1

Στα Φύλλα Κατοχής η Ιωάννα Τσάτσου καταγράφει μέσα από τις σελίδες ημερολογίου (1941-44) την περίοδο της γερμανικής κατοχής. Η απογοήτευση της ήττας, η στέρηση της ελευθερίας, η πείνα, η εξαθλίωση, ο εξευτελισμός, η οδύνη από το χαμό των αγαπημένων, η προδοσία. Το βιβλίο πρωτοκυκλοφόρησε το 1965. Η παρούσα έκδοση είναι η έβδομη που σημειώνει (Εκδόσεις Βιβλιοπωλείον της Εστίας).

Με λόγο απλό και τρυφερό, η συγγραφέας -αδελφή του Γιώργου Σεφέρη και σύζυγος του Κωνσταντίνου Τσάτσου- ξεδιπλώνει τη θλίψη αλλά και την ελπίδα για τη λύτρωση.


Στο σπίτι δεν έκανα καμιά προσπάθεια να ξανασυνδεθώ με τη ζωή. Ο θάνατος είχε κατέβει στη γη, ήταν εκεί μαζί μας, ήταν καλοδεχούμενος. Σα να είχα παλέψει, κορμί με κορμί, όλους τους γήινους πόνους και τώρα μ έπαιρνε η άμπωτις στο πέλαγος μέσα στο φως. Τίποτα δε μ άγγιζε… Απαλά απαλά όλοι αυτοί οι φρικτοί βραχνάδες της ζωής διαλύονταν. Η συμπόνια, ο εφιάλτης για την προκοπή των αγαπημένων, ο εξευτελισμός της σκλαβιάς, το άγχος των χωρισμών… Και ο θάνατος είχε πάρει τη μορφή του έρωτα. Σαν εξουθένωση, σαν μετουσίωση μυστική, σαν ακατανίκητη έλξη προς μια τέλεια διάσταση….


Οπως μας πληροφορεί η ίδια η Ιωάννα Τσάτσου τούτο το ημερολόγιο δεν το προόριζα για τη δημοσιότητα. Εγραφα και κάθε τόσο έριχνα τα φύλλα του μέσα σ ένα τενεκεδένιο κουτί, θαμμένο σε μια γωνιά του κήπου μας, για να το διαβάσουν κάποτε τα παιδιά μου.


Ελπίζω να μου συγχωρεθούν τα πολλά κενά και οι κάθε είδους ατέλειες. Παρουσιάζω αναλλοίωτο ένα κείμενο, που είναι ένα κομμάτι της ζωής μου. Οπως δεν μπορώ ν αλλάξω τη ζωή μου που πέρασε, έτσι και αυτό δεν μπόρεσα και δεν θέλησα να τ αλλάξω.

Newsroom ΑΛΤΕΡ ΕΓΚΟ

Ειδήσεις Σήμερα: