Τι πιστεύουν αληθινές σεξεργάτριες για το Euphoria;

Η τρίτη σεζόν του Euphoria έχει ανοίξει μια δύσκολη συζήτηση: πώς παρουσιάζει η τηλεόραση τη σεξεργασία όταν εκείνοι που γράφουν για αυτή δεν ανήκουν στον χώρο; Η σειρά του Σαμ Λέβινσον φέρνει στο προσκήνιο το OnlyFans, το στριπτίζ, τις σχέσεις με sugar daddies και πρακτικές BDSM, όμως για αρκετούς ανθρώπους της βιομηχανίας το αποτέλεσμα μοιάζει περισσότερο με φαντασίωση φτιαγμένη για σοκ παρά με πραγματική απεικόνιση της δουλειάς τους.

Η Κάσι, την οποία υποδύεται η Σίντνεϊ Σουίνι, εμφανίζεται να δημιουργεί περιεχόμενο για το OnlyFans. Η Τζουλς, η ηρωίδα της Χάντερ Σέιφερ, εμπλέκεται σε μια έντονη BDSM σκηνή με τον sugar daddy της, Έλις, τον οποίο υποδύεται ο Σαμ Τράμελ. Η Μάτζικ, η Ροζαλία, χορεύει στο στριπτιτζάδικο Silver Slipper φορώντας κολάρο αυχένα, στο πλαίσιο μιας υπόθεσης αποζημίωσης. Δεν είναι η πρώτη φορά που το Euphoria πλησιάζει αυτόν τον κόσμο: από την πρώτη σεζόν είχε παρουσιάσει την Κατ Φερνάντες, την Μπάρμπι Φερέιρα, ως διαδικτυακή findomme, ενώ στη σειρά συμμετέχει και η Κλόι Τσέρι, πρώην σταρ ταινιών ενηλίκων, στον ρόλο της Φέι.

Αυτή τη φορά, όμως, η κριτική είναι πιο έντονη. Άνθρωποι που εργάζονται στο OnlyFans, performers ταινιών ενηλίκων, dominatrix και σεξεργάτριες υποστηρίζουν ότι η σειρά μπορεί να είναι οπτικά εντυπωσιακή, αλλά συχνά δεν πατά στην πραγματικότητα. Το ζήτημα, όπως λένε, δεν είναι απλώς ότι το Euphoria ασχολείται με τη σεξεργασία. Είναι ότι το κάνει χωρίς να είναι σαφές αν έχουν ακουστεί οι ίδιοι οι άνθρωποι του χώρου.

Το Euphoria δεν έχει γραφτεί ούτε σκηνοθετηθεί από σεξεργάτρια ή σεξεργάτη, ενώ δεν έχει διευκρινιστεί αν η παραγωγή συνεργάστηκε με συμβούλους από τη βιομηχανία. Έτσι, σύμφωνα με τους επικριτές του, η σειρά πέφτει σε λάθη, υπερβολές και στερεότυπα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα θεωρείται το baby roleplay στο OnlyFans, το οποίο, όπως επισημαίνεται, δεν συμβαδίζει με τους κανόνες της πλατφόρμας.

Για τη Μέιβντ Τζόι, ιδρύτρια της εταιρείας παραστατικών τεχνών Sexquisite Events, το πρόβλημα είναι δομικό. «Βλέπουμε το ίδιο πράγμα ξανά και ξανά: ιστορίες για σεξεργάτριες και σεξεργάτες να λέγονται από ανθρώπους που δεν είναι σεξεργάτες. Η αναπαράσταση είναι ανακριβής και τελικά βλάπτει την κοινότητα», λέει στο Dazed Digital. «Είναι σαν όλοι να κερδίζουν από τις ιστορίες μας, αλλά εμείς να μη μας δίνεται ποτέ ο χώρος να τις αφηγηθούμε οι ίδιοι».

Με αφορμή την τρίτη σεζόν, άνθρωποι από διαφορετικά κομμάτια της βιομηχανίας μιλούν στο Dazed Digital για όσα θεωρούν λάθος στη σειρά: την εικόνα του OnlyFans ως εύκολου ή ταπεινωτικού δρόμου, την υπερβολική σύνδεση της σεξεργασίας με τον κίνδυνο και τη χειραγώγηση, αλλά και την απουσία πιο σύνθετων ιστοριών για την αυτονομία, την εργασία, την ασφάλεια και τον επαγγελματισμό πίσω από αυτόν τον χώρο.

