36

Μικροσκοπικά σωματίδια χρυσού υπόσχονται να μειώσουν δραστικά το κόστος και τη ρύπανση μιας χημικής αντίδρασης που μεσολαβεί στην παραγωγή απορρυπαντικών, φαρμάκων και προσθέτων για τρόφιμα. Τα νανοσωματίδια λειτουργούν ως καταλύτες και καταργούν τις ρυπογόνες οξειδωτικές ουσίες που χρησιμοποιούνται σήμερα.

Μέσω της αντίδρασης της οξείδωσης, τα χημικά εργοστάσια προσθέτουν άτομα οξυγόνου στα άτομα άνθρακα των οργανικών μορίων ώστε να παραχθεί μια ποικιλία διαφορετικών χημικών.

Μέχρι σήμερα το ατμοσφαιρικό οξυγόνο δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως αντιοξειδωτικό, καθώς απαιτούνται πολύ μεγάλα ποσά ενέργειας για να σπάσει ο δεσμός μεταξύ των ατόμων στα μόρια οξυγόνου και να προκύψει «ενεργό» οξυγόνο. Έτσι, η αντίδραση πραγματοποιείται με άλλα οξειδωτικά, όπως το παρακετικό οξύ, το οποίο αφήνει τοξικά κατάλοιπα.

Τώρα, ο Γκράχαμ Χάτσινγκς του Πανεπιστημίου του Κάρντιφ στη Βρετανία αναφέρει στο Νature ότι τα νανοσωλατίδια χρυσού, με διάμετρο έως 25 νανόμετρα (δισεκατομμυριοστά του μέτρου), μπορούν να ενεργοποιήσουν το ατμοσφαιρικό οξυγόνο σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες, μόλις 60 με 80 βαθμούς Κελσίου.

«Στη χημική βιομηχανία αρέσει να κατεβάζει τη θερμοκρασία, αφού η ενέργεια κοστίζει πολύ» σχολιάζει ο ερευνητής.

Επιπλέον, το ατομικό οξυγόνο που παράγεται με νανοχρυσό μπορεί να αντιδρά με άλλα μόρια χωρίς τη χρήση διαλύτη, γεγονός που καθιστά την παραγωγική διαδικασία πολύ καθαρότερη.

Ο νανοχρυσός, διαπίστωσαν οι επιστήμονες, είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικός στην δημιουργία εποξειδίων, ουσιών στις οποίες ένα άτομο οξυγόνου μεσολαβεί ανάμεσα σε δυο άτομα άνθρακα.

Στα νανοσωματίδια που παρασκεύασε ο Δρ Χάτσινγκς, ο χρυσός είναι συνδεδεμένος με μεγαλύτεα σωματίδια άνθρακα. Η περιοχή που καταλύει την αντίδραση βρίσκεται ανάμεσα στα δύο αυτά υλικά.

Ο χρυσός συνήθως είναι χημικά αδρανής, γι αυτό εξάλλου φημίζεται και για την αιώνια λάμψη του. Όταν κοπεί σε μικροσκοπικά κομμάτια, ωστόσο, η ελεύθερη επιφάνεια αυξάνεται και το μέταλλο γίνεται έτσι εξαιρετικά δραστικό.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: