Πρόσφατα, ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, απείλησε το Ιράν με βομβαρδισμούς αν δεν συμφωνήσει για το πυρηνικό πρόγραμμα. Ήδη αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις προετοιμάζονται για μαζική επίθεση. Και όμως, σε έναν τέτοιο πόλεμο, η Ουάσιγκτον κινδυνεύει να… χάσει.

Σε αυτή την τολμηρή -εκ πρώτης όψεως- προειδοποίηση καταλήγει ο πρώην σύμβουλος του υπουργείου Αμύνης των ΗΠΑ, συνταγματάρχης ε.α. Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ.

Ήδη, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ μόλις επέκτεινε την ανάπτυξη ενός αμερικανικού πυρηνικού αεροπλανοφόρου στη Μέση Ανατολή, του «Χάρι Τρούμαν» και διέταξε τον στολίσκο  Carrier Strike Group 1 που είναι στη Μέση Ανατολή.

Βλέποντας όμως αυτές τις κινητοποιήσεις της πατρίδας του, ο ΜακΓκρέγκορ προειδοποιεί με ανάλυσή του στο The American Conservative ότι οι ΗΠΑ επαναλαμβάνουν λάθη του παρελθόντος, αυτή τη φορά για χάρη του Ισραήλ που βλέπει το Ιράν ως το «τελευταίο εμπόδιο για τη δημιουργία του Μεγάλου Ισραήλ».

«Νέες συγκρούσεις επέρχονται στη Μέση Ανατολή» λέει και αναρωτιέται «ωστόσο, καθώς η συγκέντρωση αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος στην περιοχή σηματοδοτεί τον ερχομό ενός νέου πολέμου με το Ιράν, πόσοι Αμερικανοί θυμούνται τις συνέπειες των προηγούμενων στρατιωτικών φιάσκα στο Αφγανιστάν, την Κορέα και το Βιετνάμ;»

Ο διακεκριμένος στρατιωτικός αναρωτιέται γιατί οι συμπατριώτες του ξέχασαν τι συνέβη με το Ιράκ. «Ποιος θυμάται ότι η αμερικανική στρατιωτική επέμβαση ήταν δικαιολογημένη με την εντελώς ψευδή αιτιολόγηση ότι το καθεστώς του Σαντάμ Χουσεΐν ανοικοδόμησε κρυφά τα προγράμματα χημικών και πυρηνικών όπλων του;»

Το τίμημα της καταστροφής του Ιράκ με παράλληλη αποσταθεροποίηση της Μέσης Ανατολής ξεπέρασε τα 2 τρισ. δολ. υπογραμμίζει. «Θυμάται κανείς τις ψεύτικες δικαιολογίες για τη χρήση της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος το 2003, τις υποσχέσεις που δόθηκαν στον λαό και αθετήθηκαν, ή το κόστος για την αμερικανική οικονομική ισχύ που είχε υποτιμηθεί κατάφωρα;».

Το Ιράν δεν θα είναι μόνο του

Σήμερα, ο ΜακΓκρέγκορ εκτιμά ότι το τίμημα αυτής της λήθης θα είναι βαρύτατο.

Ο λόγος είναι ότι «σε έναν αμερικανο-ισραηλινό πόλεμο με το Ιράν, η Μόσχα και το Πεκίνο θα έχουν κλιμακούμενη κυριαρχία, γεγονός που υποδηλώνει ότι η Ουάσιγκτον κινδυνεύει να διεξάγει έναν πόλεμο που είναι προδιαγεγραμμένο να χάσει, όπως οι ΗΠΑ έκαναν απελπιστικούς πολέμους στο Βιετνάμ και το Ιράκ και χάνουν έναν “πόλεμο δια αντιπροσώπων” στην Ουκρανία».

Η Ρωσία θα επέμβει

Ο Αμερικανός εξηγεί ότι η Μόσχα βλέπει το Ιράν σαν το μαλακό της υπογάστριο. «Το Ιράν είναι ένα φυσικό φρούριο με υπερασπίσιμο ορεινό έδαφος, και βόρεια του Ιράν υπάρχουν σημαντικές γεωπολιτικές περιοχές: η ευρασιατική στέπα. Ο έλεγχος του Ιράν θα πρόσφερε βολικές οδούς εισβολής στα μεγάλα βιομηχανικά κέντρα ανατολικά των Ουραλίων» τονίζει.

Αυτά τα ίδια βιομηχανικά κέντρα, θυμίζει ο ΜακΓκρέγκορ, είχαν μεταφερθεί εκεί από τον Στάλιν για να δώσουν στην ΕΣΣΔ τον χώρο να “αναπνεύσει” για την κατασκευή υλικού για τον Β’ ΠΠ.

