Με τους δημιουργούς τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: Έχουν ακέραια την ευθύνη για το όποιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Με τους τραγουδιστές η κατάσταση είναι πιο σύνθετη. Στη δημιουργία ενός ρεπερτορίου υπεισέρχονται παράγοντες τους οποίους ο καλλιτέχνης αδυνατεί ενίοτε να ελέγξει. Ο Γιάννης Κότσιρας, φερ’ ειπείν, ξεκίνησε ελπιδοφόρα με ένα πολύ ενδιαφέρον άλμπουμ («Αθώος Ένοχος»). Το άστρο του […]
Με τους δημιουργούς τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: Έχουν ακέραια την ευθύνη για το όποιο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Με τους τραγουδιστές η κατάσταση είναι πιο σύνθετη. Στη δημιουργία ενός ρεπερτορίου υπεισέρχονται παράγοντες τους οποίους ο καλλιτέχνης αδυνατεί ενίοτε να ελέγξει. Ο Γιάννης Κότσιρας, φερ’ ειπείν, ξεκίνησε ελπιδοφόρα με ένα πολύ ενδιαφέρον άλμπουμ («Αθώος Ένοχος»). Το άστρο του ωστόσο έλαμψε με ερωτικά τραγουδάκια, που έκαναν τα κοριτσόπουλα να παραληρούν. Η συνέχεια ήταν γεμάτη σκαμπανεβάσματα. Δοξάστηκε με ένα διπλό live άλμπουμ, απέσπασε τα εύσημα της κριτικής με την επανεκτέλεση του «Αξιον Εστί», ενώ με τις ηλεκτρικές μπαλάντες («Ξύλινο Αλογάκι», «Τριάντα και Κάτι») μάλλον έχασε παρά κέρδισε έδαφος. Έτσι, φτάνουμε στη νέα του δισκογραφική παρουσία, με ένα δίσκο από εκείνους που συνηθίζουμε να αποκαλούμε «πολυσυλλεκτικούς», δηλαδή με περιεχόμενο που υπογράφουν συνθέτες και στιχουργοί διαφορετικού ύφους. Στη συγκεκριμένη περίπτωση: Κυριάκος Παπαδόπουλος, Στέλιος Γαργάλας, Χριστόφορος Γερμενής, Χρήστος Δάντης, Στέλιος Ρόκκος, Βίκυ Γεροθόδωρου, Βασίλης Γιαννόπουλος, Ζωή Δημητρακοπούλου, Μάνος Ελευθερίου κ.ά. Τι εστί «Ταξίδια Φιλιά»; Λίγος Πουλόπουλος της παλιάς σχολής («Μια καληνύχτα»), λίγο τσιφτετέλι της «έντεχνης» όχθης («Μυστικό μου»), λίγο άρωμα από μπαλάντες στο ύφος του Μαχαιρίτσα («Σ’ αγαπάω»), ένα φλερτ με τη σχολή του Νίκου Παπάζογλου («Σε θυμάμαι»), λίγο ζεϊμπέκικο του παλιού ελληνικού σινεμά («Δύναμη») και μπαχαρικά από τον ήχο του Παντελή Θαλασσινού («Κιθάρα στη βροχή»). Με λίγα λόγια, έχουμε τραγούδια-απομιμήσεις, πολλά από τα οποία θα μπορούσαν να ανήκουν στο ρεπερτόριο του Πλούταρχου, του Βέρτη ή του Ρέμου. Ίσως ο δημοφιλής καλλιτέχνης φαντάστηκε ότι με τη λαϊκή φωνή του και με την εν γένει παρουσία του στο χώρο θα μπορούσε να σβήσει τη λεπτή γραμμή που χωρίζει τις δύο όχθες του ελληνικού τραγουδιού. Το αποτέλεσμα, όμως, όχι απλώς δεν τον δικαιώνει, αλλά τον εισάγει στο παιχνίδι των χρυσών και πλατινένιων δίσκων, που ανεβοκατεβαίνουν στο εφήμερο χρηματιστήριο της πίστας.
Η Σονάτα του Σεληνόφωτος, ο σκηνικός μονόλογος του μεγάλου ποιητή Γιάννη Ρίτσου, θα παρουσιαστεί για μία μοναδική βραδιά τη Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου στο θέατρο Ολύμπια «Μαρία Κάλλας».
Σύνταξη
WIDGET ΡΟΗΣ ΕΙΔΗΣΕΩΝΗ ροή ειδήσεων του in.gr στο site σας