Στις 30 Απριλίου 2005, βράδυ Μεγάλου Σαββάτου, έφυγε αιφνιδίως από τη ζωή, σε ηλικία 60 ετών, ο Πάνος (Παναγιώτης) Γεραμάνης, «διαλαλητής αβράχνιαστος» (κατά τη διατύπωση του θεσσαλονικιού συγγραφέα Γιώργου Σκαμπαρδώνη) του ρεμπέτικου και του λαϊκού τραγουδιού.


Ο Γεραμάνης υπήρξε διακεκριμένος δημοσιογράφος (εργάστηκε επί μακρόν και στα «Νέα» του ΔΟΛ), συγγραφέας, παραγωγός και επιμελητής ραδιοφωνικών εκπομπών.


Την επομένη της κηδείας του Πάνου Γεραμάνη (η νεκρώσιμη ακολουθία εψάλη το μεσημέρι της 3ης Μαΐου 2005 στον Άγιο Νικόλαο Χαλανδρίου, η δε ταφή πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της ίδιας ημέρας στη γενέτειρά του, το Βασιλικό Ευβοίας), την Τετάρτη 4 Μαΐου 2005, είχε δημοσιευτεί στο «Βήμα» ένα σύντομο αποχαιρετιστήριο κείμενο (τίτλος του, Ο Παναγιώτης των «Λαϊκών Βάρδων») του δημοσιογράφου και εκδότη Γιώργου Ι. Κοντογιάννη, ερευνητή – μελετητή του ελληνικού τραγουδιού και φίλου του εκλιπόντος.


«ΤΟ ΒΗΜΑ», 4.5.2005, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Ιδού όσα είχε γράψει για τον Γεραμάνη ο Κοντογιάννης:


Παλιοί άνθρωποι, που κάποτε έπαιζαν ρόλο στη δημόσια ζωή της Ελλάδας —και που κάποια στιγμή οι περισσότεροι σκόρπισαν σαν τα ξερά φύλλα στον άνεμο—, συγκεντρώθηκαν χθες στον Άγιο Νικόλαο στο Χαλάνδρι για να αποχαιρετήσουν για πάντα τον Πάνο Γεραμάνη. Αυτόν τον χρυσό άνθρωπο, που έβαλε στη ζωή μας τόσο μεγάλες δόσεις καλοσύνης και αγάπης.


Ο Γιώργος Κοντογιάννης

Σ’ όλους αυτούς, στους δημοσιογράφους της γενιάς του 1960, τους μουσικούς και τους ποδοσφαιριστές της εποχής του ερασιτεχνικού αθλητισμού, που ανέβηκαν στο Χαλάνδρι (κι όχι μόνο σ’ αυτούς), ο Παναγιώτης επέμενε, με τα κείμενά του στα «Νέα» και τις εκπομπές του στο Δεύτερο Πρόγραμμα της ΕΡΤ, να θυμίζει μια νεανική και αθώα πλευρά της ζωής τους, που όμως ήταν μια ζωή στρατευμένη στις πιο ωραίες αξίες: στην Αριστερά και στο Λαϊκό Τραγούδι.


Οι δημοσιογράφοι θρηνούσαν για τον φίλο τους, επειδή ο Γεραμάνης δεν είχε στη δημοσιογραφία «γνωστούς» και «συναδέλφους». Όποιος ερχόταν σε επαφή μαζί του γινόταν και αισθανόταν φίλος του. Οι μουσικοί, κυρίως οι απόμαχοι μπουζουκτσήδες της εποχής του 1950 και του 1960, έχασαν το μοναδικό στήριγμά τους στα σύγχρονα ΜΜΕ. Αυτοί είναι κυρίως που αναρωτιόνταν τι θα γίνει τώρα με την περίφημη εκπομπή του «Λαϊκοί Βάρδοι» που παιζόταν κάθε απόγευμα στο ραδιόφωνο επί 15 και πλέον χρόνια. Αυτή η εκπομπή έκανε διάσημο τον Παναγιώτη σ’ όλη την Ελλάδα. Όχι μόνο γιατί ήταν η μόνη στην οποία ακούγονταν λαϊκά τραγούδια, ούτε επειδή πέρασαν απ’ αυτήν εκατοντάδες τραγουδιστές και μουσικοί.


«ΤΑ ΝΕΑ», 24.11.2000, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Τον Γεραμάνη τον αγάπησαν χιλιάδες άνθρωποι γιατί μετέδιδε την αληθινή αγάπη που είχε για το λαϊκό τραγούδι και τους ανθρώπους του και πάνω απ’ όλα γιατί φαινόταν πόσο εξαιρετικός άνθρωπος ήταν ο ίδιος. Θυμάμαι ένα μεσημέρι ήμασταν σε μια ταβέρνα σ’ ένα χωριό των Τρικάλων και οι άνθρωποι απ’ τα διπλανά τραπέζια τον αναγνώρισαν από τη φωνή του (τότε δεν έβγαινε ακόμη σε εκπομπές της τηλεόρασης και δεν ήξεραν το πρόσωπό του). Ήρθαν, του μίλησαν, με αποτέλεσμα να μαζευτεί όλος ο κόσμος σε μια παρέα και να τραγουδάμε ώρες ατέλειωτες τα λαϊκά του ’60.


«ΤΑ ΝΕΑ», 10.6.1989, Ιστορικό Αρχείο «ΤΟ ΒΗΜΑ» & «ΤΑ ΝΕΑ»

Η αποτίμηση της προσφοράς του, φυσικά, δεν είναι δυνατόν να γίνει στον περιορισμένο χρόνο και χώρο που διατίθεται αυτή την ώρα. Ας μου επιτραπεί να κλείσω αυτό το κειμενάκι με κάτι προσωπικό, ότι δηλαδή μετά τον θάνατο, πριν από αρκετά χρόνια, του Αντώνη Κορόβηλα (σ.σ. καταξιωμένος δημοσιογράφος, ο οποίος απεβίωσε το Σεπτέμβριο του 1989), η απώλεια τώρα και του Παναγιώτη κάνει την παλιά παρέα όχι απλώς πιο φτωχή, αλλά ορφανή από τους δυο καλύτερους ανθρώπους.

Ειδήσεις Σήμερα: