Ραδιόφωνο της δεκαετίας του ΄70; Όχι ακριβώς. Ο Στέλιος Γαλανός λέει δώδεκα τραγούδια σε μουσική και στίχους του Σταμάτη Μεσημέρη, όλα με άρωμα από τα 70s, όλα σε λαϊκό ύφος (εννέα όγδοα ή λαϊκές μπαλάντες) και όλα φτιαγμένα με μεράκι. Ο ταιριαστός με τη μουσική στίχος έχει κάτι από διάθεση απόδρασης και κάτι από τη […]
Ραδιόφωνο της δεκαετίας του ΄70; Όχι ακριβώς. Ο Στέλιος Γαλανός λέει δώδεκα τραγούδια σε μουσική και στίχους του Σταμάτη Μεσημέρη, όλα με άρωμα από τα 70s, όλα σε λαϊκό ύφος (εννέα όγδοα ή λαϊκές μπαλάντες) και όλα φτιαγμένα με μεράκι. Ο ταιριαστός με τη μουσική στίχος έχει κάτι από διάθεση απόδρασης και κάτι από τη μελαγχολία μιας αγάπης που χάθηκε. Πρόκειται για ένα δίσκο που ακούγεται ευχάριστα, δίχως να πρωτοτυπεί σε κανένα από τα βασικά του συστατικά.