10 θερινά σινεμά προαστίων: Μικρές οάσεις με ιστορία στην Αθήνα

Άνοιξις
«Αυτό είναι το τρίτο καλοκαίρι λειτουργίας του Άνοιξις, μετά από πολυετή εγκατάλειψη» αναφέρει ο κ. Άλκης Γούναρης, ιδιοκτήτης και διαχειριστής του θερινού αυτού κινηματογράφου, αλλά και ακόμη έξι, προαστίων και κέντρου. Χτισμένος τη δεκαετία του ’50, ο χώρος γνώρισε μεγάλη ακμή, αλλά από τη δεκαετία του ’90 και μετά, δεν κατάφερε να αντισταθεί στην παρακμή των θερινών σινεμά. «Πλέον, η Άνοιξις είναι ανακαινισμένη, με ξύλινες καρέκλες, καναπέδες και σεζλόγκ και αναμένει τους επισκέπτες».
Αττικής και Ευριπίδου 19, Ν. Ηράκλειο

Cine Γαλάτσι
«Ο θεατής απολαμβάνει μια αίσθηση ελευθερίας, καπνίζει, πίνει το ποτό του, έχοντας από πάνω του τον ουρανό. Είναι μια ολοκληρωμένη ψυχαγωγία» επισημαίνει ο κ. Γούναρης, ενώ αναφέρει πώς έχει τύχει να έρθει κάποιος να δει μια ταινία για δεύτερη φορά, επειδή «το απολαμβάνει». Το Cine Γαλάτσι βρίσκεται μέσα στον καταπράσινο άλσος Βεΐκου, με δωρεάν πάρκινγκ και μεγάλη ποικιλία στα «κινηματογραφικά» εδέσματα.
Άλσος Βεΐκου

Αμίκο
Η κατάφυτη αυλή του Αμίκο αποτελεί «σημείο συνάντησης των κατοίκων στην περιοχή, δεν είναι απρόσωπο» αναγνωρίζει ο κ. Γούναρης. Ο ιδιοκτήτης, πραγματοποιώντας μια γενική τοποθέτηση γύρω από τους θερινούς κινηματογράφους που διαχειρίζεται, επισημαίνει ότι «το κυλικείο των κινηματογράφων δίνει την αίσθηση του beach bar, αφού σερβίρει και κοκτέιλ. Ακόμη, σερβίρει hot dog, που είναι ιδιαίτερα διάσημο και πίτσα». Τέλος, τονίζει ότι πλέον, τα θερινά σινεμά έχουν περάσει στην εποχή της ψηφιοποίησης, κάτι «ιδιαίτερα σημαντικό» κατά τον κ. Γούναρη, αφού «βγαίνουν περισσότερες ταινίες».
Επιδαύρου & Ανδρούτσου 20, Χαλάνδρι

Cine Άλσος
«Ο κινηματογράφος Άλσος βρίσκεται σε έναν από τους ελάχιστους εναπομείναντες πνεύμονες της Αττικής, το Άλσος Ν. Φιλαδέλφειας. Το γεγονός αυτό τον κάνει από μόνο του ξεχωριστό, καθώς μπορείς να απολαύσεις μια ταινία περιτριγυρισμένος από έναν πανέμορφο κήπο» τονίζει ο κ. Γιάννης Χατζηδημητρίου, ιδιοκτήτης του σινεμά. Το Cine Άλσος χτίστηκε το 1963 και είναι ένας από τους μακροβιότερους θερινούς της Αθήνας, ενώ είναι πλήρως εκσυγχρονισμένος με την τελευταία λέξη της τεχνολογίας, προσφέροντας όλες τις ταινίες σε ψηφιακή προβολή και δυνατό ήχο. «Ένα από τα δυνατά του σημεία είναι και το μπαρ του, όπου οι θεατές μπορούν να απολαύσουν κοκτέιλς, να τσιμπήσουν το μεζεδάκι τους και να διαλέξουν μια από τις πολλές ετικέτες μπύρας που προσφέρονται»! Επίσης, ο κ. Χατζηδημητρίου αναφέρει ότι ευχάριστη έκπληξη αποτελεί και ο χώρος αναμονής, «καθώς εξωτερικά του κινηματογράφου υπάρχουν τραπεζάκια στο γρασίδι όπου οι θεατές μπορούν να απολαύσουν το ποτό ή τον καφέ τους, όσο περιμένουν να ξεκινήσει η προβολή».
Λ.Δεκελείας 154, Άλσος Νέας Φιλαδέλφειας