«Δεν γίνεται να έγιναν όλοι ξαφνικά σεξεργάτες»

Η Σελίνα Ρεμπόιρας, σεξεργάτρια, ιδρύτρια και αρχισυντάκτρια του Doxy Magazine, θεωρεί παράξενη την επιλογή της σειράς να οδηγήσει σχεδόν όλους τους βασικούς χαρακτήρες προς τη σεξεργασία ή προς επαγγέλματα που κινούνται γύρω από αυτή.

«Είναι πολύ περίεργο που ο Σαμ Λέβινσον αποφάσισε στην τρίτη σεζόν να κάνει σχεδόν κάθε βασικό χαρακτήρα είτε σεξεργάτη είτε κάποιον που κάνει μια δουλειά κοντά στη σεξεργασία. Πήγα λύκειο 20 λεπτά έξω από μεγάλη πόλη στις ΗΠΑ και είμαι η μόνη από τους συνομηλίκους μου που έγινε σεξεργάτρια», λέει.

Η ίδια σημειώνει ότι οι αντιδράσεις μέσα στον ίδιο τον χώρο δεν είναι ενιαίες. Κάποιες σεξεργάτριες δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν τη σεζόν, επειδή ορισμένες σκηνές τις βρίσκουν υπερβολικά κοντά σε σκοτεινές και τραυματικές εμπειρίες. Άλλες, αντίθετα, θεωρούν ότι η σειρά απέχει πολύ από την πραγματικότητα, ειδικά όταν παρουσιάζει τη Τζουλς να κερδίζει μεγάλα ποσά ως sugar baby.

«Από τη μία θέλω να χαρώ που εργαζόμενες σαν εμάς εμφανίζονται σε μία από τις μεγαλύτερες σειρές του HBO. Από την άλλη, όμως, πρέπει να ρωτήσουμε: πώς μας παρουσιάζουν; Μας δείχνουν θετικά ή είμαστε εκεί για να γελάει ο θεατής μαζί μας και να μας λυπάται;».

«Το στερεότυπο της επικίνδυνης και βρόμικης δουλειάς επιστρέφει»

Για τη Στέισι Κλερ, συνιδρύτρια της East London Strippers Collective και σεξεργάτρια εδώ και 20 χρόνια, το πρόβλημα της τρίτης σεζόν είναι η επιμονή στα ίδια παλιά στερεότυπα.

«Είναι εξαντλητικό», λέει. «Προσπαθούμε να κάνουμε τον κόσμο να πάρει στα σοβαρά την ασφάλειά μας, να αναγνωρίσει την αξία της εργασίας μας και να δει τους χώρους δουλειάς μας ως χώρους οργάνωσης για εργασιακά δικαιώματα και προστασία. Και μετά έρχεται μια σειρά σαν αυτή και μπορεί να τα τινάξει όλα στον αέρα, αναπαράγοντας το παλιό μήνυμα ότι η σεξεργασία είναι από τη φύση της επικίνδυνη, βίαιη και μια δυστυχία για όποιον μπλέξει σε αυτόν τον κόσμο».

Η Κλερ υποστηρίζει ότι τέτοιες αφηγήσεις ενισχύουν τον μύθο πως οι σεξεργάτριες είναι «λερωμένοι» ή «κατεστραμμένοι» άνθρωποι. Την ενοχλεί επίσης ότι οι ιστορίες των γυναικών σεξεργατριών στη σειρά είναι σχεδόν πάντα δεμένες με cis άνδρες.

«Από τη sugar baby μέχρι τις στρίπερ, όλες οι ιστορίες τους δεν μπορούν να διαχωριστούν από τους άνδρες με τους οποίους αλληλεπιδρούν. Είναι σαν κάθε σειρά ή ταινία για σεξεργάτριες να βρίσκει απλώς έναν νέο τρόπο να βάζει τους άνδρες στο κέντρο. Στην πραγματική ζωή, όμως, πολλές σεξεργάτριες προσπαθούν ακριβώς να απομακρύνουν τους άνδρες από το κέντρο της ζωής τους. Υπάρχουν πολλές queer γυναίκες που έχουν επαφή με άνδρες μόνο για χρήματα και στην προσωπική τους ζωή δεν θέλουν να ασχολούνται μαζί τους καθόλου. Το Euphoria φαίνεται τόσο καθαρά γραμμένο και φτιαγμένο από άνδρες και από ανθρώπους που δεν είναι σεξεργάτες, που πονάει».

«Το OnlyFans δεν λειτουργεί έτσι»

Η Κέισι Κέι, performer ταινιών ενηλίκων, λέει ότι περίμενε περισσότερα από μια σειρά που στο παρελθόν έδειχνε να ενδιαφέρεται για αυθεντική εκπροσώπηση, ειδικά στον τρόπο με τον οποίο παρουσίασε την Τζουλς ως τρανς χαρακτήρα.

«Με την Κάσι και το OnlyFans, δεν νομίζω ότι έχουμε μια ειλικρινή απεικόνιση του πώς λειτουργεί πραγματικά η πλατφόρμα», λέει. «Ειδικά τώρα που η σεξεργασία δέχεται επίθεση υπό την παρούσα κυβέρνηση, μια πιο ακριβής αναπαράσταση στα mainstream μέσα θα είχε μεγάλη σημασία».

Η Ριντ Άμπερ, σεξεργάτρια, εκπαιδεύτρια και συμπαρουσιάστρια του Come Curious, στέκεται επίσης στην εικόνα της «εύκολης» διαδικτυακής επιτυχίας που δίνει η σειρά. Όπως λέει, το Euphoria αφήνει να εννοηθεί ότι αρκεί να ανεβάζεις ελκυστικό και δημιουργικό περιεχόμενο για να γίνεις δημοφιλής online σεξεργάτρια.

«Δεν είναι έτσι», τονίζει. «Για πάρα πολλές σεξεργάτριες, το πρόβλημα είναι ότι διαγραφόμαστε συνεχώς όταν προσπαθούμε να υπάρξουμε στο διαδίκτυο. Χάνουμε λογαριασμούς πολύ πιο συχνά από άλλους μεγάλους λογαριασμούς ή celebrities και συχνά πρέπει να πληρώσουμε τρελά ποσά σε κάποιον για να προσπαθήσει να μας τους επαναφέρει».

Αναφέρει μάλιστα την περίπτωση φίλης της, επίσης σεξεργάτριας, που έχασε λογαριασμό με 400.000 followers, κάτι που επηρέασε σοβαρά το εισόδημά της.

«Η σειρά δείχνει σαν να μπορούν οι σεξεργάτριες να ανεβάζουν ό,τι θέλουν και απλώς να αυξάνουν το κοινό τους. Στην πραγματικότητα πρέπει να προσέχω πάρα πολύ τι γράφω. Δεν μπορώ καν να χρησιμοποιήσω σεξουαλική γλώσσα. Δεν μπορώ να γράψω ούτε “πέος” ή “αιδοίο” όταν μιλάω για σεξουαλική διαπαιδαγώγηση».

«Μας παρουσιάζουν σαν χαζές influencers»

Η Τζέιντ Βίνους, performer ταινιών ενηλίκων, χαρακτηρίζει την απεικόνιση των σεξεργατριών στο Euphoria «λίγο ανεξέλεγκτη» και υπερβολικά γκλαμουράτη, ειδικά στην περίπτωση της Τζουλς.

«Είμαι σεξεργάτρια σχεδόν μια δεκαετία και, πιστέψτε με, οι πελάτες δεν είναι έτσι. Και η πλαστική μεμβράνη; Τι στο καλό;», λέει. «Ο τρόπος που μιλούν όλοι για το OnlyFans είναι ενοχλητικός. Κάνουν τις σεξεργάτριες να μοιάζουν με χαζές influencers. Οι περισσότερες δεν είμαστε έτσι».

Παρότι η ίδια συνεχίζει να παρακολουθεί τη σειρά και δηλώνει ότι την απολαμβάνει, θεωρεί ότι η εικόνα της σεξεργασίας παραμένει προβληματική.

Η Έμιλι Μέι, δημιουργός στο OnlyFans, εστιάζει στο πώς η σειρά συνδέει την πλατφόρμα με την ταπείνωση. Όπως λέει, πολλές γυναίκες κάνουν OnlyFans ή σεξεργασία όχι επειδή δεν έχουν άλλη επιλογή ή επειδή «καταρρέουν», αλλά επειδή τους αρέσει η δουλειά και τη βλέπουν ως συνειδητή επιλογή.

«Η σειρά παρουσιάζει άλλους χαρακτήρες ως έξυπνους και επιτυχημένους, αλλά η Κάσι, που κλαίει και κάνει λάθη σε όλη τη σειρά, είναι αυτή που καταλήγει στο OnlyFans. Το Euphoria κοροϊδεύει τη σεξεργασία. Είναι καλό που περισσότεροι άνθρωποι μιλούν γι’ αυτήν και την κανονικοποιούν, αλλά υπάρχουν πολύ πιο καλαίσθητοι τρόποι να το κάνεις».

«Η σεξεργασία είναι δουλειά, όχι αστείο»

Η Μίστρες Μάρλεϊ, ιδρύτρια, luxury dominatrix και εκπαιδεύτρια, βλέπει στη σειρά μια τάση να παρουσιάζεται η σεξεργασία σαν κάτι εύκολο, σχεδόν σαν παιχνίδι.

