Επιστρατεύοντας μια πλατιά παλέτα λαμπερών ηχοχρωμάτων, ποιητικούς στίχους με γλυκόπικρα ρεφρέν (άλλοτε θυμωμένους και άλλοτε ρομαντικούς), αέρινες μελωδίες, επιδέξια τραγουδοποιία, καθώς και ενορχηστρώσεις που παραπέμπουν όχι μόνο στον Tom Petty αλλά και στον Burt Bacharach, οι Counting Crows από το Σαν Φρανσίσκο υλοποιούν με αυτοπεποίθηση και ευστοχία το τέταρτο στούντιο άλμπουμ τους σε εννέα χρόνια […]
Επιστρατεύοντας μια πλατιά παλέτα λαμπερών ηχοχρωμάτων, ποιητικούς στίχους με γλυκόπικρα ρεφρέν (άλλοτε θυμωμένους και άλλοτε ρομαντικούς), αέρινες μελωδίες, επιδέξια τραγουδοποιία, καθώς και ενορχηστρώσεις που παραπέμπουν όχι μόνο στον Tom Petty αλλά και στον Burt Bacharach, οι Counting Crows από το Σαν Φρανσίσκο υλοποιούν με αυτοπεποίθηση και ευστοχία το τέταρτο στούντιο άλμπουμ τους σε εννέα χρόνια δισκογραφικής παρουσίας, δείχνοντας ότι υπάρχει ζωή και μετά το grunge και μετά το FM-rock, αρκεί να έχει κανείς τη φαντασία για να τη διακρίνει και το μεράκι για να την οργανώσει.
Ο «Αυτόχειρας» του Νικολάι Έρντμαν σε σκηνοθεσία του Θανάση Θεολόγη κάνει πρεμιέρα στις 17 Απριλίου. Παραστάσεις κάθε Σάββατο και Κυριακή στο θέατρο Αλκμήνη.