων, ποιημάτων, ήχων…
Ο σκηνοθέτης λειτουργεί με την ιδιότητα του γλύπτη, αναδημιουργώντας καί ανασυνθέτοντας πολλαπλασιαστικά προσωπεία μέσα από τα ζωντανά εκθέματα, εκθέματα δημιουργημένα από τους ηθοποιούς σε επαναληπτικές λειτουργίες, εκθέματα με πολλές ταυτότητες, πολυδιάστατα και πληθυντικά ,υπηρετώντας το καθένα ξεχωριστά ένα δικό , ιδιωτικό του θέμα.
Το ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ δημιουργεί ένα εφήμερο πάνθεον, ικανό να πολλαπλασιάζεται και να εμπλουτίζεται συνεχώς, συγκροτώντας κάθε φορά ένα νέο, απρόβλεπτο και παρθένο μουσείο μέσα στο χώρο του ίδιου του μουσείου.
‘Ενα pastiche που τολμά να προβοκάρει την ιδέα του μουσείου καθ’αυτήν.

Σύλληψη σκηνοθεσία: Νικος Διαμαντής
Εικαστική επιμέλεια: Αρτεμις Μουρατίδου, Κατερίνα Παπαγεωργίου
Πρωτότυπα κείμενα: Θανάσης Νιάρχος, Κάλλια Παπαδάκη, Γιάννης Τζανετάκης, Στέλιος Χατζηαδαμίδης
Παίζουν: Ειρήνη Αγαπητού, Ελενα Αρβανίτη, Αντώνης Γαλέος, Σταύρος Γιαννακόπουλος, Γεράσιμος Δεστούνης, Ελένη Δεστούνη, Ελένη Ζαραφίδου, Ιωάννα Μακρή, Ερμής Μαλκότσης, Τατιάνα Μύρκου, Νίκος Παντελίδης, Γιάννης Πάρτογλου, Αυγουστίνος Ρεμούνδος, Κλειώ Σοφιανοπούλου, Ευαγγελία Σχοινά, Χρυσοβαλάντης Φράγκος, Αντιγόνη Φρυδά, Στέλιος Χατζηαδαμίδης
Συνεργάζονται: Θόδωρος Γεωργίου, Σάββας Μιχαήλ, Πέπη Ρηγοπούλου
Συμμετέχουν: Βασίλης Αρβανιτόπουλος, Αλέξανδρος Διαμαντής, Αννα Μαρία Καλαμάτα, Φαίδρα Μπέη, Κατερίνα Παπαδάκου, Αγγελική Πουλή, Ηλιάννα Σωτηροπούλου