Cine Ria
Το Cine Ria στολίζει την Βάρκιζα από το 1963. Ο κ. Σωτήρης Μπαγλατζής ανήκει στην τρίτη γενιά ιδιοκτητών, αφού όπως επισημαίνει «ήταν στην οικογένειά μας ο κινηματογράφος». «Τις δεκαετίες 1970-1980 ο θερινός κινηματογράφος ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής διασκέδαση, μετά γνώρισε την πτώση, αλλά πλέον είναι και πάλι αγαπητός» αναφέρει ο ιδιοκτήτης, ενώ δεν παραλείπει να αναγνωρίσει ότι «η αγάπη του κόσμου είναι το πιο σημαντικό στοιχείο που μας κρατά ζωντανούς. Η αγάπη του κόσμου, αλλά και η δική μας προς τον κινηματογράφο. Τον αγαπάμε και προσπαθούμε συνεχώς να τον διατηρήσουμε». Το Cine Ria προβάλλει ως επί το πλείστον ταινίες πρώτης προβολής, αλλά και σινεφίλ, καθώς και φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις, κατά βάση παιδικές. Τέλος, ο κ. Μπαγλατζής τονίζει ότι «το κυλικείο μας προσφέρει καλαμάκια, πατάτες τηγανιτές, hot dog αλλά και το ιδιαίτερα ‘διάσημο’ παγωτό μηχανής μας».
Αφροδίτης 8, Βάρκιζα

Cine Φλοίσβος
«Το σινεμά είναι πλέον τρόπος ζωής για εμένα», αναφέρει ο κ. Λάμπρος Μαριόλης, ιδιοκτήτης του θερινού κινηματογράφου Φλοίσβος, σήμα κατατεθέν των νοτίων προαστίων. Παιδί μιας κινηματογραφικής οικογένειας, με μητέρα ηθοποιό και πατέρα με έντονη κινηματογραφική δραστηριότητα, ο κ. Μαριόλης επισημαίνει στο in.gr ότι ο Φλοίσβος είναι μια όαση στην Αθήνα. «Ο χώρος βρίσκεται στα δυο λεπτά από τη θάλασσα, μακριά από θόρυβο και χωρίς πολυκατοικίες να περιτριγυρίζουν τον θεατή», ενώ τονίζει ότι το σινεμά διαθέτει ένα από τα καλύτερα συστήματα ήχου και προβάλλει κυρίως ταινίες πρώτης προβολής. Το κυλικείο, πέρα από ποπ κορν και άλλα κλασικά «κινηματογραφικά» εδέσματα, προσφέρει κεφτεδάκια, κοτομπουκιές, hot dog, πίτσα, αλλά και λουκουμάδες. Μεγάλο μέρος του κόσμου επισκέπτεται τον Φλοίσβο, ανεξαρτήτως προβολής, «απλά και μόνο για να κάτσει στα τραπεζάκια έξω, να πιει ή να φάει κάτι», ενώ το 500 θέσεων σινεμά είναι ο χώρος που επιλέγουν οι περισσότερες εταιρείες διανομής για επίσημες πρεμιέρες και events.
Μαρίνα Φλοίσβου

Σινεμά Ορφέας
«Ένα από τα καλύτερα θερινά σινεμά της Ελλάδος», αναφέρει ο ιδιοκτήτης Πολ Σκλάβος για τον Ορφέα. «Εγώ γεννήθηκα και μεγάλωσα στο σινεμά». Ο Ορφέας της Σαρωνίδας (1996) αποτελεί τη συνέχεια του Ορφέα που βρισκόταν στον Άι-Γιάννη της Λεωφόρου Βουλιαγμένης (1935). Ο κ. Σκλάβος, σκηνοθέτης, επισημαίνει ότι «ο χώρος είναι πολύ όμορφος, με πράσινο, γιασεμί, βουκαμβίλιες, μοσχομυρίζει καλοκαίρι». Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στα εδέσματα του κυλικείου, αφού περιλαμβάνονται «μπίρα βαρελίσια και κρασί Στροφιλιά, τοπικός οίνος. Προσφέρουμε, επίσης, φρούτα και ποικιλίες τυριών για να πηγαίνουν με το κρασάκι, αλλά και hot dog». Ο χώρος, επίσης, φιλοξενεί θεατρικές παραστάσεις και οργανώνει άλλα δρώμενα, όπως γευσιγνωσίες και μουσικές βραδιές. Κλείονοντας, ο κ. Σκλάβος τονίζει «ό,τι και να σας πω εγώ, αν δεν το επισκεφθεί κανείς, δεν μπορεί να καταλάβει το πόσο όμορφος και ξεχωριστός είναι ο χώρος».
Λ. Σαρωνίδας 60, Σαρωνίδα

