26

Ήταν λίγο πριν τις 9 μ.μ. την 11η Οκτωβρίου 2003. Η εθνική ομάδα ποδοσφαίρου και συγκεκριμένα ο Βασίλης Τσάρτας ήταν 11 βήματα μακριά από την πρόκριση στην τελική φάση του EURO 2004. Τα βήματα μετατράπηκαν σε χιλιόμετρα και η εύστοχη εκτέλεση πέναλτι του Έλληνα διεθνή έστειλε στην Πορτογαλία το συγκρότημα του Ότο Ρεχάγκελ, ύστερα από 24 χρόνια απουσίας της χώρας μας από την κορυφαία ευρωπαϊκή διοργάνωση.

Ένα περίπου μήνα αργότερα έγιναν γνωστές και οι αντίπαλοι της εθνικής ομάδας από τις 12 Ιουνίου έως και τις 4 Ιουλίου, οπότε ολοκληρώνεται το Ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Η διοργανώτρια Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ρωσία θα βρεθούν στο δρόμο των διεθνών μας, που μάλιστα ανοίγουν την αυλαία του EURO κόντρα στην χώρα που το διοργανώνει.

Όλα αυτά ακούγονται ιδιαίτερα αισιόδοξα όμως για να φτάσει σε αυτό το επίπεδο η εθνική πέρασε από πολλά… κύματα. Κανείς ας πούμε δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα καταλάμβανε την πρώτη θέση του προκριματικού της ομίλου όταν ξεκινούσε με δύο ήττες σε ισάριθμα ματς.

Όλα άλλαξαν με το γκολ του Γιαννακόπουλου στην Ισπανία. Το εκεί 1-0 γέμισε πίστη ακόμα και τους Έλληνες φιλάθλους που είχαν αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο πρόκρισης. Ο μόνος πάντως που από το ξεκίνημα της προσπάθειας πίστευε στους Έλληνες παίκτες αρκεί όπως έλεγε να δείξουν «ψυχή» ήταν ο Ότο Ρεχάγκελ.

Έτσι και έγινε. Ολοκληρώνοντας την προσπάθειά της η ελληνική ομάδα με 8 γκολ έναντι τεσσάρων, μπορεί να μην προσέφερε θέαμα όπως πέτυχε το στόχο της και ανάγκασε την παρέα του Ραούλ να πάει στα μπαράζ από όπου τελικά πήρε το εισιτήριο για τις «16».

Αυτό που μένει είναι να ελπίζουμε σε ανάλογες εμφανίσεις και στην Πορτογαλία. Καλή τύχη…

Α.Κ.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