Εξίσου σημαντικό, θεωρεί ο ειδικός και την αμοιβαία αμυντική συμφωνία Μόσχας-Τεχεράνης. «Δεδομένης της αποδεδειγμένης τεχνολογικής υπεροχής της Ρωσίας στην παραγωγή πυραύλων ακριβείας, όπως ο Ορέσνικ, θα ήταν σοβαρό λάθος να υποτιμήσουμε την ποιότητα και τον αντίκτυπο της ρωσικής στρατιωτικής βοήθειας στο Ιράν σε μια μελλοντική σύγκρουση με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ».

Το Πεκίνο δεν θα κάτσει με σταυρωμένα χέρια

Πέραν, της Ρωσίας, το Ιράν είναι ζωτικής σημασίας και για το Πεκίνο, λέει. «Οι πόροι πετρελαίου, φυσικού αερίου και ορυκτών του Ιράν είναι σημαντικοί για τη βιομηχανική επέκταση της Κίνας. Το Ιράν είναι επίσης ζωτικής σημασίας στοιχείο του ευρύτερου ευρασιατικού εμπορικού δικτύου που είναι κρίσιμο για την Πρωτοβουλία μιας ζώνης και ενός δρόμου (BRI) της Κίνας. Το BRI χρησιμεύει ως το σύγχρονο ισοδύναμο του Δρόμου του Μεταξιού, χτίζοντας τη σύγχρονη υποδομή μεταφορών για το εμπόριο σε όλη την τεράστια ευρασιατική στεριά».

Όπως, έκανε στο παρελθόν η Κίνα, αφήνοντας σε Πέρσες, Οθωμανούς και Μογγόλους τον έλεγχο του Δρόμου του Μεταξιού, έτσι και σήμερα, θα αφήσει τη διαχείριση των εμπορικών ροών του BRI στα κράτη της Ευρασίας, εκτιμά ο ΜακΓκρέγκορ, επειδή η BRI είναι ένα βασικό εργαλείο αντίστασης ενάντια στην ανάσχεση των ΗΠΑ.

«Οι χώρες που εμπορεύονται με την Κίνα και γίνονται πλούσιες με την πάροδο του χρόνου δεν θα ταχθούν με την Ουάσιγκτον εναντίον του Πεκίνου. Έτσι, η BRI είναι μια μη στρατιωτική στρατηγική για την οικονομική διπλωματία για να εμποδίσει την Ουάσιγκτον να απομονώσει και τελικά να εισβάλει στην Κίνα» σημειώνει ο ΜακΓκρέγκορ.

Τέλος ο ειδικός θυμίζει και τον τουρκικό παράγοντα. Η τουρκική δυσαρέσκεια με την εκστρατεία μαζικών δολοφονιών του Ισραήλ, την απέλαση των Παλαιστινίων και την αποφασιστικότητά του να απορροφήσει τη νότια Συρία στο Μεγάλο Ισραήλ είναι μια ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να εκραγεί, λέει.

Αμνησία

Εν ολίγοις, για το Ντάγκλας ΜακΓκρέγκορ, το Ιράν, η Ρωσία και η Κίνα μοιράζονται συμφέροντα που υποστηρίζουν τη συνεχιζόμενη γεωστρατηγική αλληλεπίδραση. Γι’ αυτό και το Πεκίνο και η Μόσχα θα προστρέξουν σε βοήθεια της Τεχεράνης εάν χρειαστεί. Προς το παρόν, η υποστήριξή τους λαμβάνει τη μορφή μεταφοράς τεχνολογίας και οικονομικής βοήθειας, αλλά εάν οι δυνάμεις των ΗΠΑ και του Ισραήλ κλιμακώσουν τη χρήση βίας, θα κάνουν το ίδιο επίσης, εκτιμά.

Εάν, πράγματι στηρίξουν το Ιράν, Κίνα και Ρωσία, τότε πράγματι σύμφωνα με έκθεση της Επιτροπής Εθνικής Αμυντικής Στρατηγικής του Κογκρέσου από μόνη της η Κίνα ξεπερνά στρατιωτικά τις ΗΠΑ, έχοντας αναιρέσει σε μεγάλο βαθμό το στρατιωτικό πλεονέκτημα των ΗΠΑ στον Ειρηνικό.

Γι’ αυτό και καταλήγει πως «η ιστορική αμνησία έχει πράγματι βαρύ τίμημα, ιδιαίτερα όταν η Ουάσιγκτον αγνοεί τα στρατηγικά συμφέροντα των αντιπάλων της».