Πίσω από τις δωρεές: Πώς ο Έπσταϊν και η Μάξγουελ εντόπιζαν τα επόμενα θύματά τους σε καλλιτεχνικά σχολεία των ΗΠΑ

Πολύ πριν καταδικαστούν για σεξουαλικά εγκλήματα, ο Τζέφρι Έπσταϊν και η Γκισλέιν Μάξγουελ είχαν καταφέρει να αποκτήσουν στενή σχέση με ένα από τα πιο αναγνωρισμένα καλλιτεχνικά ιδρύματα των ΗΠΑ.

Σύμφωνα με αρχεία του αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης και μαρτυρίες πρώην διοικητικών στελεχών, αξιοποίησαν τις δωρεές, τον πλούτο και την επιρροή τους για να κινούνται με άνεση στο Interlochen Center for the Arts στο Μίσιγκαν — ακόμη και ένα ενοικιαζόμενο οίκημα που είχε δωρίσει ο Έπσταϊν φέρεται να χρησιμοποιήθηκε ως σημείο προσέγγισης ανήλικων μαθητριών.

Το προφίλ του Interlochen και οι διάσημοι απόφοιτοι

Το Interlochen Center for the Arts, χτισμένο ανάμεσα σε δύο λίμνες νότια του Τράβερς Σίτι, λειτουργεί εδώ και σχεδόν έναν αιώνα. Διαθέτει θερινό καλλιτεχνικό camp αλλά και οικοτροφείο καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, με προγράμματα μουσικής, θεάτρου, χορού και εικαστικών για μαθητές γυμνασίου και λυκείου.

Θεωρείται «φυτώριο» ταλέντων και στους αποφοίτους του συγκαταλέγονται ο Τζος Γκρόμπαν, η Νόρα Τζόουνς, η Τσάπελ Ρόαν, η Φελίσιτι Χάφμαν και η Ντα’Βάιν Τζόι Ράντολφ.

Ρεπορτάζ του NPR, που βασίστηκε σε εκατοντάδες σελίδες εγγράφων του Υπουργείου Δικαιοσύνης, περιλαμβάνει συνεντεύξεις με νυν και πρώην στελέχη του ιδρύματος, καθώς και με γυναίκα που υποστηρίζει ότι στοχοποιήθηκε ως έφηβη μαθήτρια.

Η εικόνα που προκύπτει είναι ενός ιδρύματος που καλλιεργούσε κλίμα ανοιχτότητας και δημιουργικής ελευθερίας, αλλά, αποδεχόμενο τη στήριξη του Τζέφρι Έπσταϊν, βρέθηκε άθελά του να συνδεθεί με τα εγκλήματά του.

Η παλιά σχέση του Έπσταϊν με το σχολείο

Η σύνδεση του Τζέφρι Έπσταϊν με το Interlochen ξεκινά από το 1967, όταν σε ηλικία 14 ετών συμμετείχε στο θερινό πρόγραμμα ως μαθητής φαγκότου.

Όταν επανεμφανίστηκε τη δεκαετία του ’90, πλέον ως διαχειριστής κεφαλαίων με σημαντική οικονομική επιφάνεια, η διοίκηση τον αντιμετώπισε ως επιτυχημένο απόφοιτο και σημαντικό δωρητή.

Προχώρησε σε γενναίες οικονομικές ενισχύσεις και απέκτησε πρόσβαση σε χώρους όπου οι υπεύθυνοι θεωρούσαν ότι οι μαθητές ήταν ασφαλείς. Ο Ρας ΜακΜάχον, που διετέλεσε διευθυντής ετήσιων και μεγάλων δωρεών από το 1994 έως το 2003, παραδέχθηκε εκ των υστέρων: «Κοιτάζοντας πίσω, ίσως έγιναν λάθη, αλλά ήταν θέμα αφέλειας».

Οι μαρτυρίες για αποπλάνηση και κακοποίηση

Μία γυναίκα που κατέθεσε στη δίκη της Μάξγουελ το 2021 αναφέρει σε αγωγή της ότι ήταν 13 ετών όταν γνώρισε τον Έπσταϊν και τη Μάξγουελ στο θερινό πρόγραμμα του 1994. Όπως υποστηρίζει, η αρχική επαφή εξελίχθηκε σε διαδικασία αποπλάνησης και στη συνέχεια σε σεξουαλική κακοποίηση.

Λίγα καλοκαίρια αργότερα, το ζευγάρι φέρεται να προσέγγισε και άλλη 14χρονη μαθήτρια, η οποία περιέγραψε ότι η πρώτη τους επαφή στο σχολείο σηματοδότησε την αρχή μιας χειριστικής και ελεγκτικής σχέσης που διήρκεσε χρόνια.

Σύμφωνα με κατάθεση του προσωπικού πιλότου του Τζέφρι Έπσταϊν που περιλαμβάνεται στα έγγραφα του Υπουργείου Δικαιοσύνης, ο ίδιος επισκεπτόταν το Interlochen για σύντομα διαστήματα σε διάφορα καλοκαίρια μεταξύ 1994 και 2000.

Ο τρόπος προσέγγισης και οι υποσχέσεις σπουδών

Δύο γυναίκες —η μία μέσω δικαστικών εγγράφων και η άλλη σε συνέντευξή της στο NPR— περιέγραψαν παρόμοιο μοτίβο προσέγγισης. Ο Έπσταϊν και η Μάξγουελ περπατούσαν στους χώρους του σχολείου με ένα μικρό σκυλί, χρησιμοποιώντας το ως τρόπο για να «σπάσουν τον πάγο» με νεαρές μαθήτριες. Αφού κέρδιζαν την εμπιστοσύνη τους, ο Έπσταϊν φέρεται να άφηνε να εννοηθεί ότι μπορούσε να χρηματοδοτήσει τις σπουδές τους.

Μία από τις γυναίκες δήλωσε ότι ο Έπσταϊν πλήρωσε τα δίδακτρά της για το οικοτροφείο του Interlochen και προσφέρθηκε να καλύψει και τη φοίτησή της σε κορυφαίο ωδείο μετά την αποφοίτηση. Όπως λέει σήμερα, δεν γνωρίζει τι ήταν αυτό που τράβηξε την προσοχή τους, αλλά έχει την αίσθηση ότι αξιολογούνταν με συγκεκριμένα κριτήρια — είτε αφορούσαν την εμφάνιση είτε το καλλιτεχνικό της ταλέντο.

Η «ανοιχτή» κουλτούρα και τα μέτρα ασφαλείας

Την περίοδο εκείνη, η πανεπιστημιούπολη λειτουργούσε με ιδιαίτερα ανοιχτή φιλοσοφία: μαθητές, καθηγητές, προσκεκλημένοι καλλιτέχνες και επισκέπτες συναυλιών συνυπήρχαν στους ίδιους κοινόχρηστους χώρους. Παρότι υπήρχε πολιτική που απαγόρευε την επαφή δωρητών με μαθητές χωρίς επίβλεψη, πρώην στελέχη παραδέχονται ότι στην πράξη ήταν δύσκολο —αν όχι αδύνατο— να εφαρμοστεί πλήρως.

Μετά τη δημοσιοποίηση των εγκλημάτων του Έπσταϊν, ο νυν πρόεδρος του Interlochen, Τρέι Ντέβεϊ, έχει δηλώσει ότι πλέον δεν επιτρέπεται σε κανέναν μαθητή να βρίσκεται χωρίς επίβλεψη με εξωτερικό ενήλικα και ότι τα μέτρα ασφαλείας στο campus έχουν ενισχυθεί σημαντικά.

*Με πληροφορίες από: NPR