Θυμάται την ιστορία της Κατ στην πρώτη σεζόν, όταν εμφανίζεται ως online dominatrix με έναν paypig. «Η σειρά το κάνει να φαίνεται σαν να συνδέεται και αμέσως να γεμίζει το inbox της με άνδρες», λέει. «Στην πραγματικότητα, η σεξεργασία είναι δουλειά. Χρειάζεται στρατηγικό branding, μάθηση και κατανόηση των δυναμικών του kink».

Κατά την ίδια, το Euphoria παίρνει τέτοια σενάρια και τα παρουσιάζει ανάλαφρα, σχεδόν σαν αστείο, ενώ στις ΗΠΑ οι σεξεργάτριες προσπαθούν καθημερινά να κινηθούν ανάμεσα σε πλατφόρμες, νόμους και ζητήματα επιβίωσης.

«Αξίζουν μια πιο βαθιά αφήγηση. Η σειρά το κάνει να μοιάζει περισσότερο με θέαμα».

«Θέαμα αντί για πραγματικότητα»

Η Μπρίτνεϊ Κέιντ, performer ταινιών ενηλίκων, αναγνωρίζει ότι το Euphoria έχει ισχυρή εικόνα και σκηνοθετική δύναμη, αλλά θεωρεί πως η σειρά προτιμά το σοκ και την αισθητική από την ακρίβεια.

«Δραματοποιεί τη βιομηχανία ενηλίκων με τρόπο οπτικά εντυπωσιακό, αλλά όχι πάντα γειωμένο στην πραγματικότητα», λέει. «Αυτό μπορεί να θολώσει τη γραμμή ανάμεσα στην παράσταση και την πραγματική εμπειρία».

Η ίδια τονίζει ότι η βιομηχανία ενηλίκων είναι πολύ πιο σύνθετη από αυτό που συνήθως φαίνεται στην οθόνη. Υπάρχει αυτονομία, επιχειρηματική στρατηγική και επαγγελματισμός, στοιχεία που μένουν συχνά εκτός κάδρου.

«Είναι σημαντικό να καταλάβει ο κόσμος ότι αυτό που βλέπει είναι ψυχαγωγία. Δεν είναι πλήρης εικόνα των διαφορετικών εμπειριών των performers που εργάζονται πραγματικά στον χώρο».

«Σαν να βλέπουμε τη φαντασίωση του Λέβινσον στην οθόνη»

Η Πάμελα Μπλοντ, dominatrix, λέει ότι θα συνεχίσει να βλέπει τη σειρά επειδή είναι δεμένη με τους χαρακτήρες της Ρου και της Τζουλς. Ωστόσο, θεωρεί ότι η σεξεργασία παρουσιάζεται με τρόπο κακό και περιοριστικό.

«Νομίζω ότι ο Σαμ Λέβινσον διάλεξε τους ηθοποιούς που σέβεται λιγότερο ή βρίσκει προσωπικά ελκυστικούς και τους έκανε σεξεργάτες, επειδή ο ίδιος θεωρεί τη σεξεργασία εξευτελιστική», λέει. «Δεν νομίζω ότι προσπαθεί να περάσει το μήνυμα “η σεξεργασία είναι κακή”. Νομίζω ότι απλώς το πιστεύει, και αυτό φαίνεται στη δουλειά του».

Η Μπλοντ υποστηρίζει ότι στη σειρά οι σεξεργάτριες εμφανίζονται συχνά ως χειραγωγούμενες, χωρίς έλεγχο πάνω στην επαγγελματική τους ζωή. Όλα παρουσιάζονται ως επικίνδυνα, καταναγκαστικά ή σκοτεινά. Επιπλέον, θεωρεί ότι δεν υπάρχει κατανόηση των διαφορών ανάμεσα στα είδη σεξεργασίας.

«Το ότι βάζει την Κάσι να κάνει να μιμείται μωρό στο OnlyFans είναι εξωφρενικό, αν σκεφτεί κανείς ότι οι πραγματικοί δημιουργοί φετιχιστικού περιεχομένου δεν μπορούν να ανεβάσουν πολλά τέτοια πράγματα στην πλατφόρμα. Έχουμε αναγκαστεί να γίνουμε πολύ πιο vanilla (συμβατικοί). Οπότε το να το πηγαίνει εκείνος στο 100 είναι τρελό. Νιώθεις σαν να βλέπεις τη δική του φαντασίωση να παίζεται στην οθόνη».