Το όνομα Τζον Γουότερς πιθανόν να μη λέει τίποτε στο νεότερο κοινό, ειδικά σε όσους δεν ασχολούνται με το σινεμά. Τη δεκαετία του 1970 ωστόσο ο Γουότερς ήταν ο σκηνοθέτης που προκαλούσε την αισθητική του κοινού, με παραγωγές πολύ χαμηλού κόστους. Είχε μια εμμονή σε περιθωριακούς χαρακτήρες και γύριζε ταινίες όπως το «Pink Flamingos», όπου […]
Το όνομα Τζον Γουότερς πιθανόν να μη λέει τίποτε στο νεότερο κοινό, ειδικά σε όσους δεν ασχολούνται με το σινεμά. Τη δεκαετία του 1970 ωστόσο ο Γουότερς ήταν ο σκηνοθέτης που προκαλούσε την αισθητική του κοινού, με παραγωγές πολύ χαμηλού κόστους. Είχε μια εμμονή σε περιθωριακούς χαρακτήρες και γύριζε ταινίες όπως το «Pink Flamingos», όπου η θρυλική τραβεστί Ντιβάιν κέρδιζε τον τίτλο του πιο βρομερού ατόμου, τρώγοντας μπροστά στην κάμερα περιττώματα σκύλου! Στη δεκαετία του 1980 το σκηνικό άλλαξε. Αν και οι ήρωές του δεν έπαψαν να ανήκουν στο περιθώριο, το «Polyester», που σατίριζε με χονδροειδή τρόπο την αμερικανική ευδαιμονία, έκανε ευρύτερα γνωστό τον Γουότερς. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1988, το «Hairspray» απέσπασε βαθμό καταλληλότητας PG-13 (κατάλληλο από 13 ετών) και αποτέλεσε την πρώτη του εμπορική επιτυχία. Η συγκεκριμένη παραγωγή, στην οποία εμφανίζονταν ονόματα της ποπ (Ντέμπι Χάρι, Σόνι Μπόνο, Πία Ζαντόρα), αναφερόταν στη μουσική και στο χορό, χωρίς να είναι μιούζικαλ. Δεκατέσσερα χρόνια αργότερα, το 2002, το Μπρόντγουεϊ φιλοξενούσε τη μουσικοχορευτική του εκδοχή. Γνώρισε τέτοια επιτυχία, που οι παραστάσεις συνεχίζονται σε σκηνές των ΗΠΑ, της Βρετανίας και της Νότιας Αφρικής. Οι περιθωριακοί του «Hairspray» (λακ) είναι οι έγχρωμοι της Βαλτιμόρης του 1962 και όσοι κάτοικοι δεν είναι κομψοί και ωραίοι. Όλοι αυτοί έχουν αποκλειστεί από το πιο δημοφιλές τηλεοπτικό σόου της πόλης, το οποίο διοικεί μια κοκαλιάρα λευκή, που προβάλλει τις τέλειες αναλογίες και -φυσικά- το ξανθό μαλλί και το κάτασπρο δέρμα. Σε αυτή την εκπομπή της… άριας φυλής εισβάλλει η παχουλή ηρωίδα του έργου. Εισάγει στα νούμερα νέγρικες χορευτικές φιγούρες και απαιτεί να καταργηθεί η «Μέρα του Νέγρου»· τα ζευγάρια χορευτών πρέπει πλέον να είναι μεικτά. Μην περιμένετε σοβαρό κοινωνικό προβληματισμό και αιχμηρές καταγγελίες. Το κινηματογραφικό «Hairspray» είναι ένα ρετρό μιούζικαλ που πραγματοποιεί με το παραπάνω όσα υπόσχεται το είδος: τραγούδια, λαμπερά χορευτικά νούμερα, γέλιο, ρομάντζο, ρυθμός και ενέργεια. Η εικοσάχρονη πρωτοεμφανιζόμενη Νίκι Μπλόνσκι αλωνίζει τα σκηνικά και σου κλέβει την καρδιά από το αρχικό της πλάνο μέχρι την τελευταία σκηνή. Ο μόνος που την «κοντράρει», και σε εμφάνιση και σε ερμηνεία, είναι ο Τζον Τραβόλτα. Υποδύεται εκπληκτικά την Έντνα, την ευτραφή μαμά της, και από ό,τι λέγεται είναι