Μαριλένα
Μετά από 15 χρόνια, ο κινηματογράφος Μαριλένα της Άνω Γλυφάδας είναι και πάλι κοντά μας! Το in.gr επισκέφτηκε τον χώρο στα εγκαίνια και μίλησε με έναν από τους τρεις ενοικιαστές και διαχειριστές της εταιρείας που μίσθωσε το χώρο, κ. Σπύρο Πανά. Ο κ. Σπύρος Πανάς εξηγεί ότι «η οικογένειά μου είναι στον χώρο του κινηματογράφου από παλιά, εγώ ουσιαστικά είμαι η τρίτη γενιά. Ο πατέρας μου και ο παππούς μου ήταν αιθουσάρχες. Εγώ πήγα λίγο παραπέρα, ασχολήθηκα με τον εξοπλισμό κινηματογραφικών μηχανημάτων και πάντα υπήρχε στο πίσω μέρος του μυαλού μου να ανοίξω έναν θερινό κινηματογράφο. Τον τελευταίο θερινό που είχα τον έκλεισα το 1991, τότε με την κρίση». Ο κ. Πανάς συνεχίζει λέγοντας ότι «κάποια στιγμή αρχίσαμε να το συζητάμε με τον Διονύση, ιδιοκτήτη, και είπαμε να το φτιάξουμε. Έτσι ξεκίνησε». Η τελευταία φορά που δούλεψε ο κινηματογράφος ήταν το 1999. «Καταλαβαίνεται ότι χρειαζόταν και επισκευές, ανανέωση. Είμαστε τρεις μήνες και φτιάχνουμε. Χρειάστηκε μεγάλος αγώνας και αγάπη και από τους τρεις μας, γιατί είμαστε τρεις συνεργάτες. Μαζί με μένα, η κ. Μαρία Χέβα και ο κ. Αργύρης που είναι στο κυλικείο. Ελπίζουμε τα καλύτερα». Ο χώρος έχει τις κλασικές προδιαγραφές θερινού σινεμά, με χαλίκι, με καρέκλες σκηνοθέτη, που είναι όμως πολύχρωμες και πολλά τραπεζάκια. Η εικόνα και ο ήχος ό,τι πιο τελευταίο τεχνολογικά, ενώ το κυλικείο προσφέρει, ανάμεσα στα εδέσματα, μπίρα και καλοκαιρινά κοκτέιλ. «Σε γενικές γραμμές θα παίζονται ταινίες πρώτης προβολής. Σίγουρα θα γίνουν και κάποια αφιερώματα, και στον παλιό ελληνικό κινηματογράφο και ταυτόχρονα σκεφτόμαστε και άλλα πράγματα. Ήδη έχουμε προγραμματίσει παραστάσεις». Την Δευτέρα 1 Ιουνίου ο χώρος θα ανεβάσει τον Καραγκιόζη, στις 19:30 και στις 7 Ιουνίου θα ανέβει μια ακόμη παιδική παράσταση. Αιγύπτου 123, Άνω Γλυφάδα

Μπομπονιέρα
Κινηματογράφος που αποτελεί σημείο αναφοράς των βορείων προαστίων, ξεκίνησε να λειτουργεί το 1918 με πάνω από 1.000 θέσεις. Έπειτα, οι θέσεις μειώθηκαν σε 500. Η Μπομπονιέρα είναι ο δεύτερος θερινός κινηματογράφος μετά την Αίγλη. Το σινεμά, διατηρητέο από το 1997 και με το χαρακτηριστικό όνομα περιμένει τους θεατές να τους «αποπλανήσει» στον καταπράσινο κήπο της, με το κλασικό χαλικάκι!
Παπαδιαμάντη 12, Κηφισιά

Μίμης Φωτόπουλος
Ο Μίμης Φωτόπουλος, με ημερομηνία «γέννησης» το 1995, περιμένει και πάλι τους θεατές να τους «παρασύρει» σε αξέχαστες κινηματογραφικές βραδιές, υπό τον έναστρο ουρανό! Προβάλλει παλαιότερες, αλλά και νέες παραγωγές, ενώ προσπαθεί να διατηρεί τις τιμές προσιτές σε όλους.
Ο Μίμης Φωτόπουλος, ηθοποιός που άφησε το στίγμα του στον ελληνικό κινηματογράφο, κατοικούσε στο Μαρούσι τα περισσότερα χρόνια της ζωής του και εκεί απεβίωσε. Ο Δήμος Αμαρουσίου επιθυμώντας να τιμήσει τον ηθοποιό έδωσε το όνομά του στον Δημοτικό Κινηματογράφο.
Αγ. Κωνσταντίνου 42, Μαρούσι

Μαρία Πετροπούλου