ο πρώτος μη ομοφυλόφιλος ηθοποιός που κάνει αυτό το ρόλο. Το ντουέτο του με τον Κρίστοφερ Γουόκεν («You Are Timeless To Me»), μια ρομαντική στιγμή ζευγαριού σε αυλή με απλωμένη μπουγάδα(!), πρέπει να καταγραφεί ως μια από τις ωραιότερες σκηνές των τελευταίων ετών, ενώ εξαιρετική είναι και η κίνησή του στην πρόζα και στο χορό. Η αρχική πληροφορία, σχετικά με την ελληνική ψηφιακή έκδοση, μιλούσε για διπλό DVD, πανομοιότυπο με τη Shake and Shimmy Edition, που κυκλοφορεί στο εξωτερικό. Στην πορεία τα σχέδια φαίνεται ότι άλλαξαν. Με δεδομένη την κυκλοφορία του έργου σε δίσκο υψηλής ευκρίνειας Blu-ray, αποφασίστηκε να βγει στην αγορά μόνο ο ένας δίσκος (κάτι ανάλογο συνέβη με το «Dreamgirls» της Paramount), τον οποίο και παρουσιάζουμε. Η γενική εντύπωση της εικόνας δεν μας άρεσε. Έχει κάτι από την ψυχρότητα της ψηφιακής κάμερας, τη στιγμή που θα μπορούσε να είναι πιο «ζεστή», ανάγλυφη και στιλπνή. Πέρα από αυτή την παρατήρηση, το αναμορφικό κάδρο διαθέτει πολύ καλή ευκρίνεια και χρώματα τόσο ζωντανά, που θέλεις να χαθείς μέσα στην οθόνη. Οι παστέλ αποχρώσεις στο σκηνικό του σόου και στα κοστούμια μας φέρνουν πίσω στη δεκαετία του 1960, ενώ τα πολύχρωμα ρούχα των Αφροαμερικανών «γράφουν» άψογα. Οι μπάντες γεμίζουν το χώρο με μουσική, με τα κρουστά και τα πνευστά να μετακομίζουν στα μπροστινά ή στα περιφερειακά ηχεία. Το πρόσθετο υλικό είναι ελάχιστο. Εάν εξαιρέσουμε τις δύο ενότητες που έχουν άμεση σχέση με το έργο («Τραγουδήστε μαζί μας», «Χορέψτε βήμα προς βήμα»), πληροφορίες για το παρασκήνιο των γυρισμάτων αντλούμε από τις δύο μπάντες με τα σχόλια. Στην πρώτη μιλούν ο σκηνοθέτης και η πρωταγωνίστρια και μεταξύ άλλων μας πληροφορούν ότι η ταινία γυρίστηκε στο Τορόντο. Το μόνο πλάνο της Βαλτιμόρης είναι η αρχική λήψη που δείχνει από ψηλά την πόλη. Στη δεύτερη μπάντα σχολιασμού μιλούν οι παραγωγοί Κρεγκ Ζάνταν και Νιλ Μέρον. Οι ελληνικοί υπότιτλοι εμφανίζονται αυτομάτως, από τη στιγμή που επιλέγετε να δείτε την ταινία σχολιασμένη. Όσο για τον Τζον Γουότερς, από τον οποίο ξεκίνησαν όλα, θα τον δείτε στην αρχή του φιλμ, εκεί που η Τρέισι περπατά στους δρόμους της πόλης, τραγουδώντας το «Good Morning Baltimore». Υποδύεται τον επιδειξία!
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Στις 30 και 31 Ιανουαρίου, στο Ολύμπια θα πραγματοποιηθεί η συναυλία «Δύο Επέτειοι, Μία Σκηνή» - αφορμή τη συμπλήρωση 30 δημιουργικών χρόνων του συνθέτη Κώστα Λειβαδά και για τα 40 χρόνια της Ορχήστρας Νυκτών Εγχόρδων «Θανάσης Τσιπινάκης» του Δήμου Πατρέων.
![Άκρως Ζωδιακό: Τα Do’s και Don’ts στα ζώδια σήμερα [Τετάρτη 21.01.2026]](https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/01/daniel-joshua-Vxr9QbwI3hQ-unsplash-1-315x220.jpg)
Αριθμός Πιστοποίησης Μ.Η.Τ.232442